13 قىركۇيەك, 2012

قازاعىنىڭ قاراعايى

21 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاعىنىڭ قاراعايى

بەيسەنبى, 13 قىركۇيەك 2012 7:26

قازاق ۋنيۆەرسيتەتىندە وقىپ جۇرگەنىمدە جازۋشى ءسابيت مۇقا­نوۆ تاماعىن قىرناي سويلەيتىن ءما­نەرىندە كەنەت ستۋدەنت بىزدەردى جازعىرا جونەلسىن:
– اقىن, جازۋشىنىڭ بىرىنەن سوڭ ءبىرى بۇرقىراپ شىعىپ جاتقان جەرى – قازپي. ءاي, وسى قازگۋ – سەندەردىڭ ورتاڭنان ونداي ەشكىم كورىنبەۋى قالاي؟!

بەيسەنبى, 13 قىركۇيەك 2012 7:26

قازاق ۋنيۆەرسيتەتىندە وقىپ جۇرگەنىمدە جازۋشى ءسابيت مۇقا­نوۆ تاماعىن قىرناي سويلەيتىن ءما­نەرىندە كەنەت ستۋدەنت بىزدەردى جازعىرا جونەلسىن:
– اقىن, جازۋشىنىڭ بىرىنەن سوڭ ءبىرى بۇرقىراپ شىعىپ جاتقان جەرى – قازپي. ءاي, وسى قازگۋ – سەندەردىڭ ورتاڭنان ونداي ەشكىم كورىنبەۋى قالاي؟!

جارىقتىقتىڭ ەكى قولىن جايا جارقىراي كۇلگەنى ءالى كوز الدىمدا. سابەڭنىڭ سول سىنىن ادەيى كۇتىپ جۇرگەندەي, كوپ ۇزاماي الدىمەن ۋنيۆەرسيتەتتىڭ فيلولوگيا فاكۋل­تە­تىنەن جاس اقىن زەينوللا قاب­دولوۆ سۋىرىلىپ شىقتى. سون­سوڭ ونىمەن كۋرستاس جاستاردىڭ اراسىندا كەكسەلەۋ كورىنەتىن وتىز­عا تاقاپ قالعان ۇزىنتۇرا ستۋدەنت   سافۋان شايمەردەنوۆ پروزا كو­گىن­دە جالت ەتتى. «پاتريوت» دەگەن ءسوزدىڭ ماعىناسى كەڭ. وتانىڭنىڭ, تۋعان ولكەڭنىڭ, ءتىپتى وقىعان وقۋ ور­نىڭ­نىڭ جوقتاۋشىسى بولاتى­نىڭ تابيعي نارسە. ءوز ۇشقان ۇيا­مىزدان قانات قاققان ءار تالانتقا كادىم­گىدەي قۋانىپ, ءار باسقان قا­دا­مىن قا­داعالاپ جۇرۋگە ءبىر جا­عى­نان ءسا­بەڭنىڭ جاڭاعى قايراۋى دا سەبەپشى بولدى.
البەتتە, جاس قالامنىڭ شالىس باسقان, ءمۇدىرىس كەتكەن جەرلەرىنە كەڭشىلىك جاسالا بەرەدى. ال, مىنا ەكەۋى ونداي جەڭىلدىكتى قاجەت­سىن­بەدى. ءار سويلەمىن ءمىنسىز ءمۇسىن­دەيتىن زەينوللا, ماعىنالى ويىن ءدوپ تۇسىرەتىن سافۋان بىردەن بە­دەل­دى قالامگەرلەر قاتارىنا قو­سىلدى.
بۇل ماقالا قازىر جەر باسىپ جۇرسە 90 جاسقا تولاتىن جازۋشى سافۋان شايمەردەنوۆكە ارنال­عان­­دىقتان, اعامىزدىڭ تۋعان جەرى – سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى, جام­بىل (پرەسنوۆ) اۋدانىنىڭ امان­كەلدى اۋىلى ەكەنىن ەسكە سالا كەت­كە­نىمىز ارتىقتىق ەتپەس. ارميا قا­تا­رىنان بوسانعان سوڭ اۋداندىق كوم­سومول كوميتەتىنىڭ حاتشىسى بولدى. بىراق اۋىل جاقتا, كەيىن الماتىدا جۇرتقا العاش اتىنىڭ جاتتالا باستاۋى گازەت قىزمەتىندە قالام قايراتىن كورسەتە باستا­عا­نىنا بايلانىستى. 1950 جىلى قازاق مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسي­تەتى­نىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىن ويدا­عى­داي بىتىرگەن سوڭ رەسپۋبليكالىق گازەت­تىڭ ءتىلشىسى, «ادەبيەت جانە يسكۋسستۆو» جۋرنالىنىڭ ءبولىم مەڭ­گە­رۋشىسى بولىپ ىستەدى.
مەنىڭشە, «بولاشاققا جول» رو­مانىمەن بىردەن بەدەلدى جازۋ­شى­لاردىڭ قاتارىنا قوسىلۋىنىڭ سە­بە­بى, جازۋ-سىزۋعا ەرتە توسەلىپ ىسىل­عاندىعىنىڭ, جۋرناليست قا­لا­مىنىڭ ەرتە ۇشتالۋىنىڭ دا اسەرى بولسا كەرەك. جانە ۋنيۆەرسيتەت قابىرعاسىندا-اق جۇرەكتى, قاي­سار جىگىت سانالدى. كەي مۇعالىم ءدارىس وقىپ وتىرىپ, سويلەمىن دۇ­رىس قۇرماسا, ول ولاي ەمەس, بۇ­لايدى يمەنبەي ايتىپ سالاتىن.
سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ ەلدەن ەرەك مىنەزى, بولەك دەنە ءبى­تى­مى­نە دەيىن اقىن عافۋ قايىر­بە­كوۆ­تىڭ «سول جىل مەنىڭ ەسىمدە» اتتى ولەڭىندە ايتارلىقتاي ءدال بەينەلەنگەن.
اتتادىق الدەنەشە ون جى­لىڭ­دى,
سول جولدا وي قالىڭداپ,
بوي ءبۇ­گىلدى.
الپىستا روماندارىن ارقا­لا­عان
سافۋان شايمەردەنوۆ سول ءبۇ­گىن­گى.
ءبارىنىڭ ءارى ءىنىسى, ءارى اعايى,
باسىلماس ارىستانداي ءالى اي­عايى.
يىلمەس داۋىڭا دا, داۋىلىڭا دا,
سورايعان سولتۇستىكتىڭ قارا­عايى.
ساكەڭنىڭ «بولاشاققا جول» («ينەش») اتتى رومانىن وسكەمەن جاقتا ءجۇرىپ وقىدىم. كىسى تانيتىنى, ادامداردىڭ ارا قاتىناسىن جازۋعا جۇيرىكتىگى, سول كەزدىڭ سايا­سي-الەۋمەتتىك احۋالىنا قانىق­تى­عى, سوتسياليستىك رەاليزم پرينتسيپ­تەرىنەن تۇسىنىگى كەكسە جازۋشىلاردان ەش كەم ەمەستىگى, ىسىلعان قا­لامگەرلىگى كوزگە ۇرىپ تۇردى.
رومان سيۋجەتى ميچۋرينشىلەر مەن انتيميچۋرينشىلەر (گەنەتيكتەر) اراسىنداعى عىلىمي تار­تىس­قا قۇرىلعان. بىرىنشىلەرى جەڭىپ جا­عىمدى, ەكىنشىلەرى جەڭىلىپ جا­عىم­سىز كورىنەدى. مىنە, وسىنداي جا­سان­دىلىعىنا قاراماستان, شى­عار­مانىڭ جاستارعا بەرەرى ءالى دە مول. وبرازدىق جۇيەسىنىڭ تو­قى­لۋى, ءاسى­رەسە, شىنشىلدىعى باۋرايدى. سافۋان كەيىپكەرلەرىن ءمى­نەز­دەۋدە ءبى­رىڭعاي اق, قارا بوياۋ­لار­دان بويىن اۋلاق سالعان. مۇ­نىڭ باس كەيىپكەر ينەشكە تىكەلەي قاتىسى بار. ينەش – كۇردەلى حاراكتەر. زادا دەگەن ستۋدەنت قىز ورىسشالاپ ونى «مەششانكا» دەيدى. ينەش قوعامدىق جۇ­مىس­قا سال­عىرت. ونىڭ ۇستىنە «بيو­لو­گياداعى كوسموپوليت» بەلگى­عۇ­لوۆ­تى جاق­تايدى. قاي ءسوزىن دە سودان باستايدى. ونىڭ اقىلىمەن مي­چۋ­ريندى جوققا شىعارۋعا ارە­كەت­تە­نەدى. ال, قۋسيراقتاۋ بەلگىعۇلوۆ زايى­بى­نىڭ كوزىنە ءشوپ سالىپ, ينەشتىڭ نامىسىن اياعىنا تاپتاپ, ماسكەۋ جاققا دوكتورلىق قورعاۋعا ءىسسا­پارعا رۇقسات الىپ زىتىپ بە­رەدى. ينەش قاي جاعىنان دا وپىق جەيدى. ۋنيۆەرسيتەت بىتىرگەندەردى جۇ­­مىس­قا ورنالاستىراتىن كوميس­سيا­عا, ونىڭ ىشىندە ءمينيستردىڭ ورىنباسارىنا دەيىن جەككورىنىشتى كو­رى­نىپ, اۋرۋلى-سىرقاۋلى شەشەسىن كۇتۋگە مۇرسات الا الماي ءارى ءسۇي­گەنى ماۋلەننەن «قوش بول» دەگەن ءسوز دە ەستىمەي, الىستاعى اۋىلعا مۇعالىمدىككە اتتانادى…
بىراق ينەشتىڭ باسىنا قارا بۇلت ۇيىرىلگەنى بۇل قىزدىڭ قا­سيەت­سىزدىگىنەن دەۋگە اۋزىڭ بارمايدى. ول ءسۇرىنىپ-قابىنىپ ءجۇر­گە­نىنىڭ وزىندە دە وقىرمانعا ءبو­لەك­شە اسەر قالدىرادى. ويتكەنى, جاراتىلىسى اسىل. اينالا­سىن­دا­عىلاردان, ءتىپتى اقىلدى دوسى, ءۇز­دىك وقيتىن, زەرتتەۋى ماسكەۋگە ۇناپ, جۇلدەگەر اتانعان, كومسومول جۇمىسىنا بەلسەنە قاتىساتىن, ءوزى دە, ءسوزى دە ورنىقتى, كىسىلىگى دە جەت­كىلىكتى گۇلشاتتان يىعى ءبارى­بىر اسىڭقى. ەگەر سافۋان «ينەش­تىڭ» جالعاسىن جازسا, ءميچۋرينشىل بوز­جانوۆتىڭ موينى استىنان كە­لىپ, ەسەسىنە گەنەتيك ءبالى­عۇ­لوۆ­تىڭ, ان­تي­ميچۋريندىك يدەيانى قولداۋ­شى ينەشتىڭ مەرەيى ۇستەم شىق­قا­نىن جازۋعا ءماجبۇر بولار ەدى. 1964 جىلى شىندىق جەڭدى. تۇ­قىم قۋ مەن وزگەرتكىشتەردىڭ زاڭ­دارىن اشاتىن گەنەتيكا ءىلىمى قاي­تا ورلەدى. الايدا, ماسەلە وندا دا ەمەس. ينەش بەي­نەسىنىڭ سۇيكىمدى نازدىلىعى (جەنستۆەننوست), تا­بي­عيلىعى, بە­تىڭ بار, ءجۇزىڭ بار دەمەي ايتىپ تاس­تايتىن شىن­شىل­دىعى, ەركىندىلىگى روماننىڭ بارشا كەيىپكەرىنەن باسىم جاتىر. ونداي حاراكتەر ادامداردى ءبىر قالىپقا قۇيعانداي ەتىپ تاربيەلەۋگە قۇش­تار كەڭەس زاما­نى­نىڭ شارتىنا ساي كەلە الا ما؟!
جاس جازۋشىنىڭ سۇڭعىلالىعى ماۋلەن وبرازىنىڭ سومدالۋىنان دا اڭعارىلادى. كەشەگى مايدانگەر, بولاشاق فيلوسوف ماۋلەن نە قيىن­­دىقتان سەسكەنبەيتىن ەرجۇ­رەك جىگىت. الپينيستىك جورىقتا باسىن تاۋەكەلگە بايلاپ, كۋرستاسى مۇزدا­پاروۆتى قۇزعا قۇلاعالى تۇر­عان جەر­دەن امان الىپ شى­عا­دى. اتتە­گەنى, ەر جىگىت ماۋلەن كۇت­پەگەن جەردەن وسالدىق كور­سەتەدى. ونىڭ بار ادامدى ءبىر قالىپقا قۇيعىسى كەلەتىن يدەولوگيا شەڭبەرىنەن بو­سانۋعا ورەسى جەتىڭكىرەمەيدى. گۇل­شاتتاي بول دەپ ينەشتىڭ نامىسىنا ءتيىپ, ودان تابان استىندا اۋىر ءسوز ەستيدى.
«– مەن ءوز تەرەزەمدى ول كەشكەن ومىرگە بەرمەيتىنىمدى سەن ۇعىن. ماۋلەن قىزىپ كەتتى.
– سەنىڭ تەرەزەڭ توزعان تەرەزە.
– جوق, مادەنيەت تەرەزەسى. ورەڭ ءالى جەتكەن جوق وعان. مادە­نيەت­سىزسىڭ!»
بۇل جەردە مەن ۇزىن ديا­لوگ­تىڭ سوڭعى بولىگىن عانا كەلتىرىپ وتىرمىن. جىگىت پەن قىزدىڭ قان­داي ادام ەكەندىكتەرى سول ءسوز جارىستىرۋدا بەلگىلى بولىپ قالادى. ءماۋ­لەننىڭ ايتىپ وتىرعانى ءبىر جاعى دۇرىس تا سەكىلدى. گۇلشات سياقتى ءارى ءبىلىمدى, ءارى ءتوزىمدى, جان-­جاقتى مامان بولعان ارتىق­تىق ەتپەس ەدى, ارينە. ءماۋ­لەن ءسۇي­گەنىنە وزىنشە جاقسىلىق تىلەيدى. بىراق تاپتاۋ­رىن سوقپاقپەن ءجۇر­گىسى كەل­مەي­تىن, ءوز قالاعانىنان باس­قاعا بۇرىل­ماي­تىن ينەشكە ونداي جاقسى­لى­عى­نىڭ قۇنى بەس تيىن. ينەشتى گۇل­شاتقا اينال­دىر­عىڭ كەلە مە؟ – دەپ قىز قاتتى رەنجيدى. ماۋلەننىڭ جە­تە­سىزدىگىن مادەنيەتسىزدىگىنە بالايدى. شىنىندا دا, ينەشتىڭ ايتىپ تۇر­عانى دۇرىس. بىرەۋدىڭ كوزى جاقسى, ەكىن­شىسىنىڭ ءسوزى جاقسى. ال شىن عا­شىق جان جاعىنا قاراپ سۇق­تان­باي تاڭداعانىنا ءبىرجولا بە­رى­لۋى ءتيىس. ماۋلەننىڭ وسىنى ءتۇسىن­گىسى جوق.
رومان شىنشىلدىق قاسيەتتى كوك­­كە كوتەرىپ ۋاعىزدايدى. ال, شىن­دىقتى ايتۋدان تايسالمايتىن كەيىپ­كەر بۇل روماندا تەك ينەش قانا.
مەنىڭشە, «بولاشاققا جول» رو­مانى ورىسشاعا اۋدارىلعاندا «ينەش» اتالعانى, كەيىن قازاق­شا­سى دا سول اتپەن جاريالانعانى كەز­­دەيسوق ەمەس. ينەشتەي كەيىپ­كەردىڭ «بولاشاققا جولى» وزگەشە. باس­قا­لارعا ۇقسامايدى. ينەش ستان­دارت سۇرقايىلىقتان باس تارتادى. ءبىر­كەل­كى ويلاۋدى ماشىق ەتكەن قو­عامدا ينەش سەكىلدى ارنەنى ءوز پىكىرىمەن ولشەپ پىشەتىن ادام ءسوز­سىز ساتسىزدىككە ۇشىراماق. ال قىز­دىڭ تاعدىرىنا كەلسەك, استا­رىن­داعى يدەيا بىرەۋ: شىندىقتى ايتۋ قاي قوعامدا دا وپا بەر­مەيدى…
ينەشتەي كەيىپكەرىنە عانا ەمەس, سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ ءوز ازاماتتىق كەلبەتىنە دە ۇجىمدىق «ماقۇليزم» («ودوبريامس») جات بولاتىن. جۇرت جاپپاي ماقتاپ جات­قان شىعارمانى, ونىڭ اۆتورى باس­پانىڭ باس رەداكتورى, اناۋسى تسك-دا شەنەۋنىك ەكەنىن ەلەمەستەن, سافۋان ءبىرىن سۇرەڭسىز ءتىلى ءۇشىن, ەكىن­شىسىن, وقىلمايتىندىعى ءۇشىن ىرەپ-سويىپ ماقالا باستىرتىپ ءجۇ­رەتىنى ەسىمدە. ينەش حاراك­تە­رىنىڭ قايتپاس قايسارلىعىن سافۋان ءوزى­نەن العان سەكىلدى كورىنەدى دە تۇ­رادى ماعان.
سافۋاننىڭ ءوزىنىڭ كوزى جەتكەن شىندىقتان قالاي دا اينىمايتىنى «جىل قۇسى» پوۆەسىنەن دە سەزىلەدى. بۇل شىعارماسى سوتسيا­ليس­تىك رەاليزم تالاپتارىنا قي­عاش كەلدى. ادامعا «داۆاي-داۆاي ترۋديس» دەگەننەن باسقا بەرەرى جوق كەڭەستىك ءتارتىپتىڭ تاس باۋىر ءمى­نە­زىن اشكەرەلەدى. سونىسى ءۇشىن قات­تى سىنعا ۇشىرادى. پوۆەستىڭ باس كەيىپكەرى بيتابار – الدىمەن ۇلت­تىق حاراكتەر. رەۆوليۋتسيادان بۇ­رىنعى, ودان كەيىنگى زاماندا دا قازاقى تۋمىسىمەن ەرەكشەلەنەدى. اڭعال-ساڭعال جۇرگەنىمەن, ار-نا­مى­سىن اياققا تاپتاتپايتىن ادام. بالۋان شولاقتاي مارتتىكتى سۇيەدى. ادامعا جات پيعىلدان, بەرتشەك سەكىلدى بايدىڭ بەرگەنىن قايتىپ الۋ­عا دەيىن باراتىن دۇنيەقوڭ­ىز­دىقتان, كەڭەستىك باسشى لەۆەنشتەرن سياقتى جۇمىسىن ىستە­تىپ, ىستەتىپ الىپ, اۆارياعا ءتۇسىپ ۇزاق ۋاقىت توسەك تارتىپ جاتقاندا كوڭىلىن سۇراپ ءبىر رەت باس سۇقپاعان قارا جۇرەك قاتىگەزدەردەن جيرە­نە­دى. بيتابار وبرازىنىڭ يدەيالىق ءسولى – قانداي قوعامدا ءومىر سۇرسە دە, نە قيىندىققا كەزىكسە دە, ادام­گەرشىلىگىن ساقتاپ قالاتىن قىمبات قاسيەتىندە.
ساكەڭ ءوزىنىڭ «جىل قۇسى» شى­عارماسى جونىندە ءبىر سۇحباتىندا بىلاي دەپتى. «جىل قۇسى» ۆتسسپس پەن سسسر جازۋشىلار وداعىنىڭ جۇمىسشى تاقىرىبىنا ارنالعان شىعارمالار كونكۋرسىندا ءجۇل­دە­لى ورىنعا يە بولدى. سويتسە دە, شىنىمدى ايتسام, «جىل قۇسى» جۇمىسشى تۋرالى جازىلعان شى­عارما ەمەس. مەنىڭ بۇل تۋىندىم ءدۇ­نيەنىڭ استان-كەستەڭى شىعىپ, زامان تولقىندارىنىڭ جولىندا ءوتىپ جاتقان الەۋمەتتىك, ساياسي ءومىر­دەگى ۇلى وزگەرىستەر مەن جەكە ادامدار اراسىنداعى قارىم-قا­تى­ناس, قاي­شى­لىقتارعا, ءسونىپ جات­قان, ءونىپ جاتقان جاڭا تىرشىلىك-تاعدىر­لار­دىڭ قاقتىعىسىنا ار­نال­عان شى­عارما. بۇل ەرەكشەلىكتى ءبىر سىنشىلار ءتۇسىندى. ەندى ءبىر سىنشىلار تۇسىنبەدى. تۇسىنگەن سىن­شىلار بيتابار وبرازىن قازاق ادە­بيەتىندە بۇرىن-سوڭدى بول­ماعان, ۇلتتىق حاراكتەردى ءدال دە شىڭايى­لى­عى­مەن تانىتاتىن تارتىمدى دا ەرەكشە جاسالعان وبراز دەدى. ال ءتۇ­سىنبەگەن, ءيا تۇسىنگىسى كەلمەگەن سىن­شىلار بۇل پوۆەست ەسكى فەوداليزم ءداۋىرىن كوكسەيتىن, قازاق­ستان­داعى الىپ وزگەرىستەردى جوققا شى­عاراتىن شىعارما دەدى».
بۇگىنگى كوزبەن وقىلعاندا دا جازۋشىنىڭ ءبىرى-بىرىنە كەرەعار فەودالدىق قوعامنىڭ دا, سوتسيا­ليستىك قوعامنىڭ دا كولەڭكەلى جاق­تارىن سىناپ وتىرعانىنا كوز جەت­كىزەسىڭ. «جىل قۇسى» – ادام­گەر­شىلىكتى تۋ ەتكەن پوۆەست.
سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ وزگە دە شىعارمالارى: «مەزگىل», «قار­عاش», «ءومىر نۇرى», «يت اشۋى», «ءماجنۇن تال» پوۆەستەرى, اڭگى­مە­لەرى, پەسالارى, سىني ماقا­لا­لارى, – ءبارى ونىڭ باستاپقى قالام ۇستا­عان باعىتىنان اينى­ماعان­دىعىنا دالەل.
سافۋاننىڭ وزگە قالامداس­تار­دىڭ باسقان ءىزىن شيىرلامايتىن «مىنەزى» دە ەرتە اڭعارىلدى. انا تاقىرىبى – قاي شىعارمانىڭ بول­سىن, ونىڭ فولكلور, اۋىز جانە جاز­با ادەبيەت تۇرلەرىندەگى ەڭ اياۋلى, قاسيەتتى تاقىرىپ. «انا­نىڭ التىن قۇرساعى امان بولسىن» ءتى­لەگى قاي جۇرتتىڭ اۋ­زىنداعى اق نيەتتەن تۋىندايدى.
ءومىردىڭ اتى ءومىر. سول كيەلى انا ءسوزىنىڭ الدىنا كەيدە جۇرەك قاريتىن «وگەي» اتتى انىقتاۋىش تۇسەدى. سافۋان ەستيار جاسقا جاقىنداپ قالعان جاسىندا تۋعان شەشەسى دۇنيەدەن وزادى. ءۇي ۇستاپ تۇراتىن اق جاۋلىق كەرەك. اكەسى ۇيلەنەدى. سافۋان وگەي شەشەدەن ناعىز انالىق قامقورلىق كورەدى. ەش كەمدىك كورمەي وسەدى. ءوزى باس­تان كەشكەن شىندىقتى قاعازعا قالاي تۇسىرۋگە كەرەك؟ فولكلوردان رومانعا دەيىن تاستاي قاتقان شابلون بويىنشا جاتتالعان ۇعىم­نىڭ ايتارى – وگەي شەشەيدەن ءوت­كەن سۇمىراي جوق.
جازۋشى سافۋان شايمەر­دە­نوۆ باس كەيىپكەرى بيبيگۇل قيىن-قىس­تاۋ جاعدايدا ار, ادامگەرشىلىك سىنىنان مۇدىرمەي وتەدى. ءوزى ءتۇس­كەن ۇيدەگى ەر بالانىڭ بۇعا­نا­سى بەكىپ, وڭ-سولىن ايىرا باستاعانداي جاس­تا. ارينە, بالا جۇرەگىندە قىز­عانىش وتى تۇتانبايدى ەمەس. بۇل ۇيگە تۇڭعىش تۇنەگەننىڭ ەر­تەسىندە بيبىگۇل مەن بالا اراسىندا مىناداي اڭگىمە بولادى:
«اناڭنىڭ جوعىن ەستىگەنمىن, – دەدى ول, – ەستي تۇرا ادەيى كەلدىم, بالا ەتىپ الايىن دەپ كەلدىم…
مەن ۇندەمەدىم. «بالا بولمايمىن!» دەپ ايتا المادىم. بىراق بالا مىنەز دەگەندى قويساڭشى, وسى كۇنى ويلاسام كۇلكىم كەلەدى. وتىرىپ-وتىرىپ:
« – بىراق اكەمنىڭ قاسىنا جات­پايسىڭ. ءويتىپ اپا بولمايدى. سەن تۇگىل اپام دا جاتىپ كورگەن ەمەس, – دەپپىن.
بيبىگۇل كۇلدى:
– ول راس, ءويتىپ اپا بولمايدى».
بالانىڭ كوزىنشە بيبىگۇل شىنىندا دا اكەسىنىڭ ماڭىن ماڭ­اي­لامايدى…
مەزگىل وسە كەلە, انالىق مەيى­رىم – ايەل جۇرتىنا بىتكەن اي­رىق­شا پاراسات ەكەنىن تۇسىنەدى. كەيى­نىرەك بيبىگۇل ەكى ۇل, ءبىر قىز­دىڭ اناسى بولادى. ودان تۇڭعىش باۋىرىنا باسقان مەزگىلىنە دەگەن انا­لىق سەزىمى ارتپاسا, كەمىمەيدى. مەزگىلگە: «جەتىم ەدى, جەتسە ەكەن, ادام بولسا ەكەن!» – دەپ تىلەپ ەدىم جاتسام دا, تۇرسام دا. جات باۋىر بولما, شىراعىم. جازىڭدى ۇنەمى شەشەڭنىڭ قاسىندا وتكىز», – دەيتىنى دە جۇرەكجاردى ءسوزى.
مەزگىل ءوز بويىنان كوزگە تۇسەر قاسيەت كورىنسە, سول تۋماسا دا تۋ­عانداي شەشەدەن بولعانىن ايتىپ اعىنان اقتارىلادى. كامىل سەنە­سىڭ…
عافۋ اقىن سافەكەڭنىڭ داۋ-داۋىلدارىندا يىلمەيتىن, باسىن اس­پان­داتىپ ۇستايتىن مىنەزىنە ءسۇي­سىن­گەندە, مەنىڭشە, جازۋشى اعا­نىڭ سىنشىلىق ونەرىن ماداق تۇت­قان بولۋى كەرەك. تاعى ءبىر ءىنىسى, جازۋشى ارىپتەسى مارال ىسقاقباي انەبىر جىلدارى سافەكەڭمەن سۇحبات جۇرگىزەدى. سوندا سورايعان ءسولتۇس­تىكتىڭ قاراعايىنىڭ جاڭاعى ايتىل­عان داۋكەستىگىنىڭ سىرى اشىلادى. «كىسى جاسى ۇلعايعان سوڭ وقۋدى ازايتادى ەكەن», دەگەنىنە قارا­ماس­تان, سافۋان شايمەردەنوۆ ادەبي پروتسەستىڭ بارىسىنا مەي­لىنشە قانىق ەكەنى بايقالادى. قازىرگى كەي قالامگەردىڭ «سىن جوق­تى» ەزە بەرەتىنى, جالپى, بۇل جانر­دىڭ بارىسىن قاداعالامايدى. ءوز جۇتاڭ­دىعىن, سىنعا جانى اشى­ماي­تىن­دىعىن سەزدىرىپ قويادى. ال, سافە­كەڭ اعا, ورتا بۋىن, جاس سىن­شى­لاردىڭ ءبارىن دەرلىك وقىپ وتىراتىنى ولاردىڭ ەڭبەكتەرىن ءتاپ­تىش­تەپ تال­دايىندىعىنان ايقىن كورى­نەدى.
سافۋان پىكىرىنشە, اعا بۋىننىڭ ءبىرى ناقتىلى ماتەريالدى جەتە ءبى­لەتىندىگىمەن, ەكىنشىسى, تالداۋ ءتاسى­لى, بايقاعىشتىعىمەن, ءۇشىن­شى­سى تەكسەرۋلەرىندە وبرازدى جا­سا­عان جازۋشىنىڭ ءوزى ويلا­عا­نى­نان الدە­قايدا تەرەڭ, الدەقايدا بيىك تىڭ ويلار ايتقىشتىعىمەن ەرەكشە­لە­نەدى. ورتا, جاس بۋىن سىن­شى­لار­دىڭ ەڭبەگىن دە ولقى­سىنبايدى.
ولقىسىناتىنى, كوپ سىني زەرت­تەۋلەردەگى قىنجىلتاتىن تەڭ­گەر­مەشىلدىك. «تالانتتى جازىلعان جاقسى تۋىندىلار مەن ورتانقول ناشار شىعارمالارعا بەرىلگەن باعا بىردەي… سىنشىلار پىكىرىنە سەنسەك – ول ەكى تۋىندى دا ءتاۋىر دۇنيەلەر, ەكەۋىنىڭ دە ازىن-اۋلاق كەمشىلىگى بار». «ءار جازۋشىنىڭ ءوز قولتاڭ­باسى بار, ءوز ەرەكشەلىگى, ءوز جەتىس­تىگى, قالا بەردى ءوز كەم­شىلىگى بار. سونى تابۋ, سونى ەسكەرۋ قاجەت» (م.ىسقاقباي, شىعارما شىرايى شىندىق. الماتى, «راۋان». 1994. 108-ب.).
شىندىقتى تايسالماي كوزگە شۇقىپ ايتاتىن تۋراشىل پرينتسيپ سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ جازۋ­شى­لىق كرەدوسىنا, يلانىم, سە­نىمىنە, سەرتىنە اينالعانى داۋسىز.
مەن ءتىپتى بىلاي دەپ تە ايتار ەدىم. ونىڭ سول سەرتى 1986 جىلعى جەلتوقسان كوتەرىلىسىنىڭ ىزعارلى كۇندەرى, ءوزى ايتپاقشى, «حال­قى­مىز ۇلت رەتىندە قۇريىن» دەپ تۇرعان ساعاتتاردا سىنعا ءتۇستى. سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ 1987 جىل­عى مامىر ايىندا قازاقستان كومپارتياسى ورتالىق كوميتەتىنىڭ ءبىرىنشى سەكرەتارى گ.ۆ.كولبيننىڭ قاتى­سۋى­مەن وتكەن پلەنۋمىنداعى پىكىر­سايىستا سويلەگەن ءسوزىن مەن ناعىز بەتبۇرىس «مانيفەسىندەي» قابىل­دادىم. جازۋشىنىڭ سول ءسوزى ءتورت تومدىق جيناعىندا «ۆ گلازا گوۆوريۋ پراۆدۋ» دەپ اتالىپتى. قازىر قايتا وقىعانىڭدا دا مانيفەست ستيلىنە, ياكي كۇللى قو­عام­عا قاراتىپ جاريا ەتىلەتىن ءۇن­دەۋگە ۇقسايدى. وندا ادەبيەتكە يدەو­لوگيالىق باسشىلىق جولى, جەلتوقسان وقي­عا­سىنىڭ سيپاتى رەسمي بيلىك نۇس­قاۋىنا مۇلدە قا­راما-قارسى, جاڭا­شا رۋحتا تالداندى.
– ادەبيەت ءىسىن, – دەدى سافۋان شايمەردەنوۆ, – قاۋلى-قارارمەن جولعا قويا المايسىڭ. ونىڭ ايقىن مىسالى – ۆكپ(ب) ورتالىق كو­مي­تەتىنىڭ 1946 جىلعى اتىشۋلى قاۋ­لىلارى. وسى قاۋلىنىڭ قاھا­رى­نان اننا احماتوۆا مەن ميحايل زوششەنكو ءتارىزدى ۇلى جازۋشىلار زارداپ شەكتى. ىسكە العىسىز جىل­ماعاي, جىلىمشى شىعارمالار, تارتىس­سىز­دىق دەيتىن تەوريا­سى­ماق ءدال وسى قاۋلىدان سوڭ ادەبيەت ەگىنىندە ارام شوپتەي قاپتاپ كەت­تى. نەمەسە ءبىزدىڭ رەسپۋبليكامىزدا ادەبيەت تۋرالى قابىلدانعان قاۋلىلار سالدارىنان ءبىز, قازاق, ماڭگۇرتكە اينالىپ, ءوز تاريحىمىزدان, فولكلورىمىزدان, حالىق­تىق ەپوسىمىزدان باس تارتتىق. ءبىز اۋەزوۆتىڭ ءوزىن فەودالدىق ەسكى-قۇسقىعا ءىش تار­تاسىڭ, سوۆەتتىك «با­قىتتى» ءومىردى باعالامايسىڭ دەپ قۋدالادىق. ءاي­تەۋىر, تۇز-ءدامى تاۋ­سىلماعان ەكەن, ماسكەۋگە قا­شىپ بارىپ جان ساعا­لادى…
سافەكەڭنىڭ بۇل پىكىرى ءالى جەتە باعالانعان جوق. ءبىز تۇرسىن, ءماس­كەۋدىڭ نەبىر جۇيرىكتەرى كەزىندە شىندىقتى ءدال وسىلاي ءمايموڭ­كە­لەتپەي, كوزگە شۇقىپ ايتا المادى. سافەكەڭنىڭ جەلتوقسان وقيعاسى حاقىنداعى پىكىرى دە سونىلىعىمەن ەرەكشەلەندى. جاي عانا ستۋدەنتتىك دەمونستراتسيا كەنەت جاستار كو­تە­رىلىسىنە اينالدى. ول ءۇشىن كىنالى – ماملەگە كەلۋگە جوق توڭمويىن بي­لىكتىڭ ءوزى. ايتتىم – ءبىتتى, ءپىشتىم – كەسىلدى دەپ ءمىز باقپاي سازارىپ وتىرىپ الادى. اشەيىندە ءدىلمار كول­بين ۇلىقتىڭ اۋزىنا قۇم قۇ­يىلدى. ءادىل سوزگە قارسى ماندىتىپ ەشتەڭە ايتا المادى.
پلەنۋمنان قايتىپ بارا جاتىپ مەن ىشكى مونولوگقا بەرى­لەي­ىن. تاعى دا كوز الدىما ينەش بەي­نەسى تۇرا قالدى. ءبىر كەزدە «بولا­شاق­قا جول» تارتقاندا بەكىگەن سەر­تىندە سافەكەڭ تۇردى. مۇحاڭ تاعدىر جازىپ بۇل ءسوزىن ەس­تى­گەن­دەي بولسا, اعىنان جارىلا ءسۇي­سى­نەر مە ەدى:
– ءپالى, سافۋان, سەن اسپان اينالىپ جەرگە تۇسسە دە بەتىنەن قايت­پايتىن ەپوس باتىرى ءدال ءوزىڭ بول­دىڭ!
جانە سافەكەڭنىڭ ايتقىش­تى­عى قانداي…. ونىڭ ءسوزىن كىمگە ۇق­سات­سام ەكەن؟ – دەپ كوڭىل سارايىن ارالايمىن. نەگە ەكەنىن, سوندا ەسىمە الدىمەن تۇسكەنى – بۇقار جى­راۋ. ايۋداي اقىرىپ تۇرعان ابى­لاي حان­نىڭ وزىنە, ونىڭ ساياساتى ەل مۇددەسىنەن قيعاشتاپ بارا جاتقان جاعدايدا, جاسقانباي قارسى كەلىپ جىر نوسەرىن توگەتىن. اقىرى بۇقا­رەكەڭ ابىلايدى دەگەنىنە كوندىرىپ تىناتىن. ال, ماركسشىل-لەنين­شىل­مىز, الدىڭعى قاتارلى تەوريامەن جاساقتالعانبىز دەپ بوسەتىن كەڭ­ەستىك دانىشپاندار ابىلاي, بۇقار جىراۋ بيىگىنەن دە تابىلا الماي سورلادى عوي…
جازۋشى, دراماتۋرگ, سىنشى, اۋدارماشى, قوعام قايراتكەرى سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ ەلى الدىن­داعى ولشەۋسىز ەڭبەگى حالقى, مەم­لەكەتى تاراپىنان بيىك باعالاندى. رەسپۋبليكا مەملەكەتتىك سىيلى­عىنىڭ لاۋرەاتى اتاندى. 1992 جىلى حالىق جازۋشىسى اتاعىنا يە بولدى.
كەڭەس وكىمەتى سافۋانداي جازۋشىسىن «قۇرمەت بەلگىسى» وردە­نى­مەن ماراپاتتاسا, تاۋەلسىز قازاق­ستانى كەۋدەسىنە تۇڭعىش پرەزي­دەن­تىنىڭ ءوز قولىمەن «وتان» ور­دەنىن تاقتى.
شەريازدان ەلەۋكەنوۆ.
الماتى.

سوڭعى جاڭالىقتار