سوناۋ سەكسەنىنشى جىلداردىڭ ورتا شەنىندە ەلىمىزدىڭ مادەني-رۋحاني ومىرىنە مول ۇلەس قوسقان ونەرلى وتباسىلار كوپ-اق ەدى. جاسى جەر ورتاسىنان اسقان وتاعاسىنان باستاپ اياعىن اپىل-تاپىل باسقان بالدىرعاندارعا دەيىن قوسىلا شىرقاپ, تال بويلارىنداعى تاماشا ونەرلەرىن ورتاعا سالىپ ۇلتتىق ونەردىڭ ءۇردىسىن بەكەم جالعاستىرىپ جاتاتىن. نەگە ەكەنىن كىم ءبىلسىن, سوڭعى كەزدە وسى ءبىر ادەمى ءۇردىس سيرەپ قالعان ءتارىزدى. ايتپەسە زامانىندا رەسپۋبليكا كولەمىندە دارىباەۆ, التاەۆ, بايىربەكوۆتەر ءتارىزدى وتباسىلىق انسامبلدەردىڭ ادەمى ونەرى ءالى كۇنگە دەيىن ونەرقۇمار قاۋىمنىڭ جادىندا.
ەجەلدەن ءان-جىردىڭ التىن بەسىگى اتانعان كوكشە وڭىرىندە دە باعالى باستاما جالعاسىن تاۋىپ, ەل ءىشىن اۋەلەگەن ءان مەن كۇمبىرلەگەن كۇي كەرنەپ جاتاتىن. اسىرەسە وبلىس ورتالىعىنداعى نۇرمىشەۆتار, حۋششەۆتار, ايىرتاۋ اۋدانىنداعى سىرىمبەت ەلدى مەكەنىندە تۇراتىن مۇقىشەۆتار, لەنينگراد اۋدانىنداعى حاسەنوۆتەر جانە دە ءتىل ۇشىنا ىلىكپەي جاتقان وزگە دە ونەرلى وتباسىلىق انسامبلدەر قانداي ەدى, شىركىن. حالىق شىعارماشىلىعى ورتالىعى ونەرلى وتباسىلاردىڭ شىعارماشىلىق ءوسۋ دەڭگەيى, تالانتى مەن تاعىلىمى تۋرالى ارنايى پلاكاتتار شىعارىپ, جيناقتار دايىنداپ, جەرگىلىكتى باسپاسوزدە وزگەگە ۇلگى ەتىپ دارىپتەلىپ جاتۋشى ەدى.
– زامانىندا بۇل تاراپتان قولداۋ جاقسى بولدى, – دەيدى ءانشى قايراناس مۇقىشەۆ, – ءان ۇشىپ, ولەڭ قونعان ولكەدەن بولعاندىقتان با ەكەن, الدە اتا-بابامىزدان قاندا بار قاسيەت بە ايتەۋىر ءبىزدىڭ وتباسىندا بارلىعى ونەرگە جاقىن بولدى. پەرزەنتتەرىمنىڭ كەيبىرى ءان شىرقاسا, كىشكەنتاي بالاپاندارىمنىڭ ءبارى دەرلىك بي بيلەيتىن. ءۇيدىڭ ءىشى كەشكىلىك ءوز الدىمىزعا ءبىر ونەر وشاعى ءتارىزدى بولۋشى ەدىك. بالالار ءبىرىن-ءبىرى كورىپ وسەدى ەمەس پە؟ بارلىعى دا دومبىرا تارتتى, سان ءتۇرلى مۋزىكالىق اسپاپتاردا وينادى.
ساعىنىشتىڭ سامالى ەسىپ تۇرعان وسى ءبىر اۋىز سوزدەن كەيىن وبلىس وڭىرىندەگى وتباسىلىق انسامبلدەردى ىندەتتىك. بىرەۋىن تاپتىق. قيانداعى ەرەيمەنتاۋ اۋدانىنان. باعزىدان كەلە جاتقان باعالى ءۇردىستى جالعاپ ات تۇياعى جەتەتىن جەردەگى ءدۇيىم ەلگە ومىرشەڭ ونەرىمەن تانىلعان بارلىباەۆتار وتباسى بىرىنەن-ءبىرى وتكەن ونەرپاز بولىپ شىقتى. مۇندايدا اتام قازاق «ۇيادا نە كورسەڭ, ۇشقاندا سونى ىلەرسىڭ» دەمەي مە. كورگەن, ىلگەن. ءبىر-بىرىمەن جالعاسا جارىسقان. سول قىزىعۋشىلىقتىڭ ارقاسىندا ۇلى ونەردىڭ كىشكەنتاي تالشىقتارى ساباقتالعان. شاڭىراق يەسى ساپار يبراگيم ۇلى ءوزىنىڭ نەگىزگى شارۋاسىنان باسقا اۋدانداعى «بالداۋرەن» ۆوكالدىق توبىنىڭ جەتەكشىسى ەكەن. وتباسىلىق انسامبل اۋداندىق, وبلىستىق بايقاۋلاردى بىلاي قويعاندا رەسپۋبليكادا توپ جارىپتى. ساپاردىڭ ءوزى «سەگىز قىرلى, ءبىر سىرلى» ازامات. ءوز جانىنان ءان دە شىعارادى. قوس قىزعالداعى الينا مەن كاريناسى اۋداندا وتەتىن مادەني كوپشىلىك شارالاردان قالعان ەمەس. بىرەۋى تامىلجىتىپ ءان سالسا, ەندى بىرەۋى ناشىنە كەلتىرە بي بيلەيدى. ال وتاعاسىنىڭ زايىبى ەلەنا الەكساندروۆنا بولسا شۇعىلالى ءبيدىڭ شۋاعىن توككەن مىڭ بۇرالعان ءبيشى. اۋدانداعى «حانيس» بي توبىنىڭ جەتەكشىسى. ءوز وتباسىنىڭ عانا ەمەس, تالابى مەن ىنتاسى بار, بيگە قۇمار بالالاردى باۋلىپ ءجۇر.
زايىرى وتباسىنىڭ بوساعاسىنىڭ بەرىك بولۋىنا ونەردىڭ دە ىقپالى زور بولۋى كەرەك. ايتپەسە قازىرگى كۇنى بۇگىن ۇيلەنە سالىپ, ەرتەڭ اجىراسىپ جاتاتىنداردىڭ كوپ كەزدەسەتىن ءبىر سىلتاۋى بار. ول «مىنەزىمىز جاراسپادى».
دەمەك, وتباسىلىق انسامبل جالعىز ونەرگە عانا ەمەس, بىرلىككە, وتباسىنداعى ىنتىماققا دا قالتقىسىز قىزمەت ەتەدى ەكەن. تەك سول ىقپالى زور وتباسىلىق انسامبلدەردىڭ ءدال قازىر ورنى ويسىراپ تۇر.
بايقال ءبايادىل,
«ەگەمەن قازاقستان»
اقمولا وبلىسى
