«تاڭات سەيداحمەت اقىن» دەپ تورعاي تابانىندا ەسىمى ۇلكەن قۇرمەتپەن اتالاتىن اقىننىڭ ءومىرى مەن شىعارماشىلىعى جايىندا جاڭا كىتاپ جارىق كوردى. XIX عاسىردىڭ ەكىنشى جارتىسى مەن XX عاسىردىڭ باس كەزىندە عۇمىر كەشكەن اقىن ەڭبەگىن العاش تاسقا باسۋشى ىبىراي التىنسارين بولسا, ونىڭ شىعارماشىلىعى مەن عۇمىرىن العاش زەرتتەۋشىلەردىڭ ءبىرى – جازۋشى سابىر ءشارىپوۆ بولىپتى. 1910 جىلى تورعاي ەلىن ارالاپ, ادەبيەت ۇلگىلەرىن جيناعان جازۋشىدان كەيىن سەيداحمەت اقىن ادەبيەت بىلگىرى قاجىم جۇماليەۆتىڭ نازارىنا دا ىلىگەدى.
كوزى تىرىسىندە جاسى كىشى بولعانىمەن جانىنا جاقىن بالاعان احمەت بايتۇرسىنوۆپەن سىيلاس, قادىرلەس بولعان سەيداحمەت اقىن ءىنىسىنىڭ ىزىمەن «40 حيكايات» جازعان ەكەن.
«عيبرات» دەپ اتالاتىن جيناققا سەيداحمەت اقىننىڭ ولەڭدەرى مەن تولعاۋلارى, سول سياقتى, حالىق اۋزىندا ساقتالىپ قالعان سوزدەرىمەن قاتار, ءومىرى مەن شىعارماشىلىعى تۋرالى ءار كەزدە جازىلعان ماقالالار دا ەنگىزىلگەن.
«سويلەسە – ءسوزدىڭ شەشەنى,
باستاسا ەلدىڭ كوسەمى.
سەيداحمەت اقىندى
اۋليە ادام دەسەدى», دەيدى ەكەن.
شىنىندا دا, سەيداحمەت ءبىر باسىنا سان ونەر قونعان ادام بولسا كەرەك. ۇستالىق, زەرگەرلىك ونەرگە دە سالار ولجاسى بار اقىننىڭ ەندى ءبىر اتى – سەيداحمەت ۇستا. وزىنەن كەيىن شىققان تالاي تەمىردەن ءتۇيىن تۇيگەن, التىن-كۇمىستەن اسىل بۇيىمدار جاساعان زەرگەرلەر مەن ۇستالار سەيداحمەتتى ۇستاز تۇتىپتى. قىسقاسى, وقىرماننىڭ قولىنا تيگەن جاڭا كىتاپتىڭ ايتار ويى مەن بەرەر عيبراتى مول.
انار تولەۋحانقىزى.