كەشەگىسىن ۇمىتپاعان بۇگىنگىسىن باعالاي بىلەدى

سۇراپىل سوعىستىڭ اۋىر دا ازاپتى كۇندەرىن باسىنان وتكىزىپ, جاۋمەن ارپالىسقان, ەلىنىڭ ازات­­تىعىن ءوز ومىرىنەن جوعارى قويىپ, وتانى ءۇشىن ولىمگە باس تىككەن جا­ۋىنگەر اتامىزدىڭ ءبىرى – نۇراح­مەت كوشەرباەۆ. ول 1898 جىلى قازىرگى پانفيلوۆ اۋدانىنىڭ كىشى شىعان اۋىلىندا دۇنيەگە كەلگەن. 1941 جىلى ەلى مەن جەرى, وتانى ءۇشىن ۇلى وتان سوعىسىنا اتتانادى. 1942 جىلى 313-ءشى اتقىشتار پولكىنىڭ قۇرامىندا بولىپ, كۋرسك دوعاسىنداعى قاندى شايقاسقا قاتىسادى. 1943 جىلى قاڭتار ايىنىڭ 13-ىندە مايداننان «سوعىستا قازا بولدى, كۋرسك قالاسىنداعى تەربۋحا سەلوسىندا جەرلەندى» دەگەن حابار كەلەدى. الايدا, جارىق دۇنيەنى كورەتىن كۇنى بار ەكەن, قازا بولعان جاۋىنگەرلەردى جەرلەپ جاتقاندا, كەۋدەسىندە دەمى بار نۇراحمەت كوشەرباەۆ سەلو ماڭايىنداعى گوسپيتالعا جەتكىزىلەدى. ەمدە­لىپ شىققاننان كەيىن دە تالاي شايقاستارعا قاتىسادى. بەرلينگە دەيىن ازاماتتىق بورىشىن اتقارىپ, 1945 جىلدىڭ كۇزىندە امان-ساۋ ەلىنە ورالادى. سوعىستان كەيىن كوپ جىل «وك­تيابردىڭ 40 جىلدىعى» كولحوزىندا بەيبىت ەڭبەكپەن شۇعىلداندى. زايىبى جۇماش ەكەۋى بالا ءوسىرىپ, تاربيەلەدى. كولحوزدا قىزمەت اتقارىپ, تاباندى ەڭبەك ەتتى. نۇراحمەت كوشەرباەۆتىڭ ەرەن ەڭبەگى ۇكىمەت تاراپىنان ەلەنىپ, كوپتەگەن مەدال, وردەندەرمەن, سولاردىڭ ىشىندە ەڭبەك قىزىل تۋ وردەنىمەن ماراپاتتالعان, قۇرمەت گراموتالارىنىڭ يەسى. «كەشەگىسىن ۇمىتپاعان, بۇگىن­گىسىن باعالاي بىلەدى» دەمەكشى, ەرلەرىمىزدىڭ ەرلىگى ۇمىتىلمايدى, قان مايداندا كوكىرەگىن وققا توسەپ, جاۋدى ويسىراتا جەڭگەن جاۋجۇرەك اتالارىمىزدىڭ وسىنداي ۇلى ەرلىكتەرى ماقتاۋعا ابدەن لايىقتى. «اتادان مال قالعانشا, تال قالسىن» دەيدى حالىق دانالىعى, سوعىس جانە ەڭبەك ارداگەرى نۇر­احمەت كوشەرباەۆتان تاراعان ۇرپاق بۇگىندە ءوسىپ-ءونىپ, اتا داڭ­قىن اسقاقتاتىپ, ەگەمەندى ەلىمىز­دىڭ ەرتەڭى ەڭسەلى بولۋى ءۇشىن ابىرويمەن ەڭبەك ەتىپ كەلەدى. نۇربول الدىباەۆ, «ەگەمەن قازاقستان». الماتى وبلىسى.