ءسويتىپ, ءبىر كۇندە 179 وتباسى ورال قالاسىندا سالىنىپ پايدالانۋعا بەرىلگەن سىڭعىرلاعان جاڭا ۇيگە كەلىپ قونىس تەپتىك. كوپ بالالى وتباسى رەتىندە بىزگە اۋماعى ات شاپتىرىم التى بولمەلى پاتەردىڭ كىلتى سىيلاندى. قۋانىشىمىزدا شەك بولعان جوق, ارينە. وسى ءجايت ەسىندە قالعان بولۋى كەرەك, ارادا ەكى جىل وتكەن سوڭ قىزمەت بابىمەن وبلىسقا جولى تۇسكەن كەزدە: تۇڭعىشتىقتار قالاي تۇرىپ جاتىر دەگەن ساۋالدى سول كەزدەگى وبلىس باسشىلارىنا قويسا كەرەك. ەلباسىنىڭ بۇل ساۋالىنا جاۋاپ سوزبەن ەمەس, ناقتى ىسپەن, نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ جاڭا قونىستاعى تۇرعىندارمەن كەزدەسۋى ارقىلى قايتارىلدى. سول جولى نۇراعا كوپ بالالى وتباسى رەتىندە ءبىزدىڭ شاڭىراعىمىزعا باس سۇعىپ, داستارقانىمىزدان ءدام تاتتى. بالالارمەن تانىسىپ, ءتىل قاتىسىپ قانداي ونەرلەرى بار ەكەنىن سۇرادى. ولار مەملەكەت باسشىسىنا بي بيلەپ, تاقپاق ايتىپ بەرىپ ءبارىمىزدى ريزا ەتتى. ول كەزدە تۇڭعىشىمىز اسەم اقتوبە مەملەكەتتىك مەديتسينا اكادەمياسىنىڭ ەكىنشى كۋرسىندا وقىسا, كەنجەمىز اقەركە ءبىر جاستان جاڭا عانا اسقان ەدى. بۇگىندە اسەم جوعارى وقۋ ورنىن اياقتاپ, ماماندىعى بويىنشا قىزمەت اتقارىپ ءجۇر. ال كەنجەمىز اقەركە بيىل مەكتەپ تابالدىرىعىن اتتاماق. مىنە, سودان بەرى بەس جىل سىرعىپ وتە شىعىپتى. قازىر بىزدەر وتباسىمىزدا ورىن العان سول ءبىر باقىتتى, ساۋلەلى شاقتى ەمىرەنە, تەبىرەنە ەسكە الىپ وتىرامىز. سول كەزدە ەلباسى وتباسى مۇشەلەرىمەن بىرگە ەسكەرتكىش ءۇشىن سۋرەتكە دە ءتۇسىپ ەدى. بۇل سۋرەت وتانىمىزدىڭ باس گازەتى “ەگەمەن قازاقستاندا” جاريالاندى. وتباسى يەسى, شاڭىراعىمىزدىڭ تىرەگى, ۇل-قىزدارىمىزدىڭ سۇيىكتى اكەسى, ەرىم قامدا بارعا قاناعات ەتە بىلەتىن ازامات. ماماندىعى – قاراپايىم مەحانيزاتور. ول كەنىشتە ىستەگەن كەزىندە شەتەلدىك تەحنيكا ءتىلىن دە شەبەر مەڭگەرە بىلۋىمەن تالايلاردى ءتانتى ەتتى. ءبىزدىڭ وتباسىنىڭ بۇگىنگى تىلەگى ەگەمەن ەلىمىزدىڭ تىنىشتىعى مەن اماندىعى. رەسپۋبليكامىزدىڭ ودان ءارى ءدال قازىرگىدەي العا قاراي تۇراقتى تۇردە دامىپ گۇلدەنە بەرۋى. وسى تۇراقتىلىق پەن تىنىشتىقتى ساقتاۋعا بار كۇش-جىگەرىن جۇمساپ, ەلىمىزدى وركەنيەت كوشى لەگىنە باستاپ كەلە جاتقان نۇراعامىزعا ۇزاق عۇمىر تىلەيمىز. جاقسى ادامدار ەلدىڭ باعى ءۇشىن دۇنيەگە كەلەدى دەگەن حالىقتىق قاعيداعا نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ ونەگەمەن ورىلگەن ءومىربايانى تولىق ايعاق بولا الادى دەپ سانايمىز.
توعجان ەسەنباەۆا, كوپ بالالى انا.
ورال.
پرەزيدەنت بالامىزعا باتا بەرگەن
ءبىز ول كۇندى ەشقاشان ۇمىتا المايمىز. شاردارا سۋ قويماسىنا سۋ تولىپ, سىردىڭ تاسيتىندىعى تۋرالى ەمىس-ەمىس ەستىگەنىمىزبەن قازاقى كەڭقولتىققا سالىنىپ, ونداي بولمايتىن شىعار دەپ ويلايتىنبىز. ەرىم ەرىمبەتوۆ اسان مال جايىمەن قىرعا كەتكەن ەدى. ءبىر ۋاقىتتا اششى ايقاي شۋ ەستىلدى. بۋىرقانعان سۋ ءۇيدى باسىپ قالىپتى. ءاپ-ساتتە تىزەلىككە كەلدى. بەس بالامىز بار. قىرعا قاراي جۇگىردىك. توبەگە شىققان سوڭ قاراساق, تاسقىن سۋ ءۇيىمىزدىڭ تەرەزەسىنە دەيىن جەتىپ, ەرنەۋىنەن ىشكە قۇيىلىپ جاتىر. ءسال كەشىكسەك وپات بولعانداي ەكەنبىز. ول كەزدە اۋدان اكىمى, بۇگىندە سەناتور قۋانىش ايتاحانوۆ اعامىز ەدى. ءبىر ءبىز ەمەس سىر جاعاسىندا وتىرعان بىرنەشە اۋىلدى سۋ الىپ كەتكەندىكتەن, توتەنشە جاعداي جاريالاندى. كۇنى كەشە تىرشىلىگىمىزدى قوعامداپ, بالا-شاعامىزبەن باقىتتى ءومىر ءسۇرىپ وتىرعان ءبىز سول تاسقىننان سوڭ قولىندا ءبىر دۇنيەسى جوق كەمباعال جانعا اينالدىق. وسىنشا جاسقا كەلگەندە دالادا قالدىق پا دەگەن وي تۋدى. ايەلدىككە سالىپ, قاتتى-قاتتى اڭگىمەلەر ايتتىق. سول كەزدە ەلباسىمىزدىڭ اپات شەككەندەرگە ءۇي سالىپ بەرۋگە ۇكىمەتكە تاپسىرما بەرگەنىن ەستىدىك. قۋانىشتا شەك جوق. ءبىر-بىرىمىزدەن ءسۇيىنشى سۇراپ ءجۇرمىز. اۋىر اياق ەدىم. “حالقىنىڭ جاعدايىن ويلايتىن نۇرسۇلتان نازارباەۆ سياقتى پرەزيدەنتى بار ەل قانداي باقىتتى. ەگەر ۇل تۋسام اتىن نۇرسۇلتان, قىز تۋسام سارا دەپ قويامىن”, دەدىم ىشتەي. دۇنيەگە كىشكەنتاي سارامىز كەلدى. پرەزيدەنتتىڭ تاپسىرماسىمەن اقشاڭقان ۇيگە كىردىك. مۇنداي ءۇيدى ءوز قارجىمىزعا سالا الماس ەدىك. ەل بولىپ قۋانىپ, ەلباسىنىڭ تىلەۋىن تىلەدىك. جاڭا اۋىل سالىندى. ەلباسى كەلدى ارنايى. ءبىزدىڭ ۇيگە باس سۇعىپ, قولىمىزدان ءدام تاتتى. قىزىمىزدى قولىنا الىپ, ماڭدايىنان يىسكەدى. باتا بەردى. مەن بۇل كۇندى ەش ۇمىتا المايمىن. ءبىر ساتتە تۇكسىز قالعان ادامدارىن ءۇيلى-جايلى قىلىپ, قاتارعا قوسقانىن اۋىل حالقى ۇمىتپايدى. بار بولىڭىز, اعاتاي...
الما ارعىنباەۆا, كوپ بالالى انا.
وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى, وتىرار اۋدانى, ماياقۇم اۋىلى.
