– ساعات توعىزدان اسقان ۋاقىت, كەشكى تاماعىمىزدى ءىشىپ, تەلەديدار كورىپ وتىرعانبىز, – دەيدى ءبىز ارنايى بارىپ جولىققان اسەم قاجىمبەكقىزى. – كەنەت اۋلادان شابالانىپ ۇرگەن ءيتتىڭ داۋسى ەستىلدى. باسىندا ءمان بەرگەن جوقپىز, بىراق ءيتتىڭ ءۇرۋى ۇدەي باستاعان سوڭ سىرتقا شىقتىق. مەن اياعىما پيما سۇعىپ, يىعىما ءبىر جەمپىردى جامىلا سالعان بولاتىنمىن. كورشى ءۇيدىڭ يەسى كوشكەندە ونىڭ قورا-سايمانىن تەگىس ساتىپ العانبىز, مالدىڭ كوبى سول جاقتا جاتقان. كۇيەۋىم سولاي قاراي كەتتى, ارعى جاقتان كورشىلەر شىعىپ, ابىر-دابىر كۇشەيە باستاعان-دى.
ۇلىم ەكەۋىمىز ەسىك الدىنا ورالدىق. كەنەت ول: «ماما, قاراشى, قاسقىر عوي دەيمىن, بىردەڭە ءجۇر», – دەپ قولىمەن قاشانىڭ سىرتىن نۇسقادى. «قوي, قايداعى قاسقىر؟», دەپ بەتتەي بەرگەنىم سول ەدى, قاشاعا كىرىپ كەلگەن سۇر ارلان «ارس» ەتىپ ماعان قاراي اتىلدى. ساسقانىمنان سول جاق قولىمدى توسەي بەردىم, قاۋىپ كەپ العاندا كوزىمنىڭ وتى جارق ەتە قالدى, ودان ءارى قاراي نە بولعانىن ەمىس-ەمىس بىلەمىن. ءبورى يىقتان ءبىر قاۋىپ ءوتىپ, قولىمدى تىستەلەپ, سىلكىلەي جونەلگەندە شىرىلداپ ۇمتىلعان ۇلىما: «جولاما, اۋلاق كەت بۇل جەردەن!» دەپ ايقايلاعانىم ەسىمدە. ماعان جانى اشىعان ۇلىم تىڭداماي جانىما جەتىپ كەلگەن ەدى, قاسقىر ونى دا ساننان الا ءتۇسىپ, لاقتىرىپ جىبەردى. «اپىر-اي, وقىس قىلدى-اۋ», دەپ بار كۇشىمدى جيىپ, قايتا ۇمتىلدىم, سول كەزدە كورشى اۋلادا جۇرگەن مۇقان دا جەتىپ ۇلگەردى. ابىروي بولعاندا ول قولىنا ايىر ۇستاي كىرگەن ەكەن. ەشتەڭەدەن تايىنباستان وزىنە اتىلعان قاسقىردىڭ كەۋدەسىنە شانشىپ ۇلگەرگەن ايىردى وتاعاسى ودان ءارى نىعىزداپ قاداپ, جىبەرمەي تۇرعاندا كورشىلەر دە كەلىپ جەتىپ, جابىلا سوعىپ, جىرتقىشتى جەر قاپتىردى.
يىعىنا ءتىس باتىپ, بىلەگىنىڭ بۇلشىق ەتى پارشا-پارشا بولىپ, ساۋساعى سىنعان اسەم مەن سانىنىڭ قالىڭ ەتىنەن جاراقات العان جىگەردىڭ ومىرىنە تونگەن قاۋىپ سەيىلدى, دەگەنمەن, ولار باسى كەسىلىپ, مەديتسينالىق ساراپتاماعا اكەلىنگەن قاسقىر قۇتىرعاننان امان بولسا ەكەن دەپ الاڭداۋلى.
ادەيىلەپ اۋلايتىن اڭشىنىڭ جوقتىعىنان وڭىرىمىزدە جىرتقىش اتاۋلىنىڭ ەمىن-ەركىن جورتىپ جۇرگەنى شىندىق. بۇدان جارتى اي بۇرىن تاعى ءبىر كوكجال وسى اۋىلدىڭ تۇرعىنى ت.مۇحامەتۋاليەۆتىڭ قوراسىنا ءتۇسىپ, الدىنان جولىققان تايماس توبەتپەن الىسىپ جاتقاندا دەرەۋ كەلىپ جەتكەن ءۇي يەسى ونى سۇيمەنمەن سوعىپ ولتىرگەن بولاتىن. وسى بەتپەن كەتە بەرسە, تۇبىندە ادام شىعىنىنا جولىعۋىمىز ابدەن مۇمكىن. ەندەشە, قاتەردىڭ الدىن الىپ, ءتيىستى شارالار قولدانباساق, ورنى تولماس وكىنىشكە ۇرىنارىمىز حاق. «ساقتانساڭ – ساقتايمىن» دەگەن ناقىلدى ۇمىتپايىق, اعايىن!
حاسەن زاكاريا
شىعىس قازاقستان وبلىسى,
كۇرشىم اۋدانى
