كوكتەمنىڭ جايما-شۋاق كۇندەرىنىڭ بىرىندە كابينەتىمە باس رەداكتوردىڭ ءبىرىنشى ورىنباسارى ەرجۇمان سمايىل كىرىپ كەلدى دە:
– ادەكە, ىسساپارعا شىعىپ قايتۋعا قالاي قارايسىز؟ – دەدى.
قاپەلىمدە ساسىپ قالعان مەن:
– ءبىز ارقاشاندا دايارمىز عوي. قاشان؟ قايدا؟ – دەگەن سۇراقتاردى بىرىنەن سوڭ ءبىرىن قويىپ ۇلگەردىم.
– وسى ماڭ. ەرتەڭ, – دەدى ەرەكەڭ ەزۋ تارتىپ. بۇرىلىپ بارا جاتقاندا ايتقان تاعى ءبىر ءسوزىن قۇلاعىم شالىپ قالدى:
– بىرگە شىعامىز.
اڭ-تاڭ بولىپ مەن قالدىم. بىرىنشىدەن, ءبىرىنشى باسشى قىزمەتكەرلەرىنە تاپسىرما بەرگىسى كەلسە كابينەتىنە شاقىرىپ الىپ, ايتپاس پا ەدى. ەكىنشىدەن, «بىرگە شىعامىزى» نەسى؟ نە, سوندا ءوزى دە بارماقشى ما؟ تاعى ءبىر تاڭعالعانىم «وسى ماڭى» بولدى: ونىسى قالا ءىشى مە الدە سىرتى ما؟
ەرتەڭىنە الماتى وبلىسىنداعى مەنشىكتى ءتىلشى ساياسات بەيىسبايدىڭ كولىگىندە كەلە جاتىپ, كەشەگى جايتتى تاعى دا ەسكە الىپ, ەرىكسىز مىرس ەتە قالدىم.
– ول نە؟ – دەدى الدىڭعى جاقتاعى ورىندىقتا وتىرعان ەرەكەڭ ءبىز جاققا بۇرىلىپ.
– وۋ, ەرەكە, ايتپايسىز با, ەندى قايدا بارا جاتقانىمىزدى؟ – دەدىم ك ۇلىپ.
– ساياسات ايتپادى ما, – دەدى ول ارتقى جاقتا مەنىمەن قاتار جايعاسقان مەنشىكتى تىلشىمىزگە قاراپ.
– مەن دە جاڭا عانا ەستىدىم عوي, – دەدى ول.
– ءا, سولاي ما, – دەپ بىزگە قاراي بار دەنەسىمەن بۇرىلىپ وتىرعان باسشىمىز ساپار سىرىن بايانداپ بەردى.
كۇرتى اۋدانىنىڭ اكىمى سەرىك ۇمبەتوۆ شاقىرتقان كورىنەدى. اقشيدە اۋرۋحانا اشىلعان با, الدە جەلتوراڭعى جاقتا ىلەگە قوسىمشا كوپىر سالىنعان با, قازىر ناقتى ەسىمدە جوق, ايتەۋىر ءبىر جاقسى جاڭالىقتىڭ باسى-قاسىندا بولىپ, حالىق قۋانىشتارىن بىرگە بولىسسەڭىزدەر ەكەن دەگەن تىلەك ايتسا كەرەك.
– ارنايى ماتەريال جازۋدىڭ قاجەتى جوق, – دەدى ەرەكەڭ ەداۋىر ۋاقىت وتكەن سوڭ تاعى دا ءبىز جاققا باسىن بۇرىپ. – سەكەڭ باسشىلىققا جاڭادان كەلىپ جاتىر عوي. داڭعازا دابىرانى ونشا ۇناتا بەرمەيدى. ەل, جەر كورىپ قايتسىن دەگەن نيەتپەن شاقىرعان شىعار. ءبارىن بارا كورەرمىز.
اقشيگە اڭگىمەلەسىپ وتىرىپ قالاي جەتكەنىمىزدى بايقاماي قالدىق. سەرىك ابىكەن ۇلى ءبىزدى اكىمشىلىك ۇيىندە كۇتىپ الدى.
– جاڭا عانا وبلىس باسشىسى حابارلاستى, – دەدى ول امان-ساۋلىقتان سوڭ اسىعىس ورنىنان كوتەرىلىپ. – اقىلداساتىن ماسەلە بار, تەز جەت دەيدى. سىزدەرمەن بىرگە بولا المايتىنىما كەشىرىم سۇرايمىن. جىگىتتەرگە تاپسىرىپ كەتەمىن, قالعان شارۋانى سولار رەتتەي جاتار. ىشتەرىڭىزدى پىستىرمايتىن بولادى.
سەكەڭ تابىستاپ كەتكەن اۋدان اكىمى ورىنباسارىنىڭ (كەيىن ول دا كورشى اۋدانعا اكىم بولدى) باسشىلىعىمەن ءبىراز جەردى ارالادىق. اۋىلدا دا بولدىق, دالاعا دا شىقتىق. ىلەنىڭ تومەنگى جاعىنداعى تابيعاتى كوركەم, اڭ-قۇسى جىرتىپ ايرىلاتىن ايماققا كەلگەندە, سەكەڭنىڭ «ىشتەرىڭىزدى پىستىرمايتىن بولادىنىڭ» ءبىراز باعدارلاماسىن باستان وتكەردىك...
وسى ساپاردان سوڭ ەرجۇمان ەكەۋمىزدىڭ ارامىزداعى قارىم-قاتىناستا باسقالار بايقاي بەرمەيتىن ءبىر جىلىلىق ورناعانداي بولدى. «ادام ءبىر-ءبىرىن جەتە ءبىلۋ ءۇشىن ىسساپارعا بىرلەسىپ شىعىپ تۇرۋ كەرەك ەكەن عوي» دەپ قايتىپ كەلە جاتىپ كولىك ىشىندە ايتقان ءسوزىنىڭ جاقسى ماعىناسىن كەيىن ول رەداكتسيامىز استاناعا كوشىپ كەلگەن سوڭ دا ناقتى ىسىمەن دالەلدەي ءتۇستى. سول كەزدەگى اقمولالىق مەنشىكتى ءتىلشىمىز ماعجان سادىحان ۇشەۋمىز وبلىس ءوڭىرىن تۇگەل ارالاپ شىقتىق.
ەرەكەڭ باسشىلىققا ارالاسا باستاعان (العاش ول رەداكتوردىڭ ورىنباسارى, سونان سوڭ باس رەداكتور بولدى) توقسانىنشى جىلدارى ەلىمىزدە داعدارىس دەندەپ بوي الىپ, حالىقتىڭ تۇرمىس جاعدايى ناشارلاي باستاعان تۇس ەدى. «تسك-نىڭ ورگانى «سق»-نىڭ ءوزى جالاقى الا الماي وتىر ەكەن» دەگەن ءسوز شىققان وسى كەز بولاتىن. جاسىراتىنى جوق, اقشا ورنىنا تاۋار دا تاراتىلعان.
تاۋار دەمەكشى, بىردە قوعالى جاقتاعى ءبىر شارۋاشىلىققا اقشا تولەپ, كارتوپ الدىرعانىمىز بار. ءار وتباسىنا 200 كيلودان بەرىلەدى دەگەن وسى شارانىڭ باسى-قاسىندا ەرجۇماننىڭ ءجۇرۋى العاش سولەكەتتەۋ, ءتىپتى ەرسىلەۋ كورىنگەنى راس.
«باسشى باسىمەن مەستكومنىڭ جۇمىسىنا ارالاسقانى نەسى, بەدەلىن ءتۇسىرىپ» دەپ بەتىن باسقاندار دا بولدى. بىراق ولاردى ەرەكەڭ ەلەڭ قىلمادى. كارتوپتى ءوزى قاپتاسىپ, ءوزى ولشەپ تۇردى. ونىڭ ناتيجەسىن كەيىن بىلدىك. تۇستەن كەيىن ءبىراز كارتوپ ارتىلىپ قالىپ, ولاردى باستىق كەزىندە اقشا تولەۋگە جاعدايى بولماي قالعان تەحنيكالىق قىزمەتكەرلەرگە تەگىن ۇلەستىرىپ بەرىپتى دەپ ەستىدىك. ازاماتتىق پا؟ ازاماتتىق! كىسىلىك پە؟ كىسىلىك! ۇجىم مۇشەلەرى باستىقتى بۇرىنعىدان دا جاقسى كورىپ كەتتى.
ءبارىمىز دە شىعارماشىلىق ادامىمىز عوي. مەن ەرەكەڭنىڭ جازۋ-سىزۋ جاعىنا كەلگەندە ەرىنبەي-جالىقپاي, العان تاقىرىبىن جەرىنە جەتكىزىپ, تولىق اشپايىنشا ۇسىنبايتىن ۇقىپتىلىعىنا ءتانتى بولۋشى ەدىم. ۇيىمداستىرۋشىلىق قابىلەتى ءوز الدىنا. ورىس تىلىندە تۇسكەن ماتەريالداردى كوبىنە ءوزى اۋدارىپ, ءوزى ديكتوۆكا جاساپ جاتۋشى ەدى. كومپيۋتەردى تەحنيكالىق قىزمەتكەرلەرمەن بىرگە وتىرىپ مەڭگەردى.
قاراپايىمدىلىعىنا قايران قالاتىنمىن. كىشىمەن دە, ۇلكەنمەن دە ءتىل تابىسا بىلەتىن. سوعان ساي ادامگەرشىلىگى دە جوعارى ەدى. اسىرەسە دوستارىنا دەگەن ادالدىعى, دۇنيەگە قىزىقپايتىن قاسيەتى ەرەكشەلەنىپ تۇرۋشى ەدى.
بىردە قىزىلوردا وبلىسىنداعى اتاقتى ءبىر اۋداننىڭ ءىس-تاجىريبەسى ورتالىق كوميتەتتە قارالاتىن بولىپ, الدىن الا ماقتاۋ ماتەريالىن جازۋ بەكبولات ادەتوۆ باسقاراتىن ۇگىت-ناسيحات بولىمىنە تاپسىرىلعانى بار. وعان بەكەڭ ءوزى باپتاپ, تاربيەلەپ جۇرگەن ەرجۇماندى (ول كەزدە سول بولىمدە ىستەيتىن) جۇمسادى. تاپسىرمانى تاستاي ەتىپ ورىنداپ كەلگەن ول كەيىن بىزگە, بەكەڭ ەكەۋمىزگە, ءبىر جايتتى وڭاشالاپ ايتقانى بار. «پويىزعا شىعار كەزدە باسشى ۇيىنە شايعا شاقىردى, – دەدى ك ۇلىپ. – ىشتىك. جەدىك. سودان كولىككە وتىرار كەزىمدە ءۇي يەسى قوينىما قوماقتى ءبىر كونۆەرتتى سۇڭگىتىپ جەبەرگەنى. «ول نە؟» دەسەم, «جولدا جۇرەسىڭ, كەرەك بولادى», دەپ كۇلدى دە قويدى. بىلە قويدىم. بلات. ماشينادان سەكىرىپ ءتۇستىم دە, «سۋ ءىشىپ كەلەمىن» دەپ ۇيگە قاراي تۇرا جۇگىردىم. اۋىزعى بولمەدە ءۇي يەسىنىڭ زايىبى تۇر ەكەن. «مىنانى وتاعاسى سىزگە بەرىپ جىبەردى», دەپ كونۆەرتتى قولىنا ۇستاتتىم دا قايتادان اتىپ شىقتىم.
– قاپ, ىڭعايسىز بولعان ەكەن-اۋ! – دەپ بەكەڭ ەڭك-ەڭك كۇلدى. وعان قوسىلىپ ءبىز دە ەزۋ تارتتىق. ەرەكەڭە دەگەن قۇرمەتىم ودان ءارى ارتا ءتۇستى.
ەراعاڭنىڭ ەلەۋلى ەڭبەكتەرىنىڭ ءبىرى – «ەگەمەندى» الماتىدان استاناعا كوشىرۋى دەپ ءبىلۋىمىز كەرەك. بۇل شىنىندا دا تاريحي وقيعا ەدى. ۇلى كوشتەن ء(بىز ءۇشىن, ارينە ۇلى بولىپ ەسەپتەلەدى) تەحنيكالىق جاس قىزمەتكەرلەر دە تىس قالعان جوق. كەيىن سولاردىڭ ءبارى دەرلىك ءوز باقىتتارىن استانادان تاپتى. تۇرمىسقا شىقتى, جار ءسۇيدى. ءۇيلى-باراندى بولدى.
«كەلەمىن دەپ تىلەك بىلدىرۋشىلەردىڭ ءبىر دە بىرەۋىنىڭ كەۋدەسىنەن قاقپاڭدار, سولتۇستىككە قازاقتار كەرەك», دەپ ەسكەرتۋدەن جالىققان ەمەس ەراعاڭ. بۇل يدەيانى كەيىن گازەتكە دە اشىق جازدىردى. سول كەزدەرى جارىق كورگەن: «استانانى قايتسەك قازاقىلاندىرامىز؟» (ەسىمدە قالعان تاقىرىپتاردىڭ اتتارىن ەركىن الىپ وتىرمىن, قاتەلەسىپ كەتسەم كەشىرىم سۇرايمىن), «قازاقتاردى قايتا قونىستاندىرۋ كەرەك», «قازاقشاڭ قالاي, استانا؟», «قازاق قايتسە قالادى قازاق بولىپ؟», «قازاقشا سۇراق قويماۋدى تالاپ ەتكەن كىم؟», «بيلىك تابالدىرىعىندا سۇرىنگەن ءتىل», «قازاق مەكتەپتەرىن كوبەيتە بەرۋىمىز كەرەك», «پارلامەنت پەن ۇكىمەت قازاقشا سويلەمەي, ءىس العا باسپايدى» دەگەن سياقتى پروبلەمالىق ماقالالار وقىرماندار تاراپىنان قولداۋ تاۋىپ, ءتيىستى مەكەمەلەر مەن مينيسترلىكتەر جۇمىستارىن ودان ءارى جەتىلدىرە تۇسۋگە سەبىن تيگىزگەنى ءسوزسىز.
ءبىزدىڭ رەداكتسيا ورنالاسقان ءۇي (لومونوسوۆ كوشەسى) بۇرىنعى تسەلينوگراد اۋداندىق پارتيا كوميتەتىنىڭ عيماراتى ەكەن. ەكى قاباتتى كىرپىش ءۇي. جىپ-جىلى. ماعان جوعارى جاقتان باس رەداكتوردىڭ كابينەتىنەن كەيىنگى ەكىنشى بولمە بۇيىردى. مەنەن كەيىن كوممەرتسيالىق ءبولىمنىڭ مەڭگەرۋشىسى (اكتسيونەرلىك قوعامعا ەندى-ەندى كوشىپ جاتقانبىز) رىسبەك سارسەنباي ۇلى مەن باس رەداكتوردىڭ ورىنباسارى ەركىن قىدىر ورنالاستى.
ەرەكەڭمەن ەمىن-ەركىن ارالاسا باستادىم. دالىزگە كىرىپ-شىعىپ ءجۇرىپ, جۇزدەسە قالساق, ايتەۋىر ءبىر ماسەلەنى ءسوز ەتىپ قالاتىن باسشىم: «ادەكە, وسى كوشەمىزدى ءوز اتىمىزعا كوشىرىپ الۋعا بولماس پا ەكەن», دەپ قالعانى. «كوتەرىپ كورەيىك ماسەلەنى», دەدىم.
العاشقى ايلاردا مەن مەنشىكتى تىلشىلەر بولىمىمەن بىرگە حات بولىمىنە دە جەتەكشىلىك ەتتىم. گازەتكە لومونوسوۆ كوشەسىن «ەگەمەن قازاقستان» گازەتى اتىنداعى كوشە دەپ اتاۋ جونىندەگى وقۋشىلار حاتىن ۇيىمداستىردىق. ماسەلەگە جەرگىلىكتى اقىن-جازۋشىلار مەن زيالى قاۋىم وكىلدەرى بەلسەنە اتسالىستى. جوعارى جاقتىڭ نازارىنا ىلىككەن بۇل دابىل اقىرى وڭ شەشىمىن تاۋىپ, كوشەگە گازەتىمىزدىڭ اتى بەرىلگەنى بەلگىلى.
ءبىزدى ءبىرىنشى بولىپ قوناققا شاقىرىپ, ەرۋلىك بەرگەن كورشىلەس قاراعاندى وبلىسى نۇرا اۋدانىنىڭ باسشىسى داۋىلباي قۇسايىنوۆ دەگەن ازامات بولدى. وقىرماندار كونفەرەنتسياسىنا ۇلاسىپ ۇلكەن مادەني شاراعا اينالعان بۇل كەزدەسۋدى گازەتىمىزدە جاريالادىق. سول-اق ەكەن اقمولا وبلىسىنىڭ اۋداندارىنان دا شاقىرۋلار كەلە باستادى. كەيىن ەستىدىك, ولارعا قوزعاۋ سالىپ, سەبەپشى بولعان جانىبەك كارىبجانوۆ مىرزانىڭ ءوزى ەكەن. بۇل كىسىمەن ءبىز بۇرىننان تانىس ەدىك. اۋىل شارۋاشىلىعى مينيسترلىگىندە ىستەپ, كەيىن اقمولا وبلىسىن باسقارۋعا جىبەرىلگەن جانىبەك ءسالىم ۇلى جالپى ءبىزدىڭ گازەتىمىز ءۇشىن ەرەكشە ەڭبەك سىڭىرگەنىن ايتا كەتۋدىڭ ارتىقتىعى جوق. سونداي-اق وبلىستى باسقارۋعا 2000-شى جىلدارى كەلگەن سەرگەي كۋلاگين مىرزانىڭ دا «ەگەمەن قازاقستان» گازەتى تيراجىنىڭ وسۋىنە كوپ ۇلەس قوسقانىن ۇمىتپاۋىمىز كەرەك. ەرەكەڭ ەكەۋىنە دە تىكەلەي شىعىپ, تەلەفونمەن كەز كەلگەن ۋاقىتتا سويلەسە بەرەتىن.
اۋدانداردى ارالاپ ءجۇرىپ بىردە «ستەپنياك», «ستەپنوگورسك», «رومانوۆ», «رومانوۆكا», «ەڭبەكشى», «ەڭبەكشىلدەر» دەگەن سياقتى ەگىز ەلدى مەكەندەردى ءجيى كەزدەستىردىك. «وسىلاردى زەرتتەپ كورىڭىزشى», دەدى ەرەكەڭ. زەرتتەدىك. بىلدىك. ناتيجەسىندە اقمولا اينالاسىنداعى قاپتاپ كەتكەن اۋىل-سەلو اتتارىن (كوبىسى ورىسشا) رەتكە كەلتىرۋ جونىندە پروبلەمالىق ماقالا شىعىپ, ءبىر-ەكى جىلدىڭ ىشىندە (ول كەزدەرى ەلدى مەكەندەر اتاۋلارىن وزگەرتپەۋ جونىندەگى موراتوري كۇشىندە ەدى) بارلىعى دەرلىك رەتكە كەلتىرىلدى.
مەنىڭ ء«بىرجان سال اتى سۇرانىپ تۇر ەمەس پە؟» دەگەن شاعىن ماقالام 1-بەتكە شىعىپ, وعان ارتىنشا ق.تاۋكەنوۆ, ب.ءالىمجانوۆ سياقتى وبلىستىڭ بەلگىلى ازاماتتارى ءۇن قوسىپ, ۇلكەن قوزعالىس تۋعىزدى. ناتيجەسىندە, ەڭبەكشىلدەر اۋدانى ءبىرجان سال اۋدانى دەپ وزگەرتىلدى.
وبلىس ءوڭىرىن ارالاي ءجۇرىپ, ەكى-ءۇش-اق دانا (وندا دا اكىمشىلىك پەن كىتاپحانا ءۇشىن) «ەگەمەن» الاتىن اۋدانداردى كورىپ, جاعامىزدى ۇستاعانىمىز بار. سول جەرلەردە جينالىس وتكىزىپ, جەرگىلىكتى تۇرعىنداردىڭ نامىسىن جانىپ, قولما-قول گازەتكە جازدىرتىپ, تۇبىرتەگىن ەرەكەڭنىڭ ءوزى تولتىرعان ەدى دەسەم, قازىر بىرەۋ سەنىپ, بىرەۋ سەنبەس.
«كورمەگەن جەردىڭ وي شۇقىرى كوپ» دەگەندەي, وبلىس اۋداندارىن ارالاپ, گازەتىمىزدى ناسيحاتتاۋدا وسى ءوڭىردىڭ تۋماسى, جۋرناليست ماعجان سادىحان كوپ كومەك كورسەتتى. كەلگەن جەرىمىزدىڭ باسشىسىنا باس رەداكتورىمىز بىردەن مىناداي تالاپ قوياتىن: ء«بىز ارقاعا تاياۋدا قونىس اۋداردىق. جالپى سانىمىز 50-60-قا جەتەدى. قازاقى داستۇرمەن ەرۋلىك بەرەمىز دەسەڭىزدەر گازەتىمىزگە جازىلىڭىزدار. ارقايسىسىمىزدى شاقىرىپ قوناق ەتىپ جۇرگەننەن گورى 50-60 دانا «ەگەمەنگە» جازىلۋ جەڭىلدەۋ بولار؟ ازىلدەپ ايتسا دا, جەتەسىنە جەتەتىندەي جۇيەلى ءسوز دەمەسكە ءاددىمىز جوق. سول ءار اۋداننان باستالعان 50-60 دانا كەيىن 100-گە جەتىپ, ودان دا اسىپ ءتۇسىپ جاتتى.
ەرەكەڭنىڭ ادالدىعىن دالەلدەيتىن تاعى ءبىر جايتتى ايتقىم كەلەدى. بۇرىننان تانىس-ءبىلىس, ءبىر جاعى تۋىس بولىپ كەلەتىن سايات قامزەباەۆ دەگەن باۋىرىم تسەلينوگراد اۋدانىن باسقارىپ تۇرعان كەزدە (قازىر ول باسقا اۋداندا اكىم) باستىعىم ەكەۋمىزدى قوناققا شاقىرىپ, اس ۇستىندە: «ادەكە, انا جولعى ءسىز ايتقان فەرمەردىڭ ماسەلەسىن دۇرىستاپ شەشىپ بەردىم», دەپ ايتىپ قالدى. «ول نە ەدى؟» دەگەندەي, ەرەكەڭ ەلەڭ ەتە ءتۇستى.
– جەر ماسەلەسى عوي, – دەدى اكىم, ءسويتتى دە ءبىراز ويلانىپ وتىرىپ:
– جالپى, بولاشاقتا ءبىزدىڭ اۋداننىڭ ءبىراز اۋماعى قالاعا قوسىلاتىن بولادى. ءۇي سالعىلارىڭىز كەلسە, ەكى-ءۇش ۋچاسكە (تەلىم) بوساتۋعا بولادى, – دەدى.
– ودان كوبىرەك الۋعا مۇمكىندىك بار ما؟
– جوق, – دەدى سايات ءوزىنىڭ ورىس مىنەزىنە باسىپ. – ءبارى جوعارى جاقتىڭ ەسەبىندە تۇر.
– وندا راحمەت! – دەپ ەرەكەڭ دە تورس ەتە قالدى. – ءبىز ادەكەڭ ەكەۋمىز عانا الىپ, ۇجىمنىڭ باسقا مۇشەلەرى قالىس قالسا, ىڭعايسىز بولار.
كەيىن سول قامزەباەۆ ايتقان جەر تەلىمدەرى التىنعا باعالانىپ, باعاسى بىرنەشە ەسە ءوسىپ كەتكەنى ءمالىم. وسىندايدا ەرەكەڭنىڭ اسىل جارى جاقان كەلىنىمىزدىڭ «قولىڭنان كەلىپ تۇرعاندا ءبىر بيزنەس تە اشىپ بەرمەدىڭ عوي» دەپ ناز ايتىپتى دەگەنى ەسكە تۇسەدى ەكەن.
ءيا, ونىڭ قولىنان كوپ نارسە كەلەتىن ەدى. بىراق ۇساق-تۇيەك دۇنيەلەردى كوزگە ىلمەيتىن. جاعىمپازدىقتى جانى سۇيمەيتىن. ءتۇرى سۇستىلاۋ بولعانىمەن, جۇرەگى جىلى ەدى. ءوزىن وزگەلەردەن جوعارى ساناپ كورگەن ەمەس. كەرىسىنشە, بۇيىعى, قاراپايىم بولۋعا تىرىساتىن. ءومىر باقي گالستۋك تاقپاي ءوتۋىن دە وسىنداي قاسيەتىمەن بايلانىستىرعان ءجون شىعار.
...تاعى ءبىر ءىسساپاردان قايتىپ كەلە جاتتىق. قورعالجىن قورىعىنىڭ ديرەكتورى مۇرات ايتجانوۆ دەگەن ازامات ارنايى شاقىرىپ, ءوزى باسقاراتىن مەكەمەنىڭ اۋماعىن ارمانسىز-اق ارالاتتى. اڭ-قۇسىن كوردىك, بالىعىن اۋلادىق. حالقىمىزدىڭ ارداقتى ۇلى ديمەكەڭ (قوناەۆ) دەمالاتىن ۇيدەن ءدام تاتىپ, ارۋاعىنا ءتاۋ ەتتىك.
قالاعا كىرە بەرگەن كەزدە «الدىمەن ادەكەڭدى جەتكىزىپ سالايىق» دەگەن باستىقتىڭ ايتۋىمەن جۇرگىزۋشى ءبىرىنشى بولىپ ءبىزدىڭ ءۇيدىڭ جانىنا كەلىپ توقتادى. سىرتقا شىقتىق. «بالىق بار» دەدى باستىق. باياعى الماتىداعى كۇرىش ەسىمە ءتۇسىپ, «جوق, المايمىن» دەگەندەي باسىمدى شايقادىم. «اششى جۇك سالعىشىڭدى, كورەيىك», دەدى ەرەكەڭ شوپىرىنا. ءۇش تەمىر جاشىككە سالىنعان ءۇش ءتۇرلى بالىق ەكەن. باستىق باياعى كارتوپ بولگەندەي ارقايسىسىنا ەكى دانادان الىپ پاكەتكە سالدى دا: «بىرەۋى سىزگە, ەكىنشىسى ماعان, قالعانى شوپىردىكى», دەپ شورت كەستى.
ەندى ءبالسىنۋدىڭ رەتى جوق ەدى. ەرەكەڭ ۇسىنعان دوربانى ۇستاپ, ماشينا ۇزاپ كەتكەنشە ارت جاعىنان سوستيىپ قارادىم دا تۇردىم...
ءادىل دۇيسەنبەك
