24 ءساۋىر, 2012

اكە مەن بالا

7 مين
وقۋ ءۇشىن

اكە مەن بالا

سەيسەنبى, 24 ءساۋىر 2012 6:55

ابايدىڭ كوپ اكە بالاسى جاس كەزىندە باسىنان قۇس ۇشىر­ماي ءپارمانا بولىپ ءجۇرىپ, ەسەي­گەندە سۋىق تارتاتىنى قا­لاي دەگەن ماز­مۇنداعى ءسوزى بار. راس, مۇنىسى نەسى ەكەن؟ شاما-شارقىمىزشا وسى­عان ءبىز دە ءبىر وي جۇگىرتىپ كورەلىك. حاكىمنىڭ بىزگە قالدىرعان ساۋالى شىعار.

ءبىز ايتپاق بولىپ وتىرعان اكە مەن بالا ورتاسىنداعى ديالوگتىڭ كوبى بىلاي بولادى:

 

سەيسەنبى, 24 ءساۋىر 2012 6:55

ابايدىڭ كوپ اكە بالاسى جاس كەزىندە باسىنان قۇس ۇشىر­ماي ءپارمانا بولىپ ءجۇرىپ, ەسەي­گەندە سۋىق تارتاتىنى قا­لاي دەگەن ماز­مۇنداعى ءسوزى بار. راس, مۇنىسى نەسى ەكەن؟ شاما-شارقىمىزشا وسى­عان ءبىز دە ءبىر وي جۇگىرتىپ كورەلىك. حاكىمنىڭ بىزگە قالدىرعان ساۋالى شىعار.

ءبىز ايتپاق بولىپ وتىرعان اكە مەن بالا ورتاسىنداعى ديالوگتىڭ كوبى بىلاي بولادى:

– سەن باردىڭ با الگى جەرگە؟

– ءيا, باردىم.

– نە قىلىپ جاتىر ەكەن؟

– نە قىلۋشى ەدى, جاتىر باياعى.

– جوق ەندى ايتسايشى, نە ىستەپ جاتىر؟

– ايتاتىن نەسى بار, ءجۇر دە ەل قاتارلى.

– م م م…

بولدى. وسىدان ۇزامايدى. ءبىر-ءبىرىنىڭ كوكىرەگىنە ەندىرمەي كەرى تەۋىپ تۇرعان ءبىر نارسە بار. ەكەۋى دە جەڭە المايدى. ما­حاب­باتقا سالىپ اكە بۇزعىسى كە­لەدى, اقىلعا سالىپ بالا بۇز­عىسى كەلەدى, بۇزا المايدى. اسا ءبىر تاۋەكەلمەن الگى پەر­­­­­دەنى ءبى­رەۋى بۇزسا دا, كوكىرەك كەڭىس­تى­گىندە ەكەۋىنىڭ جولدارى قي­ىس­پاي, ءبىر-ءبىرىنىڭ كەۋدەسىنەن تۇ­راق تابا الماي, قاشىپ شى­عادى. نەگە؟

اقىلمان ابايعا قايتا سوعا­لىق­شى. ول كىسى بالالارىمەن وتە ەتەنە بولعان. اسىرەسە, ءابدىراح­ما­نىنىڭ ىشكى سىر-سي­پا­تىن ىشەك قىرىندىسىنا دەي­ىن ءبىلىپ, تاڭ­دا­نىپ, ريزا بولادى. اسىرىپ ءسوز ايتپايتىن ابايدىڭ ءبىر ماق­تان­عانى وسى ءابدىراحمانى شىعار. ور­تا­لا­رىن­دا تاۋسىلمايتىن سىرلار جا­تىپتى. كەيدە اڭگىمەلەرى كۇن­­نىڭ باتىسى, تاڭنىڭ اتىسىنا قاراماي جالعاسادى ەكەن. ال, ماعاشىمەن اراداعى سۇيىسپەن­شى­لىگى ءتىپتى ەرەكشە. ماعاش ءبىر جاق­قا شىقسا «اكەم ساعىنىپ قالادى» دەپ ءۇش كۇننەن اسىرماي قايتىپ ورالادى ەكەن. شىنىمەن ماعاش ءۇش كۇننەن كە­شىكسە, جارىقتىق اباي: «مەنى ماعاش بۇلاي زارىق­تىرماۋى كەرەك ەدى», دەپ اتتىلى جولاۋ­شىنىڭ بارىنەن ۇمىتتەنىپ, توبە باسىنان تۇسپەي وتىرىپ الادى دەيدى. بۇل بالاسىمەن دە كۇن­دىز-ءتۇنى اڭگىمەلەرى بىتپەيدى ەكەن. مۇنىڭ سىرى نەدە؟

الدىمەن مىناعان توقتا­لاي­­ىق. ءبىز ءسوز ەتىپ وتىرعان كەلەڭسىز جاعدايدىڭ تۇپكى سە­بەبى نە؟ نەگە اكەدەن بالا ويى وزگە بولادى؟

بۇل «زامانى باسقانىڭ» كە­سى­رى­نەن ەكەن. اكەنىڭ جۇرگەن جولى مەن بالانىڭ جۇرگەن جو­لىنىڭ ەكى باسقا بولعاندى­عى­نان ەكەن. اكە كورگەن سالت ب­ا­لاعا كەلگەندە باس­قاشا بولىپ وزگەرىپ كەتكەندىگىنەن ەكەن. اكە­نىڭ كەزىندەگى قۇندى­لىق­تار با­­­لانىڭ داۋىرىنە كەلگەندە تۇك­كە جاراماي قالاتىندىعىنان بولسا كەرەك. ونى قورعاشتاعان اكە ەس­كىلىكتىڭ جوقتاۋشىسى, جا­رات­پاعان بالا جاڭالىقتىڭ جاق­تاۋ­شىسى بولىپ جولدارى ەكى ايىرىلا كەتەدى ەكەن. ءتىپتى ەكە­­ۋى­نە دە ورتاق ءبىر ءداستۇر ۋاقىتقا بايلانىستى وزگە­شە­لەنىپ كەتە­­تىندىگىنەن سياقتى. ەن­دى ەكەۋىنىڭ ويى قالاي ءتۇي­ىسسىن, پىكىرلەرى قالاي ءبىر جەردەن شىعىپ, ارە­كەتتەرى قايدان ۇقساسىن؟

ءجا, سوندا اباي زامانى مەن ماعاشتىڭ ۋاقىتىندا بۇنداي وزگەرىستەر بولمادى ما؟ وزىنەن-ءوزى سۇراق تۋادى. ءارى وتە ورىندى سۇراق. ارينە, بولدى. ونى الدىمەن ابايدىڭ ءوزى ايتتى. ايتقاندا دا, ءبىز قۇساپ بۇرا­لاڭ­داتپاي, تايعا باسقان تاڭباداي بادىرايتىپ تۇ­راپ, اقيقاتىمەن ايتتى. «زامان سوق­قان جەل…» «اللا وزگەرمەس, ادام­دار كۇندە وزگەرەر…» نەمەسە: «ءبىر اللادان باسقانىڭ ءبارى وزگەرمەك», دەدى. ءسويتتى دە, ماڭگى وزگەرمەس قۇرانعا جۇگىندى. ال قۇراندا ادامي ءومىر ءسۇرۋدىڭ ۋا­قىت­قا تاۋەلسىز ورتاق ولشەمى بەكى­تىلگەن. اباي سونى ىزدەدى. تاپتى دا. سويتسە, قۇ­نانبايعا پارىز ەتىل­گەن ناماز, ءبىر ءۇتىرى وزگەر­مەس­تەن ابايعا دا مىندەت ەتىلىپتى. ابايعا پارىز بولعان ورازا ءاب­دى­راحمان مەن ماعاشقا دا اينىما­عان قالپىندا جۇكتە­لىپتى. ەندى «زامانى باسقا» بولسا دا قۇ­نان­باي مەن ابايدىڭ, اباي مەن ءابدى­راحماننىڭ ويلارى ءبىر نۇك­تەدە توعىسىپ, وزدەرى ءبىر ارەكەتتى قاي­تالاماعاندا قايتپەك؟! ەندى ولار­دىڭ قايعى-مۇڭى دا, قۋانىش-جۇبانىشى دا ورتاق بولماي قاي­ت­سىن؟ ەندى ولاردىڭ ءبىرىنىڭ ىستەگەن ءىسى بىرىنە تۇسىنىكتى بولادى. اكەسى توپ الدىندا ءوزىن عايباتتان تيىپ سويلەپ وتىرعاندىعىنىڭ سەبەبىن بالاسى ءبىلىپ وتىرادى. بالاسىنىڭ باسقالارمەن قا­­رىم-قاتىناسىنىڭ وزگەلەر باي­قاي بەرمەيتىن كەيبىر تۇستارىن اكەسى اڭعارىپ, سەبەبىن ول دا ىشتەي ءتۇيىپ وتىرادى. ءويت­كەنى, ساۋاپ قانداي ىستەن, كۇنا نەندەي ارەكەتتەن بولاتىنى جايىندا ەكەۋى ورتاق ۇعىمدا. ءبىر-بىرىنە دەگەن ماحابباتى جۇرەكتەرىنىڭ تەرەڭ تۇك­پى­رىنەن تامىر تارتادى. ءبىرىن-ءبىرى رۋحاني تولىق­تىرۋشى دەۋگە بولادى.

بۇل ءبىر عانا اباي ەمەس, مۇ­سىلمانشىلىقتىڭ ماعىناسىن شىن ءتۇسىنىپ, بەرىك ۇستانعان ءاربىر قازاقتىڭ باسىندا بولعان جاي. ءارى بۇل ماحاببات انا مەن بالا­نىڭ, اعا مەن ءىنىنىڭ, اپكە مەن قا­رىنداستىڭ بارىنە ورتاق. ءبىز ءتۇ­سى­نىككە جەڭىل بولماعى ءۇشىن اباي مەن بالالارىن العا تارتىپ ايت­تىق.

ءسويتىپ, بەلىنەن شىققان اكە­مەن, قۇرساعىندا جارالعان انامەن, ءبىر كىندىكتەن ورگەن اعا-ءىنى, اپكە-قارىنداسپەن رۋحاني دوس­تىق ورناتا الماي, ارقايسىمىز ءبىر جالعىز بولىپ, ءبىر عانا كەلەتىن قامشىنىڭ سابىنداي قىسقا عۇمىردى جۇمباق قىلىپ وتكىزەدى ەكەنبىز. اكە – بالانى, بالا – انانى, اعا – ءىنى-قا­رىن­داستى, ءىنى – اعا-اپكەنى جۇرەك تۇكپىرىندەگى تۋىستىق ماحابباتپەن قاندىرا الماي كەزەك-كە­زەگىمەن قارا جەرگە سىڭە بەرەدى, سىڭە بەرەدى ەكەن… ءبىرىن-ءبىرى جەر قوينىنا تاپسىرىپ تۇرعاندا تىرىسىندە وعان جەتكىزە الماعان, قالاي جەتكىزۋدىڭ ءمانىن بىلمە­گەن ماحاببات ەندى وكىنىشكە اي­نالماق. ءوزىڭ كورگە كىرگەنشە كو­كىرەگىڭدە شەمەن بولىپ قا­تىپ, شەر بولىپ بايلانىپ جۇرمەك.

اللاتاعالا يسلامدى ادام­نىڭ ەكى دۇنيەدەگى باقىتى ءۇشىن ءجى­بەردى. بارىنە بىردەي جارايتىن, وزگەرمەيتىن ءھام ماحاب­باتقا ءبو­لەي­تىن ورتاق سۋات, ءماڭ­گىلىك قۇن­دىلىق وسى. ءلا ءيللاھا ءيللا اللا دەپ كاليماعا ءتىل كەلتىرگەن ءار قازاق, سونى اقىل­مەن ءتۇسىنىپ, جۇرەكپەن بەكىتسە, ءبىر-بىرىنە ماحاببات قىلماققا كەرەك! سوندا عانا اكەنىڭ ويى بالاعا جارامدى بول­ماق! ءسوي­تىپ, الميساقتان مۇ­سىل­مان بولعان اتا-بابا تاعى­لى­مىنا دا تامىر جىبەرە الامىز.

ۇلاربەك نۇرعالىم ۇلى.

سوڭعى جاڭالىقتار