«ساعان كەلدىم اتاجۇرت…»
بەيسەنبى, 6 جەلتوقسان 2012 7:23
بيىل الاتاۋ باۋرايىندا دەمالۋدىڭ ءساتى تۇسكەن ەدى. جاقسى دەمالدىق, جاڭا دوستار تاپتىق. جۇرەكتەرى ءلۇپىلدەپ, ارمان قاناتىنا ىلەسىپ, اتاجۇرتقا تابان تىرەگەن جىلقىباەۆتار وتباسىمەن دە وسى ساپارىمىزدا تانىستىق. بۇل وتباسىن قىتاي حالىق رەسپۋبليكاسىنان اتامەكەنگە دەگەن ساعىنىش جەتەلەپ كەلگەن ەكەن. ەرلى-زايىپتى قالميەت پەن باحاردىڭ قازاقستانعا قونىس اۋدارعاندارىنا بەس جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى. وتاعاسى قالميەت كاسىپكەرلىك سالادا قىزمەت ەتسە, زايىبى باحار – الماتى قالاسىنداعى اۋرۋحانادا بەدەلدى ءدارىگەر, ءوز ءىسىنىڭ بىلگىر مامانى.
بەيسەنبى, 6 جەلتوقسان 2012 7:23
بيىل الاتاۋ باۋرايىندا دەمالۋدىڭ ءساتى تۇسكەن ەدى. جاقسى دەمالدىق, جاڭا دوستار تاپتىق. جۇرەكتەرى ءلۇپىلدەپ, ارمان قاناتىنا ىلەسىپ, اتاجۇرتقا تابان تىرەگەن جىلقىباەۆتار وتباسىمەن دە وسى ساپارىمىزدا تانىستىق. بۇل وتباسىن قىتاي حالىق رەسپۋبليكاسىنان اتامەكەنگە دەگەن ساعىنىش جەتەلەپ كەلگەن ەكەن. ەرلى-زايىپتى قالميەت پەن باحاردىڭ قازاقستانعا قونىس اۋدارعاندارىنا بەس جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى. وتاعاسى قالميەت كاسىپكەرلىك سالادا قىزمەت ەتسە, زايىبى باحار – الماتى قالاسىنداعى اۋرۋحانادا بەدەلدى ءدارىگەر, ءوز ءىسىنىڭ بىلگىر مامانى. التى جاسار ارلان مەن ءبىر جاسار ەلارىس اتتى ۇلدارى ق ۇلىن-تايداي تەبىسىپ ءوسىپ كەلەدى. «تۋعان جەرگە كەلۋىمىزدىڭ باستى سەبەبى, ۇلدارىمنىڭ ءتىلى قازاقشا شىعىپ, انا ءتىلىن, اتا-سالتىن, ۇلتتىق ادەت-عۇرىپ پەن داستۇرلەرىن ساقتاسىن, اباي مەن مۇحتاردىڭ كىم ەكەنىن بىلمەي وسسە, قالايشا قازاق بولماق؟ قازاقشا ويلاپ-جازۋ ءاربىر ادامنىڭ ءتول مىندەتىنە اينالۋى كەرەك. ءسويتىپ, ۇرپاعىمىزدىڭ بولاشاعىن ويلادىق», دەپ قالميەت اعىنان جارىلدى. وتانعا دەگەن سارقىلماس ساعىنىشتارى مەن ماڭگىلىك ماحابباتتارىن ۇلدارىنىڭ ساناسىنا ءسىڭىرىپ, ەلگە, جەرگە دەگەن سۇيىسپەنشىلىككە, تۋىسقا دەگەن باۋىرمالدىلىققا ءتاربيەلەپ جاتقاندارىن كورىپ, شەكسىز ريزا بولدىق.
قياننان ورالعان قانداستارىمىزدىڭ وتانعا دەگەن پاتريوتتىق سەزىمدەرى زور, انا ءتىلىن, ءدىنىن, تاريحىن, سالت-ءداستۇرى مەن ونەرىن ساقتاپ قالعان. ءوز ەلىندە ءجۇرىپ انا ءتىلىن جاتسىنىپ, انا تىلىندە سويلەۋگە ارلاناتىن, ونىڭ قادىر-قاسيەتىن بىلمەيتىن جاستارىمىز قانشاما؟! ولار ءوز ءسوزدەرىندە: «اتا-بابامىزدىڭ كىندىك قانى تامعان جەرگە كەلىپ, تۋعان توپىراققا تابان تىرەپ, تاۋەلسىزدىك تۋىنىڭ استىندا بەيبىت تە بەرەكەلى تىرلىك كەشۋدىڭ ماڭدايعا جازىلعانىنا ءشۇكىرشىلىك ەتەمىز», دەيدى.
ارلان سەكىلدى قارشاداي بالانىڭ تۋعان جەرگە دەگەن ولەڭدەرىن تىڭداعاندا, تۇلا بويىڭ شىمىرلاپ, ەرەكشە سەزىمگە بولەنەسىڭ. ونىڭ ءار سوزىنەن تۋعان جەرگە دەگەن ماحاببات لەبى ەسەدى.
«ساعان كەلدىم اتاجۇرت,
قايدان كەلگەن ۇل دەمە.
قاڭعىرىپ جۇرگەن تۇل دەمە,
قىزىقپايمىن ۇلدەڭ مەنەن ءبۇلدەڭە.
ساعان قاراي سۇيرەيدى,
قانىمداعى بىردەڭە».
نەمەسە:
«ەلىمنىڭ اتىن ايتسام – قازاقستان!
جەرىمنىڭ اتىن ايتسام – قازاقستان!
قويناۋى قازىناعا تولعان مەكەن,
بايلىعىم, اتىن ايتسام – قازاقستان».
مىنە, كىشكەنتاي ارلاننىڭ جاتتاپ وسكەن ولەڭدەرى. ەرىكسىز ويعا قالدىرىپ, كوزىڭە ىستىق جاس ۇيىرىلەدى.
بالا – بالعىن تال, ەرەسەك ادام باعبان دەسەك, بالانىڭ تۋعان جەرگە, وتانعا, ەلىنە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگىن ارتتىرىپ, پاتريوتتىق سەزىمىن وياتىپ, وتانشىلدىققا باۋلۋ – اتا-انانىڭ باستى مۇراتى. وسى ماقساتتى بۇل وتباسى قالتقىسىز اتقارىپ كەلەدى. قالميەت پەن باحار «ەل بولام دەسەڭ, بەسىگىڭدى تۇزە» دەگەن ناقىلدى جۇرەكتەرىنە مىقتاپ تۇيگەن-اۋ دەپ ريزا بولدىق.
جۇزىمگۇل جانە گۇلجۇزىم ىزتىلەۋوۆالار.
