12 ءساۋىر, 2012

مەنى قازاقتار «سارى قىز» دەپ ەركەلەتەدى – دەيدى «استانا» ارناسىنىڭ تەلەجۇرگىزۋشىسى وكسانا لوسكۋتوۆا

511 رەت
كورسەتىلدى
19 مين
وقۋ ءۇشىن

مەنى قازاقتار «سارى قىز» دەپ ەركەلەتەدى – دەيدى «استانا» ارناسىنىڭ تەلەجۇرگىزۋشىسى وكسانا لوسكۋتوۆا

بەيسەنبى, 12 ءساۋىر 2012 7:43

– وكسانا, ال­داعى 27 ساۋىردە ەلباسى, قا­زاق­ستان حالقى اس­سامبلەيا­سىنىڭ توراعاسى نۇر­سۇلتان نازار­باەۆ­تىڭ  قاتى­سۋى­مەن قحا-نىڭ كەزەكتى سەسسياسى وتەدى دەپ جوسپارلانعان. وسى ماڭىزى جوعارى شارا قارساڭىندا ءوزىڭ­مەن اڭگىمەلەسۋدىڭ ءساتى ءتۇسىپتى. سۇحبا­تى­مىزدى مىنا ماسەلەدەن باستاساق. ءار ادام ءوزىنىڭ اتا-انا­سىنىڭ الدىندا ماڭگى قارىزدار. ياعني, اۋەلى سول ۇشقان ۇياڭ, وتبا­سىڭ­ تۋرالى ايتىپ وتسەڭ.

 

بەيسەنبى, 12 ءساۋىر 2012 7:43

– وكسانا, ال­داعى 27 ساۋىردە ەلباسى, قا­زاق­ستان حالقى اس­سامبلەيا­سىنىڭ توراعاسى نۇر­سۇلتان نازار­باەۆ­تىڭ  قاتى­سۋى­مەن قحا-نىڭ كەزەكتى سەسسياسى وتەدى دەپ جوسپارلانعان. وسى ماڭىزى جوعارى شارا قارساڭىندا ءوزىڭ­مەن اڭگىمەلەسۋدىڭ ءساتى ءتۇسىپتى. سۇحبا­تى­مىزدى مىنا ماسەلەدەن باستاساق. ءار ادام ءوزىنىڭ اتا-انا­سىنىڭ الدىندا ماڭگى قارىزدار. ياعني, اۋەلى سول ۇشقان ۇياڭ, وتبا­سىڭ­ تۋرالى ايتىپ وتسەڭ.

– ءوز باسىم ەس بىلگەلى ەڭ الدىمەن, انام ءۇشىن نە ىستەيمىن, قانداي قۋانىش سىي­لا­عاندا پەرزەنتتىك پارىزىمدى وتەي الامىن دەگەن ويمەن ەسەيدىم. ويتكەنى, جان انام ءتورت بالانى جالعىز ءوزى ماپەلەپ ءوسىر­دى. وتباسىندا ەكى ۇل, ەكى قىزبىز. بۇگىندە ولاردىڭ ءبارى ءۇيلى-باراندى, ومىردەن ءوز ورىندارىن تاپقان. اكەمىز ەرتەرەكتە كوز جۇمعان. سول سەبەپتى تىرشىلىكتىڭ بۇكىل تاۋ­قىمەتى انامنىڭ جالعىز وزىنە تۇسكەن ەدى. بىراق ول بىزگە قيىندىقتى كورسەتپەۋگە تىرىسىپ باقتى. وتە كەڭپەيىل, اق-جارقىن, اي-شاي دەمەي شىندىقتى بەتكە ايتاتىن تۋراشىل ادام. وسى جاعىنان مىنەزىم اناما تارت­قان. شەشەمنىڭ اتى-ءجونى – گۇلجا­مال قۇ­داي­بەرگەنوۆا. ۇزاق جىلدار بايلانىس سالاسىندا جۇمىس ىستەدى.

– اتا-اناڭ قازاقشا سويلەۋشى مە ەدى؟

– انام – قازاق, بىراق ورالدا قالىڭ ورىس­تىڭ ورتاسىندا وسكەندىكتىڭ اسەرى شى­عار, ورىس ۇلتىنىڭ ازاماتىمەن تاع­دىر جاراستىرعان. ءبارىمىزدى ەر جەت­كىز­گەن سوڭ ەكىنشى مارتە تۇرمىسقا شىقتى. قازاق ازاماتىنا. ال ءوزى قازاقشا-ورىسشا بىردەي سويلەيدى. بۇگىندە اقتوبە وبلىسىندا تۇرىپ جاتىر.

– قازاقشانى جاتىق مەڭگەرگەنىڭە قاراعاندا, قازاق مەكتەبىندە وقىعان شىعارسىڭ؟

– جوق, پاۆلودار قالاسىنداعى №11 ورىس مەكتەبىن ءتامامدادىم.

– قازاق ءتىلىن قانشا جاسىڭنان باس­تاپ مەڭگەردىڭ؟

– ءتىلدى ءجۇز پايىز مەڭگەرۋ مۇمكىن ەمەس. سوندىقتان وسى جولدا ءالى كوپ تەر توگۋىمە تۋرا كەلەدى. ال ەندى ءبىر كىسىدەي ويىمدى قازاقشا جاقسى جەتكىزەمىن. ءتىلدى ۋنيۆەرسيتەت قابىرعا­سىن­دا وقىپ جۇرگەندە ۇيرەندىم.

– ءتىلدى ۇيرەنۋ ءۇشىن ادامعا ەڭ الدىمەن نە كەرەك؟

– ىنتا-جىگەر, كۇش-قايرات كەرەك. مەكتەپتە سوڭعى ەمتيحاندى تاپسىرعانشا قاي وقۋ ورنىنا تۇسەتىنىمدى شەشكەن جوقپىن. العاشىندا اسكەري وقۋعا بارعىم كەلدى. اعىلشىن نە قازاق ءتىلىن ۇيرەنسەم دەگەن وي دا سانامدى بيلەپ الدى. اقىرى, مىنە, مەم­لەكەتتىك ءتىلدىڭ قۇدىرەتى مىقتىراق ەكەن. مەكتەپتى اياقتاي سالا اقتوبەگە ورال­دىم. ق.جۇبانوۆ اتىنداعى پەداگو­گي­ك­ا­لىق ۋني­ۆەر­سيتەتتىڭ قازاق ءتىلى مەن ادەبيەتى فاكۋل­تەتىنە ءتۇستىم. سىناق تاپسىراردا ەكى ءسوزدىڭ باسىن قوسا المايتىنمىن. بىراق ادام الدىنا ءبىر ماقسات قويسا, سوعان ءمىن­دەتتى تۇردە قول جەتكىزۋگە بارىنشا تىرىسىپ باقسا, الىنبايتىن قامال جوق دەپ ويلايمىن. ۋني­ۆەرسيتەتتىڭ ءبى­رىن­شى كۋرسىندا جەرگى­لىك­تى تەلەارنانىڭ جاس بۋىنعا ار­نالعان ويىن-ساۋىق باع­دار­لاماسىن ءجۇر­گىزگەن بولاتىنمىن. ءبىر كۇنى «ريكا تۆ» تەلەارناسىندا تىلشىلەر كۋرسى اشىلعانىن ەستىدىم. سوندا ءبىر ايداي جۇرگەنىمدە بۇل مامان­دىق­تىڭ جانىما ەتەنە جاقىن ەكەنىن سەز­دىم. ءبىر قىزىعى, ەكى تىلدە بىردەي جازاتىنمىن. تەلەارنا باسشىلىعى مەنى ديكتور بولۋعا شاقىر­دى. الايدا, مەنىڭ ماق­ساتىم بۇل ەمەس ەدى, ارمانىم كورگەن-ءبىل­گەنىمدى ءوزىم جازىپ, ءوزىم حالىققا جەتكىز­سەم دەي­تىن­مىن. بىراق تا سول ماقساتقا جەتۋ ءۇشىن ايتەۋىر ءبىر نارسەدەن باستاۋ كەرەك ەكەنىن ءتۇسىندىم. كەلىستىم. كۇندىز ءدارىس بەر­دىم. كەشكە حا­لىق­قا حابار تاراتتىم. بىردە استانادان قوڭىراۋ شالدى. مەنى ەل­ورداعا جۇمىسقا شاقىرىپ جاتىر. بىرەۋ­لەر جاي ازىلدەپ تۇرعان شىعار دەپ ويلادىم. تەك, اۋەجاي كاسساسىنا كەلىپ, ۇشاق بيلەتىن كورگەن كەزدە عانا شىن ەكەنىنە كوزىم جەتتى.

– قازاق تەلەجۋرناليستيكاسىنا كەلۋى­ڭە نە سەبەپ بولدى؟

– مىنە, ءدال وسى ءساتتىڭ جۋرنا­ليس­تي­كاعا تولىق كەلۋىمە سەبەپ بولعانى راس. قازىر مۇنىمەن ءومىرىم ەگىز. «سەن دە ءبىر كىرپىش دۇنيەگە, تەتىگىن تاپ تا بار, قالان» دەپ اباي ايتقانداي, ونسىز كەلەشەگىمدى ەلەستەتە المادىم. بىرنەشە رەت جۇمى­سىم­دى اۋىستىر­ماق بولدىم. بىراق, جەمە-جەمگە كەل­گەندە تايقىپ شىعا كەلەتىنمىن. ءويت­كەنى, ماعان «استانا» تەلەارناسى تىم ىستىق.

– ۇستازدارىڭ ەسىڭدە مە؟ قازاق ءتىلى­نەن كىمدەر ساباق بەردى؟

– مەكتەپتە قازاق تىلىنەن جاننا اي­دار­حانقىزى ساباق بەردى. وتە قاتال مۇعا­لىم ەدى. ساباق ۇستىندە ءماتىندى جاتتاپ ايتىپ بەرۋگە ءتيىس بولاتىنبىز. مەن لەزدە قاعىپ الاتىنمىن. ءبىر-ەكى وقىعاننان جادىمدا ساقتالاتىن. انام ماعان جازۋدى بەس جاسىمدا وقىتقان. وسى اپايىمىز مەنى ۇنەمى تاقتاعا شىعارادى. بىردە قى­زىق وقيعا بولدى. مەكتەپتە وقىپ ءجۇر­گەن­دە ورىس, قازاق دەپ بالالار بولىنبەيتىن. قازاق تىلىنەن تەست تاپسىردىق. سوندا ەڭ ءبىرىنشى سۇراقتا: «ۇلتىڭ كىم؟» دەپ تۇر. مەن ويلانباستان «قازاق» دەپ بەلگىلەدىم. قا­سىمدا وتىرعان قۇربىم ميرا امەنوۆا ماعان اڭتارىلا قاراپ: «سەن دۇرىس جاۋاپ بەرگەن جوقسىڭ» دەيدى. «نەگە؟» دەيمىن مەن. ول: «سەنىڭ ۇلتىڭ ورىس ەمەس پە؟» دەيدى. سوندا عانا مەن ميرامەن ءوزىمدى سالىستىرا كەلە ولاردان ءتۇر-ءتۇسىمنىڭ بولەك ەكەنىن بايقاپپىن دەگەنگە سەنەسىز بە؟ مىنە, وسىدان باستاپ, ۇلتىما ءمان بەرە باستادىم. قازىر وسىعان كۇلكىم كەلە­دى. بالالىق شاعىڭ باقىتتى كەزىڭ عوي. ولار: «ۇلتىڭ كىم, ءتۇرىڭ نەگە بوتەن؟» دەپ ءبىر-ءبىرىن الالامايدى. جۇمىستاعىلار مەنىڭ جانىم­نىڭ قازاق ەكەنىنە ءشۇبا كەلتىر­مەي­دى. راس, جاڭادان كەلگەن ادامدار كەيدە قاي تىلدە ويلايسىز دەگەن سياقتى سۇراقتى كولدەنەڭ تارتىپ جاتادى. مىسالى, ورىسشا حاباردى قازاق جۇرگىزىپ وتىرسا, جۇرت تاڭعالمايدى دا, ال ورىس قازاقشا سويلە­گەندە نەگە باس­قاشا بولۋى كەرەك. تاڭىر­قاۋ­دىڭ ۋاقىتى ءوتىپ كەتتى. ەندى ماعان جۇرتتىڭ قازاقشا سويلەي بىلەتىن ورىس دەگەننەن گورى جاقسى جۇرگىزۋشى رەتىندە قا­بىل­داپ-باعالاۋى قىم­باتىراق.

– قازاقتىڭ اقىن-جازۋشىلارىنان كىمدەردى وقىدىڭ, اسىرەسە, ولاردىڭ قان­­داي شىعارمالارىن جانىڭا جا­قىن تۇتاسىڭ؟

– شوقان ءۋاليحانوۆ شىعارمالارىنا سۇيىسپەنشىلىگىم ەرەكشە. سوندىقتان بولسا كەرەك, گەوگرافيا پانىنەن تەك بەستىك دەگەن باعا الاتىنمىن. پۋشكيندى جاتا-جاستانا وقىدىم. لەرمونتوۆقا جاقىنداي ءتۇسىپ ەدىم, كوز الدىما ءۋاليحانوۆ بەينەسى كەلدى. ەكەۋى ءبىر-بىرىنە ۇقسايتىن سياقتى. كەلبەت­تى, مۇرتتى, ءتىپتى, پوگوندارىنا دە­يىن. مەنىڭ ءبىر كەزدە اسكەري ادام بولۋدى ارمانداۋىما ءسىرا وسىنداي جايتتەر اسەر ەتپەدى مە ەكەن؟ ساكەن سەيفۋلليننىڭ «كوكشەتاۋ» پوەماسىنا ەنىپ كەتتىم. مەكتەپتە وقىدىم, ۋنيۆەرسيتەتتە شۇيلىگە ءتۇس­كەن شىعارمام. كىتاپحانا­دان سۇراپ الىپ كەتىپ وقي­تىن­مىن. مىسالى, سويلەمدەردى تالداۋعا پايدالاناتىنمىن. مورفولوگيالىق تالداۋ دەسە ىشكەن اسىمدى جەرگە قويۋعا بار ەدىم. پوەمانى وقىعان سوڭ كوكشەتاۋدىڭ ءوزىن كورۋدى ارماندادىم. ونى كورگەندە عاجا­يىپ تابيعاتتىڭ سۇلۋ­لىعىن جىرلاعان اقىنعا دەگەن قۇرمەتىم ەسەلەنە ءتۇستى. تاحاۋي احتانوۆتىڭ «قاھار­لى كۇندەر», «بوران», «اكە مەن بالا» «انت», «شىراعىڭ سونبەسىن» شىعارما­لا­رى عاجاپ ەمەس پە! اسىرەسە, ماعان سوڭعىسى جاقىنىراق. ءالى ەسىمدە, العاش وقىعاندا تۇك تۇسىنبەدىم. Heگe «شىراعىڭ سونبەسىن» دەگەنىن ۋاقىت وتە كەلە ۇقتىم. كوپ بالام بولسا ەكەن دەگەن ارمان پايدا بولدى.

ءابدىجامىل نۇرپەيىسوۆتىڭ «قان مەن تەرىن» بىلمەيتىن قازاق بالاسى جوقتىڭ قاسى. فرانتسۋزدىڭ ادەبيەت سىنشىسى جان مونتالبەتتي سوزىمەن ايتساق, نۇرپە­يىسوۆ «ومىردەگى ادىلەتسىزدىككە قارسىلىق ءبىلدىر­گەن قالامگەر». جاڭالىقتى قارۋ ەتكەن جۋر­ناليستەر جازۋشى سەكىلدى ءومىر شىن­دىعىنا قارسىلىق بىلدىرۋگە تىرىسادى. ءومىر شىندىعىن جەتكىزۋمەن الەك, وكى­نىشكە وراي ول كوپ رەتتە ىسكە اسپاي جاتادى. كەلەشەكتە مەن دە ءوز الدىنا ءبىر ارنا اشسام دەپ قيالعا ەرىك بەرەتىن كەزىم بو­لادى. تىم بولماسا ءتاۋىر ءبىر باعدار­لامام بولسا دا ۇلكەن جەتىستىك سانار ەدىم.

– قازاقشا اندەر تىڭدايسىڭ با؟ كوڭىلىڭە حالىق اندەرى جاقىن با, الدە قازىرگى زامانعى كومپوزيتورلاردىڭ ءان­دەرى مە؟

– اتتەڭ, ءان سالار ەدىم, بىراق داۋىستى قۇداي بەرمەگەن. نەگىزى, ەكى پروديۋسەردەن ۇسى­­نىس تۇسكەن بولاتىن. «داۋىسىڭدى باي­قاپ كورەيىك» دەدى. تۇك شىقپادى. ءوزىم دا­ۋىسى زور انشىلەردى ۇناتامىن. قازىر داۋىسى دا, بەت-الپەتتەرى دە ءبىر-بىرىنەن اۋ­مايتىن ءان­شى­لەر قاپتاپ كەتتى. ماعان ولار رەنجى­مە­سىن, بىراق شىندىقتى ايتۋ پارىز. الايدا, ۇيدە وڭاشا قالعاندا اۋەلەتىپ ءبىر جىبەرەتىنىم جوق ەمەس. حالىق اندەرى قات­تى ۇنايدى. «مۋزارت» توبىن ءسۇيىپ تىڭ­داي­مىن. كومپيۋتەرىم مەن تەلەفونىمدا اندەرى كوپ جازىلعان. «دومينو» دا ۇنايدى. جاس­تىق­تىڭ لەبى ەسىپ تۇراتىن بولعاندىقتان شىعار. لانانىڭ سكريپكا قۇ­لاعىندا وينايتىنىنا قايران قالامىن. ايتا بەرسەم, قازىرگى ساحنا­مىزداعى بارلىق انشىلەردى ءتىزىپ شىعامىن. تاعى ءبىر ەسىمى ەرەكشە جۇلدى­زى­مىز روزا رىمباەۆا اپا­مىز­­دىڭ اندەرىن ەستى­گەن­دە, ەزىلىپ كەتە جازدايمىن. داۋىسى جا­نىم­نىڭ پەرنەلەرىن ءدوپ باسادى.

– قىزمەتتە, دوستارىڭنىڭ ورتاسىندا كوبىنە قاي تىلدە سويلەسەسىڭدەر؟

– بۇرىشقا تىرەلگەن جەرىم وسى. قىز­مەت­تە قازاق تىلىندە سويلەيمىز, ارينە. ويتكەنى, مەن ارالاساتىن ادامدار قازاقى ورتا. قازىر مەن كەيدە ورىس تىلىندە ويىمدى جەتكىزە الماي قالىپ جاتامىن. ۇيات ەكەنىن بىلەمىن. كۇلمەڭىزدەر, راس! جاقىن ارالاساتىن قۇ­ر­بى­لارىمنىڭ اراسىندا ورىس­تىڭ دا, قازاق­تىڭ دا قىزدارى بار. نەگىزىنەن ولاردىڭ ءبارى ورىستىلدىلەرگە جاتادى. ءوز ءتىلىڭدى ۇمى­ت­پاۋىڭ كەرەك دەگەن تۇيسىك سانامنىڭ تۇبىندە قاشاندا مەنى انا تىلىمە قاراي وسىلاي تارتادى. سول سەبەپتى جۇمىستا قازاقشا قارىم-قاتىناس جاسايمىن, ۇيدە ورىس ءتىلىن­دە اڭگى­مە-دۇكەن قۇرامىز.

– قالاداعى كوپتەگەن رەسمي جيىندار, ءتۇرلى شارالار ءالى دە بولسا كوبىنە ورىس تىلىندە ءوتىپ جاتاتىنى بەلگىلى. بۇل, اسىرەسە, قازاق ءتىلدى جۋرناليستەردىڭ جۇمىسىنا كوپ قيىندىق تۋعىزاتىنى راس. قازاق تەلەارناسىنىڭ ءتىلشىسى وسىن­داي قيىندىقتاردان قالاي جول تاۋىپ شىعادى؟

– ءيا, ءبىزدىڭ قازاقتارعا «باسقالار ءتۇ­سىن­بەسە قويسىن, ال مەن قازاق تىلىندە سويلەي­مىن» دەگەن باتىلدىق جەتىڭكىرەي بەرمەيدى. قازىر ونداي ۇلتجاندى ازاماتتار از ەمەس, قۇدايعا شۇكىر, جەتكىلىكتى. بىراق, قازاق تىلىندە سويلەيمىن دەپ ويلاسا دا, ءىس جۇزىندە ونى ورىنداۋعا كەلگەندە قيىن­دىقتارعا تاپ بولادى. ويتكەنى, ءتىل جەت­پەي­دى. تەرميندەر ورىس تىلىندە, تەحنولوگيا ءتىلى دە ءالى سول ءباز-باياعى. سوندىقتان كوپ رەنجي قوي­ماي­مىن دەسەم, جاڭساق بولار ەدى. سوڭعى كەز­دەرى «تىلشىلەردىڭ ءتىلى بۇزى­لىپ بارادى» دەگەن سىن-ەسكەرتپەلەر ايتىلىپ قالىپ ءجۇر. مەنىڭ بەتىمە ايتقان ەشكىم جوق, بىراق جالپى باق تۋرالى ايتىلعان ويلاردى وقىعاندا وسىنداي ءپى­كىرلەر ال­دىڭ­نان شى­عىپ قالادى. ال, ءبىز­دىڭ ءتىلىمىز­گە كوڭىلى تولمايتىن اعا-اپا­لارىمىزعا «تۇسىنىستىك­پەن قاراڭىز­دار» دەگەننەن باسقا ايتارىم جوق.

– ءوزىنىڭ انا تىلىنە شورقاق جاستار كوپ. ولاردىڭ بەتىن قازاقشاعا بۇرۋ ءۇشىن نە ىستەۋ كەرەك دەپ ويلايسىڭ؟

– بۇل قيىن سۇراق. تاعى دا ادامنىڭ ساناسىنا, ۇلتجاندىلىعىنا كەلىپ تىرەلە­دى. دەگەنمەن, وزدەرىڭىز دە بايقاپ جۇرگەن شىعارسىزدار, قازىر قازاق تىلىندە ءسوي­لەي­تىن جاستار بارشىلىق. مۇمكىن, اۋىلدان قالاعا ارمان قۋىپ كەلگەن جاستاردىڭ كوبەيۋى ۇلەسىنەن دە بولۋى ىقتيمال. ءبى­راق, تەپسە تەمىر ۇزەتىن جىگىتتەردىڭ اۋىر جۇ­مىس ىستەپ جۇرگەنىن كورگەندە جۇرەگىڭ قان جىلايدى. قولدان كەلەر شارا بول­ماعان سوڭ ىشتەن تىنىپ قالا بەرەسىڭ. ءويت­كەنى, بۇگىن­دە وقۋدىڭ باعاسى ۋداي قىم­بات. قازاقستان – كەڭ بايتاق, جەراستى قازبالارىنا باي دەپ ماقتانعانىمىزبەن, ال بىلىمگە كەلگەندە تىعىرىققا تىرەلەمىز. مۇلدەم اقىسىز بولسىن دەمەسەك تە, جۇرت­قا قولجەتىمدى بولسا دەيمىز عوي باياعى. ءتىپتى, اقىلى مەكتەپتەر دەگەن پايدا بولدى. ولاي بولسا, قا­لاي نان تاۋىپ جەۋدىڭ قامىندا جۇرگەن جاستاردان ءتىل تاعدىرىن قالاي تالاپ ەتەسىڭ؟

– قازاقشا بىلگەن ادامنىڭ قانداي ارتىقشىلىقتارى بار؟

– ەڭ الدىمەن, ايتارىم, «ادامنىڭ حايۋاناتتان ارتىقشىلىعى – ءتىلى». «سۇ­راۋ­مەن مەككەگە دە باراسىڭ» دەگەندەي, قى­زىل تىلمەن جەتەسىڭ دەگەنىڭە. وزگە ۇلتتىڭ ءتىلىن بىلسەڭ, اۋدارمامەن دە نان تاۋىپ جەۋگە بولادى. قازىر نە كوپ, ءتىل ور­تالىقتارى, اۋدارما جاسايمىز دەگەن مەكەمەلەر دە تولىپ جاتىر. بۇل جەردە ءما­سەلە ادامنىڭ قابىلە­تىندە, ادال ەڭبەك ەتۋىندە. ال ناقتى قازاق ءتىلى تۋرالى ايتاتىن بولساق, قازاقشا بىلگەن ادامنىڭ ار­تىق­شىلىعى دەگەندى ەستىمەپپىن. ءوز ءومى­رىم­نەن مىسال كەلتىر­سەم, «سەن, قازاق­شا بىلەدى ەكەنسىڭ» دەپ باسىنا كوتەرىپ جات­قان ەشكىم جوق. بىراق, اركىم ءوز «پيارىن» ويلايتىنىن ەسكەرسەك, وسى تەلەارناعا سول كەزدەگى باسشىلار قا­زاق­شا سويلەيتىن ورىس قىزى كەرەك بول­عان­دىقتان شاقىرعان شى­عار, ال بۇگىنگى باس­شى­لىق ماعان ورىس قىزى دەپ ەمەس, ءىسىن ءبى­لەتىن مامان رەتىندە قاراي­دى دەپ ويلايمىن. ويتكەنى, اقپارات تاڭ­داۋدا, ولاردى وڭدەپ, ەفيرگە شىعارۋدا ازۋىمىز قاتايدى.

– قازاق جۋرناليستيكاسىندا جۇمىس ىستەۋ قيىن سوعىپ جۇرگەن جوق پا؟

– و نە دەگەنىڭىز؟! بۇل مەن ءۇشىن قىم­بات كاسىپ. ويتكەنى, ءار كۇنى جاڭا ءبىر ءنار­سە­نى ۇيرەنەسىڭ, سوزدىك قورىڭ جاڭا ءبىر ۇعىم­مەن تولىعادى. ءتۇيىپ ايتقاندا, مەن, ءوزىمنىڭ سۇيىكتى ىسىممەن اينالىسىپ ءجۇر­مىن. العاشىندا ەفيرگە شىققاندا كادىم­گى­دەي قوبالجيتىنمىن, ال قازىر ءوزىمدى ەركىن سەزىنەمىن. ال, ءماتىن جازۋ تىپتەن ۇنايدى. حالىقتىڭ ميىن اۋىر سوزدەرمەن شارشاتپاي, تۇسىنىكتى تىلمەن جەڭىل جاز­عىم كەلەدى. باس كەزىندە ءسوزىم جەتپەي قي­نا­لاتىنمىن, بىرتە-بىرتە بۇل بەلەستى دە باعىندىرىپ كەلەمىن. مىسالى, مۇقاعا­لي­دىڭ مىنا ءبىر ولەڭىنە قاراڭىزشى.

مىنا ولكە, مىنا ايماق, بۇل ماڭدا

قۇلشىلىق ەتەمىن تۇرعانعا,

قۇلشىلىق ەتەمىن قۇمدارعا,

تاعزىم جاسايمىن قىرلارعا!

شۇكىرلىك ەتەمىن قاشان دا

وسى ءبىر وتاندا تۇرعانعا!

– «استانا» تەلەارناسىنىڭ باسقا ارنالاردان ايىرماشىلىعى نەدە؟

– وسىعان تولىعىراق توقتالا كەتكىم كە­لەدى. ناقتى وسى ارنادا تۇراقتالۋىم­نىڭ بىردەن ءبىر سەبەبى ءبىزدىڭ تەلەجۇر­گىزۋ­شى­لەرى­مىز تەك قانا ديكتورلىقپەن شەكتەل­مەي­دى. ءبىز تاڭەرتەڭ جۇمىسقا كەلىسىمەن تا­قىرىپ ىزدەيمىز, تاڭدايمىز, تىلشىلەردى جان-جاققا جىبەرىپ, حابار جينايمىز. كە­يىن, سول ءماتىن­دەردى تەكسەرىپ, تاقىرىپ ءتى­زى­مىن جاسايمىز. كەيىن ماتىندەردى بىرىك­تىرىپ, كۇنى بويى جيعان-تەرگەنىمىزبەن ەفير­گە شى­عا­مىز. باسقا ارناعا بارمايتىن سەبە­بىم, مەن جاي جۇرگىزۋشى بولىپ قانا قالا المايمىن.

– «استانا» تەلەارناسى قازاق ءتىلىن­دە قانشا ساعات حابار تاراتادى؟

– جالپى 19 ساعات ەكەنىن بىلەمىن. بىراق, باسقا ارنالار سياقتى 50 دە 50-گە جەتكىزۋگە تىرىسامىز. ويتكەنى, دۋبلياج-اۋدارۋ قىزمەتى جاعىنان مىقتىمىز.

– وزگە ۇلت وكىلدەرى اراسىندا بالالارىن قازاق بالاباقشالارىنا, مەك­تەپ­­تەرىنە بەرىپ جاتقان اتا-انالار كەزدەسەدى. وسى بالالاردىڭ كەلەشەگىن كوز الدىڭا قالاي ەلەستەتەسىڭ؟

– قازاقستانمەن بولاشاعىن بايلانىس­تىراتىن ادامنىڭ ءبارى قازاق ءتىلىن ءبىلۋى كەرەك. ويتكەنى, ءبىز – قازاقستان­دىق­تار­مىز. ءتۇبىرى – قازاق. ول ويدان شىعا­رىل­عان ءسوز ەمەس قوي. ءبىز ورىس, اعىلشىن, يا قىتاي ءتىلىن­دە سويلەپ جۇرسەك, وزگە ۇلتتار كىم ەكەنى­مىز­دى قايدان بىلەدى؟ جانە كەشى­رىڭىزدەر, سەنىڭ ءتىلىڭنىڭ باسقا ۇلتقا قاجەتى قانشا؟ ادەيى, قاتتى ايتىپ وتىرمىن. قازاق ءالى دە تولىق ويانا قويعان جوق. كەزىندە, مىرجاقىپ دۋلاتوۆ سياقتى اتالارىمىز وياتۋعا تىرىسىپ باققان. مەيلى, قاي ۇلت وكىلى بولسىن, باستىسى, ول ءوزىن مەن قازاقستاندىقپىن دەپ سە­زىنۋى كەرەك. سونداي ادامدار ءار مەكەمەدە وتىرسا, جاع­داي دۇرىستالادى. ءيا, مەملە­كەت­تىك ءتىلدىڭ كەنجەلەپ قالعانى وكىنتەدى. ءبى­راق, ول ۋاقىت ەنشىسىندە دەپ ويلايمىن. قا­زىر­دىڭ وزىندە ءتىل ۇيرەنۋگە بارىنشا قولداۋ جاسالىپ جاتىر, بىرنەشە جىلدان كەيىن قازاقشا سويلەيتىن قازاقتار عانا ەمەس, وزگە ۇلت وكىلدەرى دە كوبەيەدى دەپ سەنەمىن.

اڭگىمەلەسكەن قاراشاش توقسانباي.

سوڭعى جاڭالىقتار