ەلباسىمەن بىرگە تۇسكەن سۋرەتىم ءۇيىمىزدىڭ تورىندە تۇر

مەن بۇدان ءتورت جىل بۇرىن اقجايىق وڭىرىنە كەلگەن ساپارىندا ەلباسىنا قازاق حالقىنىڭ كەلىنى رەتىندە ىزەتپەن ءيىلىپ, سالەم بەرگەن كۇنىمدى ءومىرىمنىڭ باقىتتى ساتتەرىنىڭ ءبىرى دەپ سانايمىن. سول كۇنى ماعان كوپبالالى انا رەتىندە مەملەكەت باسشىسىنىڭ اتىنان سىڭعىرلاعان سۋ جاڭا ءۇيدىڭ كىلتى دە تاپسىرىلىپ ەدى. مۇنى قالايشا ۇمىتارمىن. قۋانىشتان ءجۇزىمىز بال-بۇل جانعان وسىنداي ساتتەردىڭ بىرىندە ماعان نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى: «اينالايىن, ناتاليا, حالقىمىز قاشاندا قىزىن دا, كەلىنىن دە قۇرمەتتەپ, سىيلاي بىلگەن. قازاق حالقىنا بەس بىردەي پەرزەنت سىيلاعان ورىس قىزى, قازاقتىڭ كەلىنى رەتىندە سەن دە مۇنداي قۇرمەتكە ابدەن لايىقتىسىڭ. باستارىڭنان باق تايماسىن. باقىتتى بولىڭدار. ۇل-قىزدارىڭ ويلاعان ماقساتتارىنا جەتسىن», – دەپ اكەلىك قامقورلىققا تولى تەرەڭ سەزىممەن ءتىل قاتىپ ەدى. سودان سوڭ نۇر-اعاڭ ماعان: «بىزگە ايتاتىن وي-پىكىرىڭ بولسا ۇيالماي ايت, تىڭداۋعا ءازىرمىز», – دەپ تاعى دا ۇلكەن ىقىلاس-پەيىل تانىتتى. سول ساتتە ۇلكەن كىسىنىڭ الدىندا يبا ساقتاپ, قىسىلىپ تۇرعانىم راس ەدى. دەگەنمەن, الدە ءبىر سەزىم مەن بۇلا كۇش مەنى ويىمدى اشىق ايتۋعا يتەرمەلەگەندەي بولدى دا, ەلباسىمەن كەزدەسۋگە جينالعان جۇرتشىلىقتىڭ الدىندا تازا قازاق تىلىندە بىلاي دەدىم: – ءماريام جاگورقىزى اپامىز سوناۋ ءحىح عاسىردا قازاقتىڭ دۋمان دەگەن جىگىتىنە عاشىق بولسا, ارادا ءبىر عاسىر وتكەن سوڭ مەن, ياعني ول كىسىنىڭ ءسىڭلىسى قازاقتىڭ ەسالى دەگەن جىگىتىنە عاشىق بولدىم. ەكەۋمىز ەكى ۇل, ءۇش قىز دۇنيەگە اكەلىپ, تاربيەلەپ ءوسىرىپ كەلەمىز. ۇلدارىمىزدىڭ اتتارىن قازي جانە قاراساي دەپ اتاساق, قىزدارىمىزدىڭ ەسىمدەرىن ماحاببات, ءمولدىر, سەزىم دەپ قويدىق. ولاردىڭ اتى-جوندەرىن نەگە بۇلاي دەپ قويدىڭدار دەپ اۋەستىكپەن سۇراق قوياتىندار دا بار. مەن ولارعا بىلايشا جاۋاپ قايتارامىن. پەرزەنتتەرىمىزدىڭ ەسىمدەرىن قويۋعا نەگىزىنەن ءوزىم باستاماشى بولدىم. بۇل ويىمدى وتباسى يەسى, ءسۇيىپ قوسىلعان ازاماتىم, بالالارىمنىڭ اكەسى دە قولدادى. ناقتى ايتقاندا, قىزدارىمىزدىڭ ەسىمدەرى ەسالىگە دەگەن ماحابباتىم مەن ءمولدىر سەزىمىمنىڭ بەلگىسى بولسىن دەپ ءتۇيدىم. مىنە, ەلباسىنا ايتقان ءسوزىمدى وسىلاي اياقتاپ ەدىم. ءارى بۇل مەنىڭ يمانداي شىنىم دا, اق ادال سىرىم دا ەدى. سودان سوڭ نۇر-اعاڭ ماعان جىلى جۇزبەن: «راحمەت ساعان, ناتاليا, كەل سۋرەتكە تۇسەيىك», – دەپ ۇسىنىس جاسادى. قازىر وسى سۋرەت ءۇيىمىزدىڭ تورىندە تۇر. بۇگىن مەن ونى ەسالى ەكەۋمىز جىل سايىن جازدىرتىپ الىپ وقيتىن «ەگەمەن قازاقستان» گازەتى وقىرماندارىنىڭ نازارىنا ۇسىنىپ وتىرمىن. ناتاليا تاتتىعۇلوۆا, كوپبالالى انا. باتىس قازاقستان وبلىسى.