04 مامىر, 2012

قايىسپاس قارا نار ەدى

23 مين
وقۋ ءۇشىن

قايىسپاس قارا نار ەدى

جۇما, 4 مامىر 2012 7:48

جىلقايدار ەگىنباەۆ وسىنداي جان بولاتىن

جەتىسۋ – جەردىڭ ءجانناتى دەپ بەكەر ايتىلا ما؟ ايتسا ايتقانداي, جايساڭ جەتىسۋ – جۇماقتىڭ ءتورى, سۇلۋ تابيعاتتىڭ جەرى; سىلدىراپ اققان ءمولدىر بۇ­لاقتىڭ, سىبدىر قاققان قۇراقتىڭ, اسقاق تاۋدىڭ, سىڭسىعان باۋدىڭ, سارقىراعان وزەننىڭ, جالعاسىپ جاتقان قىرات-كەزەڭنىڭ, تۇنىق اۋانىڭ, دەرتكە داۋانىڭ ولكەسى. سوندىقتان دا وسىنداي عاجايىپ وڭىردە قا­بىليساداي جىراۋدىڭ, مولىقبايداي قوبىزشىنىڭ,

جۇما, 4 مامىر 2012 7:48

جىلقايدار ەگىنباەۆ وسىنداي جان بولاتىن

جەتىسۋ – جەردىڭ ءجانناتى دەپ بەكەر ايتىلا ما؟ ايتسا ايتقانداي, جايساڭ جەتىسۋ – جۇماقتىڭ ءتورى, سۇلۋ تابيعاتتىڭ جەرى; سىلدىراپ اققان ءمولدىر بۇ­لاقتىڭ, سىبدىر قاققان قۇراقتىڭ, اسقاق تاۋدىڭ, سىڭسىعان باۋدىڭ, سارقىراعان وزەننىڭ, جالعاسىپ جاتقان قىرات-كەزەڭنىڭ, تۇنىق اۋانىڭ, دەرتكە داۋانىڭ ولكەسى. سوندىقتان دا وسىنداي عاجايىپ وڭىردە قا­بىليساداي جىراۋدىڭ, مولىقبايداي قوبىزشىنىڭ, ەسكەلدى, بالپىقتارداي اۋليەلەردىڭ; ءماۋلىم­باي, باقتىباي, قىدىرالى, سارا, قۋات, قالقا, ءىلياس, ارتىق, تەمىرعالي سەكىلدى اقىن­دار­دىڭ; نۇرمولدا الدابەرگەنوۆ, ابدىقادىر دايىروۆ, نيكولاي گولوۆاتسكي, يمير بەليالوۆ, ىبىرايىمجان قوجاحمەتوۆ, زىليحا تامشىباەۆا سەكىلدى اسىلداردىڭ سالتانات قۇرماۋى مۇمكىن ەمەس ەدى.

وسىنداي ىلعي جاقسى مەن جايساڭنىڭ قا­تارىندا جەتىسۋدا تۋىلىپ, داڭقى تۋعان ەلى­نە, ءارىسى وداققا جايىلعان, قازاقتىڭ بەينەلى سوزىمەن ايتقاندا, قارادان شىعىپ حان بول­عان, قايىسپاس قارا نار بولعان, بۇكىل ءومىرىن وتانى ءۇشىن سارپ ەتكەن جىلقايدار ەگىن­باەۆ­تى كورەمىن.

مەن جەتىسۋدىڭ تورىنە 1977 جىلدىڭ باسىندا, تالدىقورعان پەداگوگيكا ينستيتۋتىنا (بۇگىنگى جەتىسۋ ۋنيۆەرسيتەتى) رەكتور بولىپ كەلدىم. ول كەزدە تالدىقورعان وبلىستىق پارتيا كوميتەتىنىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى اياۋلى اعامىز ءارىپباي الىباەۆ ەدى. كەلگەن كۇننەن باستاپ ارەكەڭنىڭ قام­قورلىعىندا بول­دىم, جەتىسۋ­لىق باۋىر­لا­رىمنىڭ ىستىق قۇ­شا­عىندا ءجۇردىم. ەشكىم مەنى بوتەنسىگەن جوق. سوندىق­تان مەن دە ەش­قاي­سىسىن ءبول­مەي, باياعىدان تانىس ادامدارداي ارالاسىپ كەتتىم.

ون ءبىر جىل بويى ارالاس­قان, سىيلاسقان, مەنى وتە جا­قىن تارتىپ, باۋىرىنا باسقان اعام جىلقايدار ەگىنباەۆ ەدى.

كەزىندە قابان جىراۋ, قا­راش, وتەگەن, رايىمبەك باتىرلار تۋرالى جازعانىم بار. جە­تى­سۋ­عا كەلگەن سوڭ, سول سارىوي­داعى جىراۋ با­بانىڭ جۇرتىنا بارىپ زيارات ەتىپ, باتا وقىپ قايتقان ەدىم. بىرەۋلەردەن ەسىتىپ ەرتەڭىنە جىلقايدار اعامىز مەنىڭ كابي­نەتىمە كەلىپتى. وعان دەيىن مەن ول كىسىنى تانىماۋشى ەدىم.

مىعىم دەنەلى, ورتا بويلى, ماڭدايى اشىق, اڭقىلداعان اعامىز الشاڭ باسىپ كى­رىپ كەلدى.

– شىراعىم مىرزاتاي, جەتىسۋعا قوش كەل­دىڭ! بۇل دا سەنىڭ ءوز ەلىڭ, جاتىرقاما. جاقسىعا جاتتىق جوق دەگەن, ءالى-اق بارىمەن ارالاسىپ كەتەسىڭ. مەن جىلقايدار ەگىن­باەۆ دەگەن اعاڭ بولامىن. كيروۆ اۋدانىن­داعى, لەنين كولحوزىنىڭ پرەدسەداتەلىمىن, اۋىلىمىز قالادان تاياق تاستام جەردە, لاباسى­نىڭ ەتەگى, كوكسۋدىڭ جاعا­سىندا. كەلىن ەكەۋىڭ بالا-شاعانى الىپ كەلىپ, جەڭگەڭنىڭ قولىنان ءدام تاتىپ قايتىڭدار. جەردىڭ جىرتىعىن جاماپ جۇرگەنىمىز جوق. كەلىمدى-كەتىمدى كىسىڭ بولادى. اۋىلعا اكەلىپ تۇر. بارىنە دە جارايمىز, شىراعىم. ءبىزدىڭ ۇيدەگى جەڭگەڭ ءموريما ءوزىڭ ماقالا ارناعان قابان جىراۋدىڭ شوبەرەسى. قابىلي­سادان ىس­قاق تۋادى. ىسقاقتان – راحمەت, ءموريما – راحمەتتىڭ قىزى, – دەدى.

ءيا, كەزىندە قابان جىراۋ تۋرالى جازعا­نىم بار ەدى, پالەن جىلدان كەيىن جارىق­تىقتىڭ ۇرپاعىنا جولىعامىن دەپ كىم ويلاعان.

– قابان جىراۋ – ءارى باتىر, اۋليە, عۇلا­ما جى­­راۋ, ءسۇيىنبايدىڭ ناعاشىسى. ءسۇيىن­باي قا­بىليسانىڭ كوشىنە جەتى كۇن ىلەسىپ ءجۇرىپ باتاسىن العان, – دەپ وتىرۋشى ەدى كەنەن ازىرباەۆ.

جىلقايدار اعاعا الداعى سەنبى كۇنى كەلەمىز دەپ ۋادە بەردىم. ەرتەڭىنە ماعان وبلىستىق پارتيا كوميتەتىنىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى ءارىپباي الىباەۆ تەلەفون سوعىپ:

– مىرزاتاي, جەتىسۋدا اسا قادىرلى ءابدى­قا­دىر دايىروۆ دەگەن اعاڭ بار. بۇل كۇندە ول كىسى ناۋقاس, قالادا تۇرادى. كەشە كوڭىلىن سۇراپ شىقتىم. سەنى سۇرادى. ەلدىڭ ايتۋىنا قارا­عاندا, جاقسى جىگىت كورىنەدى, سالەم ايت دەپ جاتىر. جاڭا عانا حابار كەلدى, ناشارلاپ جاتقان كورىنەدى, كوڭىلىن سۇرايسىڭ با, بىرگە بارايىق, – دەدى.

ساعات ون بىردە بىرگە كىردىك. سالەمدەس­تىك. كوڭىلىن سۇرادىق. سول ۇيدە جىلقايدار اعا دا وتىر ەكەن.

ابدىقادىر اعامىز السىرەپتى. ارەڭ سويلەدى. جالايىر تاريحى, ەل جايىندا, جەتى­سۋ تۋرالى ءبىراز اڭگىمە ايتتى. ماعان تابىس تىلەپ, باتاسىن بەردى.

اتتەڭ, بۇرىن بىلمەگەنىم-اي, اڭگىمەنىڭ كەنى ەكەن. وزىمەن بىرگە تالاي اڭگىمە كەتەدى-اۋ دەپ وكىندىم. راسى دا سولاي عوي, ءتىرشى­لىكتە كىسىنىڭ ءبىر-بىرىنە قادىرى بولا بەرمەي­دى, ولگەننەن سوڭ ءبارى دە جاقسى بولاتىن ادەتى ەمەس پە.

تىرشىلىكتە سىيلاسپاعان اعايىن,

قۇم قۇيىلسىن كوزىڭە,

ولگەندە, ءسىرا, جىلاما, –

دەپ ماحامبەت اقىننىڭ اشىنىپ ايتاتىنى دا سوندىقتان.

كوڭىلىن كوتەرەيىن دەدى مە, ناشارلاپ جات­­قان كىسىگە دەمەۋ بولسىن دەدى مە, جىل­قايدار اعانىڭ دايىروۆ ابەكەڭە ارناعان مىنا ەكى شۋماعى جادىمدا قالىپتى:

ابەكە, جاتىرمىسىڭ دەمىڭدى الىپ,

جاستا كورگەن بەينەتتىڭ كەگىن الىپ.

قايناعاڭ وسى كۇنى ناۋقان كەزى,

دەپ كەلدىم كورىسكەلى ءوزىم بارىپ.

 

قارايدى جەڭگەي قالاي, جوق پا قىسىم,

ابەكە, وسى كۇندە قانداي كۇشىڭ؟

كەتەسىڭ تەز قارتايىپ, جاتا بەرمە,

جۇرگەننىڭ ءتاڭىرىم ءوزى وڭدايدى ءىسىن.

ۋادەلەسكەن سەنبى كۇنى تۇستە جىلقاي­دار اعام مەن ءموريما جەڭگەم كوكسۋدىڭ تا­لاپتى جاعىنا, جوعارعى ساعاسىنا ءۇي تىگىپ قارسى الدى. داستارقان دامگە تولدى. ءۇي ىقىلاسقا تولدى. كوڭىلدى, جاقسى وتىردىق. اعامىز قولىنا دومبىرا الىپ, توگىپ-توگىپ جىر ايتتى. ون ەكى اتا جا­لايىردىڭ شەجىرەسىن تاراتىپ ايتقانى, جە­تى­سۋدى جىرعا قوسقانى جادىمدا قالىپتى. اناۋ-مىناۋ اقىننىڭ اۋزىنا تۇسە بەرمەي­تىن ءسوزدى ايتقاندا اڭ-تاڭ بولدىم. ءبىرىڭ­عاي شارۋاشىلىقپەن, باسشى­لىقپەن كەتكەن كىسى عوي, ايتپەسە, تالاي اقىننىڭ الدىن ورايتىن قابىلەتى بار ەكەن-اۋ دەدىم.

كەيىن دە اعانىڭ جەتىسۋ جايىنداعى جىر­لارىن تالاي تىڭدادىم. بۇگىندە جۇرت­تىڭ كوبى ءوزى­نىڭ تۋعان اۋىلىن دا بىلە بەر­مەيدى, ال جىقاڭ­نىڭ جەتىسۋعا ارناعان جىرلارىنىڭ كەيىنگى جاستارعا تانىمدىق تا, ءتار­بيەلىك تە ءمانى زور.

ورتاسى جەتىسۋدىڭ تالدىقورعان,

جەرى باي, داۋلەتتى ەلى ىرىس قونعان.

سۋى مول, ءشوبى شۇيگىن مالعا جايلى,

قازاققا اتامەكەن قونىس بولعان.

 

توعايدا قىرعاۋىلى, كولىندە ۇيرەك,

جۇرەدى قۇر مەن ۇلار شىڭىندا ورلەپ.

ەلىگى, ارقار, مارال تاۋ جايلاسا,

وسەدى اقبوكەنى قۇمىن جەرلەپ.

 

كۇيەلى, ساتىلى مەن اناۋ شاجا,

شاعان تاۋ, ماتاي مەنەن جەكە-دارا.

الاسا بولسا-داعى توبە, شوقى,

ەل قونعان قۇتتى مەكەن جەلدىقارا.

 

كوكسۋعا جاقىن تۇرعان تاۋ لاباسى,

كوپ تاۋدىڭ مالايسارى قۇراماسى.

جەتىجال قويناۋى قۇت, مال ءورىسى,

قۇم جاعى اتالادى قۇلانباسى.

 

قوڭتاجى, تولەك ءتورى, ساندىقتاستى,

كوكتوبە, اقتوبە مەن نازار استى.

سارنوقاي, سۋىقتوبە ءوز جايلاۋىم,

كەن ىزدەپ تەكەلىدەن قازعان تاستى.

 

وسىلاي توگىلىپ كەتە بەرەدى, كەتە بەرەدى, ءبۇ­كىل جەتىسۋ جەرىن سۋرەتتەپ, سيپاتتاپ شىعادى.

جىلقايدار اعانىڭ «جەتىسۋدى جىرلايمىن» دەپ اتالاتىن بۇل ۇزاق جىرىن جەتىسۋ جەرى, جەتىسۋ ەرلەرى جايىنداعى ەنتسيكلوپەديا دەسە دە بولادى.

جىقاڭنىڭ زامانداستارىنا ارنالعان ولەڭ­دەرىندە ادەمى ءازىل بار. ولەڭ ارناعان زا­مانداس­تارىنىڭ كوبى ماعان تانىس. قايسى ءبىرى­مەن ارالاس-قۇرالاس تا بولدىق. اۋەلى ۇشتوبەدە تۇر­عان, كەيىن العاباسقا كوشكەن وڭعاربەكوۆ كۇمىس­تاي اعامىز سەرى كىسى. دومبىراسى قانجىعاسىندا جۇرەتىن. ءانشى ەدى. قالي الپىسباەۆ – كورشىسى ەدى, زامانداسى. ءبىز قالي اعامەن دە كوپ ارالاس­تىق. نۇرپەيىسوۆ مۇرات­بەك – قۇداسى. كەزىندە اۋداندىق اتقارۋ كومي­تەتى توراعاسىنىڭ ورىنباسارى كەيىن اۋداندىق كينوپروكاتتى باسقاردى. كورگەندى, جاقسى كىسى ەدى. داستارقانىندا دا بولىپ جۇردىك. ءازتاي ەرساليەۆ – وبلىسقا ەڭبەگى سىڭگەن قايراتكەر. تولەگەن احشانوۆ – جىقاڭنىڭ شاكىرتى. اۋداندى باس­قاردى, وبلىس باسشىلارىنىڭ ءبىرى بولدى. وسىلاردىڭ بارىمەن دە تۇز-ءدامىمىز جاراستى.

اعامىزدىڭ بالالارىنا ارناعان ولەڭدەرى دە جان تەبىرەنتەرلىك, ول ولەڭدەردەن ۇلكەن جۇرەك­تى, اق تىلەكتى اڭعارامىز.

جىلقايدار اعانىڭ ەكى قىزىنىڭ ءبىرى – تويجان. تويجان كونسەرۆاتوريا ءبىتىرىپ كەلىپ, مەنىڭ قاراماعىمدا, ينستيتۋتتىڭ مۋزىكا فاكۋلتە­تىندە وقىتۋشى بولىپ قىزمەت ەتتى. سول تويجاندى ۇزاتقاندا اقىنجاندى اعامىز كوڭىلى بوساپ, قولىنا دومبىرا الىپ, كەشتى ءوزى باستاعان:

ىشىندە ون بالامنىڭ ەركە قىزىم,

بارىنەن جاقسى كورەم – وتە شىنىم.

توي-دۋمان, قۋانىش بولعانىمەنەن,

ۇيىڭنەن بالاڭ كەتكەن قانداي قيىن.

اسىلىپ يىعىما تۇراتىن-دى,

قانداي مىنەز كورسەتسە سياتىن-دى.

كورمەسەم ساعىنۋشى ەم شىداي الماي,

بىلمەدىم قالاي جاتقا قياتىندى.

جارىعىم, باقىتتى بول بارعان جەردە,

كەزىكتىڭ ونەگەلى, جاقسى ەلگە.

قوسا اعار قوساعىڭمەن, اينالايىن,

رەنىش, جامانشىلىق, تاپشى كورمە.

مۇراتىم, ەندى ماعان سەن دە بالا,

ادام بول, جانۇياڭا جاقسى قارا.

ەرجەتىپ, ەندى, مىنە, تۇرمىس قۇردىڭ,

كىشكەنتاي بالا ەدىڭدەر كەشە عانا.

مۇراتبەك, قۇداعيىم كۇلزاعيلا,

امانات ەكەۋىڭە ەندى بالا.

راحمەت, بالالارعا ريزامىن,

كەز بولدى تويجانىما سىزدەي انا.

جىقاڭ وسىلاي دەپ اياقتاعاندا, تىڭداعان كىسى­لەردىڭ كوبى كوزىنە جاس العان.

قازاق سالتىندا ۇلى ۇيلەنگەندە, قىزىن ۇزات­قاندا اتا-اناسىنىڭ باتا بەرۋ سالتى ءالىم­ساقتان بار. بازار, نازار دەگەن ۇيەلمەلى-سۇيەل­مەلى ەكى ۇلى بىردەي شەشەكتەن شەتىنەپ, «سورلى اق ەشكى, جىلايسىڭ لاعىڭا» دەپ جىلاپ ءجۇرىپ دۇنيەگە كور­كەمجانى كەلگەندە كەنەن ازىرباەۆقا جامبىلدىڭ ءوزى كەلىپ قۇتتى بولسىن ايتقان ەكەن. سول كوركەم­جانى ەر جەتىپ, شاڭىراق كوتەرگەندە قارت اقىن كەنەن جولىن بە­رىپ, ىرىم قىلىپ كەلىنىنىڭ بەتىن ءوزى اشقان.

جىقاڭ ۇلدارى ۇيلەنگەندە دە قولىنا دومبىرا الىپ, باتاسىن بەرگەن.

ءبىر ۇيدەن ۇيەلمەلى-سۇيەلمەلى بەس اعا­يىن­دى سوعىسقا اتتانىپ, تورتەۋى وپات بولىپ, ەكى رەت جارالانىپ, مايداننان جىلقايدار عانا امان كەلگەن. جۇرەگى ابدەن شايلىعىپ قالعان اعامىز بالالارىم ەر جەتسە, كەلىن تۇسىرسەم دەپ ارمانداپ جۇرەدى ەكەن. 1970 جىلى بەكايدارى مەن قوزاي­دارى قاتار ۇيلە­نىپ, كەلىن تۇسىرگەندە قۋا­نىشى قوينىنا سىيماي, تويدا اۋەلگى ءسوزدى اعا­مىزدىڭ ءوزى باستايدى:

ريزامىز, دوس-جاراندار, كەلگەنىڭە,

ءبىز ءۇشىن ۋاقىتىڭدى بولگەنىڭە.

قىزمەتتە ابىروي, ۇيدە باقىت,

قادىرمەندى بولىڭدار ەلدەرىڭە.

قۋانىشتى وسىنداي ءبىز تىلەيمىز,

باستارىڭا كەلسىن دەپ سەندەردىڭ دە.

سوعىس جىل, اۋىر كەزەڭ, وتتى جالىن,

ازاپپەن اۋىرلاتتى ەلدىڭ ءحالىن.

ەل ءۇشىن, وتان ءۇشىن جانىن قيىپ,

ءتورت بىردەي كەلمەي قالدى باۋىرلارىم.

ورىنى وسىلاردىڭ تولا ما دەپ,

ءىشىمدى ورتەۋشى ەدى سوندا ارمانىم.

سول ارمان ورىندالدى دەگەن وسى,

كوتەردى ەكى بالا شاڭىراعىن.

روزا, رايحانىم, قوزى, بەكەن,

دەۋشى ەدىم بۇل باقىتقا قاشان جەتەم.

كورىنگەننىڭ جوق دەگەن الىستىعى,

شىنىندا اسىققانىم بەكەر ەكەن.

گۇلدەرىم, قۋانىشىم, بالالارىم,

باقىتتى سەنى وسىرگەن انالارىڭ.

قوسا اعار قوساعىڭمەن, ءومىرلى بول,

قۇرىشتاي بەرىك بولسىن ارالارىڭ!

مىقتى بولسىن سۇيەنىش, تىرەكتەرىڭ,

ول ءۇشىن ادال بولسىن جۇرەكتەرىڭ.

ايانباي وتانىڭا قىزمەت ىستە,

سەندەردەن وسى مەنىڭ تىلەكتەرىم!

ۇرپاعىن ۇنەمى ادالدىققا, شىندىققا, كىسىلىككە تاربيەلەگەن جىقاڭنىڭ بۇل ولەڭى, وتانىڭا ادال قىزمەت ەتىڭدەر, تىلەكتەرىڭ دە, جۇرەكتەرىڭ دە ءبىر بولسىن دەگەن باتاسى جەتىسۋ وڭىرىنە اڭىز بولىپ تاراپتى.

قۇدايعا شۇكىر, اتاسىنىڭ باتاسى قابىل بول­دى, پەرىشتەنىڭ قۇلاعىنا شالىندى, ءبۇ­گىن­­­دە بالالارى دا وزىندەي اعايىنعا قادىرلى, ۇر­پا­عى ىنتىماعى جاراسقان ءبىر رۋلى ەل بولدى.

جىلقايدار اعانىڭ قۇداي قوسقان قوساعى, ومىردەن تاڭداپ العان جارى راحمەتقىزى ءمو­ري­ما جەڭگەمىز دە قاسيەتتى كىسى ەدى, التىننىڭ سىنىعى, تۇلپاردىڭ تۇياعى ەدى. سويتە تۇرا جىلقايدارداي سەرى اعانىڭ بابىن دا تابا ءبىلدى, جانىنا جەلەۋ, وتباسىنىڭ اجارى بولا ءبىلدى. اعامىز ەر كوڭىلدى, اڭقىلداعان ادام ەدى. كەيدە جەتى تۇندە ءبىر تويدىڭ قوناعىن ەرتىپ كەلسە دە جەڭگەمىز ءبارىن دە رەتىمەن, جونىمەن اتقارىپ وتىراتىن. وتاعاسىنىڭ ساعىن سىن­دىر­ماعان. قىسقى سوعىمدى تۇز­داپ, شىنىدان جاسالعان بانكىلەرگە سالىپ, سال­قىن جەردە ساقتاپ, جاڭا سويعان جىلقى­نىڭ ەتىندەي قى­لىپ تالاي اسقانىن كوردىك. ۇيگە قايتاردا ءبىرا­زىن الىپ تا قايتاتىنبىز. ءوزى دە, ءسوزى دە سۇلۋ, داستارقانى اجارلى, كورگەندى, بەرەكە دارىعان كىسى بولاتىن. داۋىس كوتەرىپ سويلە­­مەيتىن. كەلىن قايىن ەنەنىڭ توپىراعىنان جارالادى دەگەندەي, جەڭگەمىز­دىڭ وسى قاسيەتى كەلىندەرىنە دە جۇقتى. اعا-جەڭگەمىزدىڭ پەيى­لىنە قاراي كەلىن­دەرى دە اۋلەتتىڭ سالت-ءداس­تۇرىنە ساي بولىپ كەزدەستى. ولاردىڭ دا الدى بۇگىندە اجە بولدى.

قابىليسانىڭ قاسيەتى قىزدارىنا دارى­عان, ارۋاعى دا قىزدارىنا قونعان. مۇنى ءمو­ريما جەڭەشەم ۇنەمى ايتىپ وتىراتىن. جىراۋ­دىڭ كيىم ىلەتىن ادالباقانى, دارەت الاتىن قۇمعانى وسى ۇيدە بولاتىن. كەلگەن سايىن ىرىم قىلىپ كيىمىمىزدى سول ادال­باقانعا ءىلىپ, اندا-ساندا قۇمعانمەن قول شاياتىنبىز.

– اتامنىڭ شاراپاتى ماعان ءتيدى, – دەۋشى ەدى جەڭگەمىز. ون ءۇش جاسىندا قايتا-قايتا اۋىرا بەرگەن سوڭ, اتاسىنىڭ سول قۇمعانىن باس جاعىنا ءىلىپ قويىپتى. سول كۇننەن باستاپ دەرتىنەن قۇلان-تازا ايىعىپ كەتەدى.

مەن بەرتىندە سول قۇمعاندى دا, ادالبا­قاندى دا جەڭگەمىزدەن مۋزەيگە بەرىڭىز دەپ تالاي سۇرادىم, بىراق بەرمەدى.

ءموريما جەڭگەي ءانشى ەدى. سىزىلتىپ, تامىلجىتىپ ءان سالعاندا جالىقپاي تىڭداۋشى ەدىك. جۇرت كوپ ايتا بەرمەيتىن جەتىسۋدىڭ ەسكى اندەرىنە دە سالۋشى ەدى. كەزىندە ءمان بەرمەدىك, بەرتىندە ونى بىرەۋلەر جازىپ الدى ما, المادى ما – ول جاعى بەلگىسىز.

ءموريما جەڭگەي اقىن ەدى. جىراۋدىڭ تۇقى­مى عوي, سوزدەرى جاتىق, ۇيقاستارى ادەمى بولاتىن. قينالماي قيىستىرىپ ايتا بەرەتىن. تىڭداپ وتىرىپ ول كىسىنىڭ اۋزىنان شىققان اسا ءبىر ءساتتى جىر شۋماقتارىن قاعازعا ءتۇسى­رىپ ءجۇ­رۋ­شى ەم, وكىنىشى – بۇگىندە ونىڭ قايدا قال­عا­نىن بىلمەيمىن. ءبىزدى كەيدە وكىندىرەتىن وسىن­داي قۇنتسىزدىق.

باباسى قابان جىراۋدىڭ 300 جىلدى­عىندا شوبەرەسى ءموريما راحمەتقىزى ارناۋ ايتقان ەكەن, سونى وسى ماقالادا بەرۋدى ءجون كوردىم.

باس ءيىپ سالەم بەردىم اعايىنعا,

وتىرمىز اتا قونىس ماڭايىندا.

اتاقتى قابان جىراۋ شوبەرەسى,

بىلدىرمەي تۋىسىمدى قالايىن با.

 

ءۇش ارىس ەرتەدە وتكەن بابالارىم,

بولمەگەن اعايىندىق ارالارىن.

قاراتال, ىلە, كوكسۋ باستارىنا

جالايىر مەكەندەتكەن بالالارىن.

 

جەر ءجانناتى جەتىسۋ اتاندىرىپ,

بەرىك ۇستا كەلگەنشە شامالارىڭ.

وسكەن ەلدىڭ ۇرپاعى سياقتى بوپ

اق نيەتىن اقتاڭدار دانالاردىڭ.

 

مۇنى ايتۋ شوبەرەلىك حاقىم مەنىڭ,

قۇرمەتتەپ جاتىر بۇگىن اقىندى ەلىم.

«ولگەنىم ءتىرىلىپ, وشكەنىم جاندى»

دەۋشى ەدى,

ءبىر اۋناپ ارۋاعىڭ جاتىر ما ەدىڭ؟

 

وشىرمەي جاعىپ ءجۇرمىن شىراعىڭدى,

بىلمەيمىن, ءومىر, قانشا تۇرارىڭدى.

ەلۋ جەتى جىل بولدى تۇمار ەتىپ,

اكەم بەرگەن ساقتادىم قۇمعانىڭدى.

 

ارداقتى التىننان دا قىمبات قۇمعان.

ماڭداي تەرىن سىپىرىپ بەتىن جۋعان.

بەس ۋاقىت نامازدى قولىنا الىپ,

كەيىنگى ۇرپاعىنا مۇرا قىلعان.

 

جازار ەم كەلسە ءالىم ءالى قيسسا,

كەلەدى ولەڭ ءسوزدىڭ ءسانى جيسا.

جىرىممەن شىراق شاشتىم باسىڭىزعا,

ريزا بولسىن ارۋاعىڭ, قابىليسا.

 

اڭعارعان كىسىگە وسى ءبىر جىر جولدا­رىنىڭ وزىندە تەكتىلىك تە, اقىندىق تا بار. از عانا جىر­عا دانا بابالاردىڭ اماناتىن دا, ءوزىنىڭ پەرزەنتتىك پارىزىن دا, ىقىلاس-پەيىلىن دە, اق نيەتىن دە شەبەر سىيعىزا بىلگەن.

اقىندىقتىڭ جولىنا تۇسپەگەن, وزدەرىن اقىنمىن دەپ ايتپاعان, بىراق عاجايىپ جىرلار تۋدىرىپ, اندەر قالدىرعان انالار قازاقتا از ەمەس. ءموريما جەڭگەي سولاردىڭ ءبىرى ءارى بىرە­گەيى. شىنتۋايتىنا كەلگەندە, جىراۋ باباسى­نىڭ اقىندىعى, قاسيەتى قون­عان ادام. ءوزىنىڭ ادال جار, اسىل انا دەيتىن اتىن بارىنەن دە بيىك قويىپ, اقىندىقتى مۇرا تۇتپاعان. ءايت­پەسە, كوزىمىز كورگەن, ارالاس-قۇرالاس بولعان, تالاي قولىنان ءدام تاتقان اسىل جەڭگەمىز شىنىندا دا ءمىنسىز اقىن, عاجاپ ءانشى ەدى.

ەكى جاقسى قوسىلمايدى دەپ جاتادى عوي. نەگە قوسىلماسىن, قوسىلادى. ەرلى-زايىپ­تىنى ادەتتە پەرىشتە قوسادى ەكەن. ءبىر جاقسى – ءبىر جامان دەپ قوسادى ەكەن. ءبىر زاماندا پەرىشتە شارشاپ قالعيدى ەكەن. قالعىعاندا: ءبىر جاقسى – ءبىر جاقسى دەپ, ەكى جاقسىنى قوسىپ جىبەرەدى ەكەن. سول ايتقانداي, جىل­قاي­دار اعا مەن ءمو­ريما جەڭگەي پەرىشتە قال­عىپ كەتكەندە قو­سىلعان جاقسىلار.

شۇكىر, جامان بولعان جوق. تاتۋ-ءتاتتى ءومىر ءسۇردى. قاتارىنىڭ الدى, ۇلگىلى وتباسى اتاندى. بالالى-شاعالى, ءۇرىم-بۇتاقتى بول­دى. اعامىز – ارداقتى اكە, جەڭگەمىز ارداقتى انا بولدى. ماۋەلەگەن بايتەرەككە اينالدى. تۇڭعىشى بەكايدار بەلگىلى مەملەكەت قايراتكەرى, تالاي دارەجەلى قىزمەت­تەر اتقاردى, بۇگىندە «كەگوك» ۇلتتىق كومپانياسى اكىم­شىلىك دەپار­تامەنتىنىڭ جەتەكشىسى; قوزايدارى «كەراموگرانيت» كومپانياسىنىڭ ديرەكتورى; جانايدارى – ءوزى تۋىپ-وسكەن اۋىلىندا اكتسيونەرلىك قو­عام­­­نىڭ پرەزيدەنتى; تويجانى – استانادا, ونەر ۋني­ۆەرسيتەتىنىڭ پروفەسسورى; ساكەن – پارلامەنت ءماجىلىسىنىڭ دەپۋتاتى; تاكەنى – ۇلكەن بىرلەس­تىكتىڭ پرەزيدەنتى; توكەنى – استانا قالا­سى­نىڭ ساۋلەتتەنۋىنە ۇلكەن ۇلەس قوسقان «قۇلا­گەر» قۇرىلىس كورپو­راتسياسىنىڭ پرەزيدەنتى. بۇلار­دىڭ بالا-شاعالارى دا ارقالاي قىزمەت اتقارىپ, وقىپ, ءونىپ-وسۋدە. كىسى ۇرپاعىمەن مىڭ جاسايدى دەگەن, مىنە, وسى بولادى. وسىنداي كوسەگەسى كوگەر­گەن, ماۋەلەپ بۇتاق جايعان تاتۋ, تەكتى اۋلەت كوبەيە بەرسىن, مەرەيلەرى ارتا بەرسىن.

جىلقايدار ەگىنباەۆ وسىنشاما ءداۋ­لەتكە, اتاق-داڭققا بىردەن جەتكەن جوق, بۇرا­لاڭ جولدان, تايعاق كەشۋدەن, ءومىردىڭ الۋان ءتۇرلى سىنىنان ءوتىپ جەتتى. اكەسى ەگىنباي, اناسى ءبيبى قاراپايىم شارۋا كىسىلەر بولعان ەكەن. جىلقايدار وسى كۇنگى قاپشاعايدا تۋادى. قىستاۋلارى ىلەنىڭ جاعاسىندا جيدە تال, قالىڭ توعايدىڭ اراسىندا بولىپتى. جاز تۇسە كەربۇلاق ەسپە­سىنىڭ جاعا­سىنا كوشەدى ەكەن. ەگىن سالىپ, مال باعىپ كۇن كورگەن. كەيىن بەر­تىندەگى كيروۆ (بۇگىنگى كوكسۋ) اۋدانى, كۋيبىشەۆ كولحوزىنا كوشىپ كەلەدى. اكەسىنەن تىم ەرتە قالعان جىل­قايدار بۇعاناسى قاتپاعان بالا كەزىنەن ەڭبەككە ارالاسادى. ءتورت اعاسىمەن بىرگە مايدانعا اتتانادى. اعا­لارى قازا تاۋىپ, ءوزى ەكى رەت جارالانىپ, سوعىس بىتكەن سوڭ ەلگە ورالادى. جۇمىسىن قاتارداعى ەسەپ­شىدەن باستاپ «كوكباستاۋ» شارۋاشىلىعىنىڭ پرەد­سەداتەلدىگىنە دە­يىن كوتەرىلەدى. ون جىلدان كەيىن اۋدان باسشىلارى جىقاڭدى «لەنين» كولحوزىنا پرەدسەداتەل ەتىپ جىبەرەدى. ارتتا قالعان شارۋاشىلىقتى از ۋاقىتتا العا سۇيرەپ, اعامىز­دىڭ داڭقى وبلىس اسىپ, بۇكىل رەسپۋبليكاعا جەتەدى. وكتيابر رەۆوليۋ­تسيا­سى, ەكى رەت ەڭبەك قىزىل تۋ ور­دەن­دەرىمەن ناگرادتالادى.

قازاقستان رەسپۋبليكاسى مينيسترلەر كابي­نە­تىنىڭ 1993 جىلعى 12 مامىرداعى قاۋلىسىمەن جىلقايدار ەگىنباەۆتىڭ ەسىمى جەرگىلىكتى ورتا مەكتەپكە بەرىلىپ, ەسكەرت­كىشى مەكتەپكە ورناتىلىپ, وعان:

ءبىلىم ماڭگى تاۋسىلمايتىن بۇلاعىڭ,

تۋعان جەرىڭ – قانىڭ تامعان تۇراعىڭ.

باقىتىڭدى ەڭبەكپەنەن تاباسىڭ,

جەر-اناڭدى قادىرلەي ءبىل, شىراعىم, – دەگەن جىلقايدار اعانىڭ ءوز ءسوزى جازىلىپ, جاس ۇرپاق­قا وسيەتىن ايتىپ تۇرعانداي. ءيا, وسى ءبىر ءتورت جول ولەڭدى باقىتىن ەڭبەكتەن تاپقان اسىل اعامىزدىڭ ومىرلىك كرەدوسى دەسە دە بولعانداي.

اتاعى دۇرىلدەپ تۇرعان وسى كەزدە جىل­قاي­دار اعامەن تانىسىپ, ون ءبىر جىل بويى, 1987 جىلى مەن الماتىعا وقۋ مي­نيسترى بولىپ اۋىس­قانىمشا, ءبىرىمىز تۋعان اعاداي, ءبىرىمىز تۋعان ىنىدەي ءجيى ارالاسىپ تۇردىق. باۋىرمال ەدى. كىرشىكسىز, اڭقىل­داعان اق كوڭىل ەدى, جانى تازا ەدى. پەندە­شىلىكتەن اۋلاق ەدى, ۇساق-تۇيەكپەن, وسەك-اياڭمەن ءىسى جوق ەدى. قايراتكەر ەدى. بەي­نەت­­قور ەدى. قا­­يىس­­پايتىن قارا نار, قارادان شىق­قان حان ەدى. مۇنداي كى­سى­­­لەر ومىردە كوپ كەزدەسە بەرمەي­دى, سيرەك تۋادى.

مىرزاتاي جولداسبەكوۆ, مەملەكەت جانە قوعام قايراتكەرى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى,

پروفەسسور, ل.ن.گۋميلەۆ اتىنداعى ەۇۋ تۇركولوگيا كافەدراسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى.

سوڭعى جاڭالىقتار