*شەتەل ءازىلى
جۇرەك جاردى ءسوز
ەسىكتى ورتا جاستاعى كەربەز كەلىنشەك اشتى. تۇلا بويىندا ءبىر ءمىن جوق بولسا دا, كوز جانارىندا مۇڭ بار.
— كەش جارىق, حابارلاندىرۋ بويىنشا كەلىپ ەدىم, — دەپ ەدىم:
— بارەكەلدى! ءبىر حابارى بولاتىنىنا سەنىمىم بار ەدى. قالاي ءوزى؟ سىي-سياپاتىڭىز دايىن. ءدىن امان بولار, كوڭىل-كۇيى نەشىك؟ تابىلعانىنا قۇلدىق! — دەپ, جانارى ك ۇلىمدەپ بەت-اجارىنا قان جۇگىرىپ جايراڭداپ شىعا كەلدى.
— كەشىرىڭىز, ءيتىڭىز تابىلعان جوق, — دەپ ەدىم, ماعان الارا قاراپ, قۋانىشى سۋ سەپكەندەي باسىلىپ ەڭسەسى ءتۇسىپ, ايانىشتى قالىپقا ەندى. تۇرىنە قاراپ ونىڭ ءيتىنىڭ جوعالعانىنا ءبىر ءوزىم كىنالىدەي سەزىندىم. —تابىلىپ قالار, مەن تىلەكتەس ادامنىڭ ءبىرى ەسەبىندە — تابىلۋىنا سەپتىگى تيەمە دەپ ونىڭ مۇنداعى حال-جاعدايى, قادىر-قاسيەتى سياقتى قاسيەتتەرىن بىلەيىن دەپ كەلىپ ەدىم, — دەپ مىڭگىرلەگەن بولدىم.
ءمۇلايىمسىپ مۇجىلگەن, ەڭسە ءتۇسىپ ەزىلگەن. ايتۋى بويىنشا: «ۇيقى قاشىپ, اس باتۋدان قالعان». قايتسىن, بالا دا سول, باۋىر دا سول, با... دا سول.
...تەربەتىلە تەڭسەلىپ ۇيقى سوعار ارنايى جاسالعان شەت ەلدىڭ توسەك-كرەسلوسىنا ءنان سۋرەتىن ءىلىپ قويىپتى.
...ءيتىنىڭ كىشىگىرىم ارنايى توڭازىتقىشتاعى مۇرتى بۇزىلماعان تاماق-ساۋقاتىن كورىپ جۇتقىنشاعىم جۇتىنىپ, ىشەك-قارنىم سىر ەتە قالعان سوڭ جابا قويدىم.
...جەكە سالىنعان كەڭ دە كەرەمەت جۋىنار شۇڭقىرى... سابىن, تاراقتى ايتپاعاندا شامپۋننىڭ نەشە ءتۇرىن تاباسىڭ...
قوجايىنىنىڭ ءحالى قابىرعامدى قايىستىرىپ, تەرەڭنەن ادامي سەزىمىم بۇلقىنىس بەرىپ:
— مەن-اق ءيتىڭىز بولايىنشى! —دەپ جۇرەك جاردى ءسوزىمدى ايتىپ قالىپپىن.
الەكساندر يوتوۆ
