ادەبيەت • 16 تامىز, 2018

سۇراعان راحمەت ۇلى. تىنىشتىقبەكتىڭ «القوڭىرى»

815 رەت
كورسەتىلدى
13 مين
وقۋ ءۇشىن
سۇراعان راحمەت ۇلى. تىنىشتىقبەكتىڭ «القوڭىرى»

ادامزات تاريحىندا ازۋىن ايعا بىلەگەن ايبارلى اقىن, اقىلدىلار از بولماسا كەرەك. «...اسپاندا جۇل­دىز ارالاپ, اي نۇرىن ۇستاپ مىنسە دە, ارمانىن قيماس ادامزات...» بۇل – بۇقار جىراۋدىڭ جىر بۇرقاعى... 

«وق عاسىرداعى» جاڭانىڭ ءبارى – ادامزات ارمانىنىڭ جۇعىنى. ادامزات ارمانى – ۋاقىت ءۇنى. پوەزيانىڭ كۇللى سارىنى ءوز ءۇنىن جاھان دۇنيەگە جەتكىزۋ ءۇشىن جىنىككەن ءتىرى اقىنداردىڭ ءتىلىنىڭ كىل قيمىلىمەن وينامالى كەلەرى ءمالىم-ءدى. ءتىلدىڭ قيمىلى ۇزاق عۇمىر كەشكەن. 

تەگىندە پوەزيانى قالقىپ-شەلكىپ وتپەگەن ءداۋىر, اقىندار داۋىسىن تەك ەستىپ قانا وتە بەرمەگەن. ەس, اقىلى ءتۇزۋ جۇرت حاس اقىنىنىڭ ءۇنىن كوكىرەگىنە توقىعان. توقۋ – وي ورنەگى. ورنەكتىڭ مىڭ ورىمىندە ءوز-ءوزىن جورمەپ, ءمانىن مانگە جەتكىزىپ وتىراتىن قۇپيا قاسيەتتەر بار. ەندەشە قۇپيا ءماننىڭ سوڭعى وقۋشىسىنىڭ بولماۋى دا سودان. وركەنيەتتەر توعىسىندا ءوز بويا­ۋىن وزگەرتە-وزگەرتە ءوڭىن جويعان زاماتتار كەيپى بار. ولار كوبىنەسە ەلەس رەتىندە عانا «ەستىلگەن». مىسالى, ساپفو ب.ە.د ءVىى-ءVى عاسىر­دىڭ تۇرەنى. كونە گرەكتەردىڭ ءۇنى. تۋعان جەرى – الاقانداي عانا ارال. 

الايدا ونىڭ ولشەمىن ۇلى عۇلاما سوكرات قانا بەرە ال­دى. ولمەس جان... قيسىنىن ۇلاس­تىرعان تۇلعا, ساپفونىڭ بۇلايشا تابيعاتىنا ەرەكشە ولە بەرىلگەن سوكرات قانا. ءوڭ مەن جاننىڭ ۇلى سۇگىرەتىن اقىن ولەڭىنەن ىزدەگەن. ءبىر تامىردان قۇلاپ تۇسكەن ەكى ءتۇيىر كۇشتىڭ ءبىر-ءبىرىن تولىقتىرۋى جاسىن عۇمىردىڭ زاڭى دا شىعار؟! ال وسى قازاقتىڭ تىنىشتىقبەگىن باعالاعان, ونىڭ ولشەمىن وزەگىمەن تىنتكەن عۇلامالار قانشا؟! اۋەلى, ء«يا» دەيىكشى؟! ول ۋاقىت كۇمبىرىن ولەڭمەن جاسادى... جازدى. 

مۇمكىن ساپفو, ءيا بولماسا سوكراتپەن «شولدەيدى». كىم ءبىلسىن؟! «...قاڭباق كۇندەر كەلمەسكە دومالاعان...» (اۋىل كەشى) ولەڭىندەگى كەلىستى ورىمدەردەن تىس ويدى ويعا جەتەلەيتىن باعدار, سۇلبا تۋرالى مەڭزەۋلەر ءوستىپ جالعاسا بەرەدى. ۇلاسا تۇسكەن ىش­­­كى قوزعالىستار ولەڭ بويىنان ءورىپ وقىرماننىڭ جان دۇنيەسىنە جە­تەدى. ويلاۋ قاسيەتىندەگى تۇ­تاستىقتىڭ ءبولىنىپ-ءبولىنىپ جەت­كىزىلۋى, ءبىر ىزبەن جىككە كەلۋىنىڭ بەلگىسى وسى. تاعى دا كونەگرەكتىك ءبىرىنشى زەنوندا «كوپ وقۋ مەن از توقۋ» قيسىنى جۇرەدى. مىسالى: «ديحوتوميا». وسى قيسىن بو­يىنشا تىنىشتىقبەكتىڭ ىشكى الگوريتمدىك «اتومى» ەكىدەن تورت­كە, تورتتەن سەگىزگە بولىنە بە­­­رەدى. شەكسىز! ءبىر عانا «تۇنگى سۋ­رەت» قانداي سىزىلعان؟! ولە­ڭىن­­دەگى ءوڭنىڭ ءوزى ولشەۋسىز. «...ءتۇن قىلاۋىن قيدالاپ قۇلاعىمەن, وسقىرىنىپ قويادى قۇلا ات ما­عان...». بۇل قوزعالىستى اشا ءتۇ­سۋ ءۇشىن ولەڭدى تۇگەلدەي زەردە الاڭىنا قوتارىپ اكەلۋ ءجون سەكىلدى. ولەڭ – وتە ۇزاق, ءھام جاقىن. بوياۋ, ءومىر... وكسىپ ولەڭ ايتادى, تىڭداتادى, سەزدىرەدى. مۇندا ءبىز جالپى پوەزياعا كونە زەنوندىق انتيكوزقاراسپەن قارايتىندارعا ەشتەڭە دەي المايمىز. ەشتەڭە! الايدا اقىن­نىڭ توسىن ويلارىن ءبولۋ قا­عي­دالارىنا قاراي يكەمدەپ وي­لانساق جەتەتىندەي. ولەڭ جازاتىندار اۋەلى كوكتەم تۋرالى­ بالاڭ ولەڭىمەن سۋرەت سىزا باس­تاي­دى, قيالدايدى. بۇنداي ءتاتتى عۇمىردى كەشپەگەندەر جوق. ەندەشە تىنىشتىقبەكتىڭ باس­­تاۋ – «كوكتەمى» مۇلدەم باس­قا ۇعىم, وڭگە ماعىنا. «...قال­پاعىڭدى شەشسەڭدە-اق, بۇل ماۋسىمنىڭ, ۇلگەرەدى تورعايى جۇمىرتقالاپ...». «...قۇشاعىنا قىز-سامال ەنگەن سايىن, بالقي تۇسەر تاۋلاردىڭ سۇيەكتەرى...». عالامنىڭ شەكسىز قوزعالىسى حاھىنداعى ويلارى تۇتاستانىپ وسىلاي ءوربي تۇسەدى. زاتتىڭ پايدا بولۋى مەن جويىلۋى, قايتا كەلۋى... قيمىلدار لەبى ەسەدى. 

پوەزيالىق قۇبىلىس رەتىندە, ءيا بولماسا كونەدەن بەرى ۇلاسقان ارحەتيپتىك نۇسقامالار اۋانىن­دا ەرەكشە ءمان بەرىلۋگە ءتيىس ولەڭ – ء«تۇس جورىعان». «...تو­بە­مىزدە – تۇيە بۇلت, كىشكەنە كۇن, كۇنى بويى قوي باعىپ, ءتۇنى بويى, قوزى يىسىندەي قوڭىرقاي ءتۇس كورەمىن...». اقىننىڭ مي قاتپارىندا ساقتال­عان اقپاراتتىق حابارلامالار, وي-تۇيسىگىندەگى نازىك قۇبىلىستاردىڭ الدە ءبىر كۇشپەن ۇندەس كەلۋى, ونىڭ شاپ-شاعىن ولەڭ-رومان جۇيە­سىنە وزىنەن-ءوزى جىكتەلۋى كەرەمەت! تىنىش­تىقبەكتىڭ ۇيقىداعى «اقىل-وي ورتالىعىنىڭ» تاڭعا­جا­يىپ­­تارى دالامەن شىرقاي كەلەتىنى وسى قۇبىلىستان بەلگىلى. 

كەيبىر ءساتتى شىققان فيزيكالىق عىلىمي تۇجىرىمداردا قانداي ءبىر قۇبىلىستاردىڭ ارا ءمانىن وزىن­دىك ەرەكشەلىكتەرىمەن سال­عاس­تىرۋ قاجەتتىلىگى ايتىلادى.­ كەمبريجدەگى تالانتتى في­زيك­تەردىڭ دە دولبارلارىنا سۇيەنە وتىرىپ, بولاشاقتا اسا تالانتتى سۋرەتكەردىڭ ويىنان دا ءىرى-ءىرى جاڭالىقتار تەتىگى تابىلاتىنىنا سەنەدى. ءوز ورتاسىنا, رۋحاني جان دۇنيەلەردىڭ قيمىل, قوزعالىسىنا ۇنەمى باقىلاۋ جاساۋعا نيەتتەنگەن اقىننىڭ وسىناۋ الەۋمەتتىك ورتانىڭ قۇپياسىنا قارايعى «رۋح شەرۋى», ۇزدىكسىز «مي شابۋىلىن» جىبەرۋى تەگىننەن تەگىن ەمەس. كەزىندە اعىلشىن ويشىلى چارلز ديككەنستىڭ ماشاقاتتى قاراكەتى وسىلاي باستالعان. راسىندا سولاي!

ماشاقاتتى جىرلار تەڭگەرۋ, ادامشارلىق عالامىنىڭ قال­تارىس, بۇلتارىستارىنا ۇڭىلۋگە اقىن «قاسساق اڭقىماسىن» ۇسىن­عان-دى. ول قازاق رۋحانياتى ورتاسىنا لاقتىرعان ولەڭدەرىمەن بەلگىلى ءبىر زيالى ورتانىڭ پايىم-پاراساتىن تۇبىرىمەن وزگەرتە الدى. وقىرماننىڭ ءبىر اڭسارى ءھام ءبىر جانسۋسارى بولاتىنى سەكىلدى. اقىننىڭ بەياڭسارى, ىشكى ءوڭى بىرنەشە ولەڭدەرىمەن كورىنەدى. پوەزيانىڭ كۇشى, ءدامى قاتار سەزىلەر تۇستا ونەر الەمى جاساي بەرەتىن سىڭايدا. ولەڭ – ورتا جۇرگەن ويدى تولتىرۋ, ىشكى پايىمنىڭ سەلكەۋىن جاماۋ ءۇشىن تۋرا اقىن ارقىلى جۇرتقا تاڭىردەن بەرىلگەن سىي وسىنداي بولسا كەرەك. «...قىبىر ەتپەس اپتاپتا سۋسار شىلىك, تاۋ-ۇيقىشىل, يت-تىنىش, جۋسان س ۇلىق...». «...قارا ولەڭىم ۇشادى قازبەن بىرگە, قارپىپ ءوتىپ تۇماندى كۇز كومەيىن...». «...مەن جولاۋشى ەمەسپىن, كوز جاسىڭمىن,

ءاجىمىڭدى قۋالاي دومالاعان...». بۇل ولەڭدەردىڭ تۇبىنە جەتە تال­داۋدىڭ قاجەتى شامالى. سا­نا تەر­بەلىسىنە ىلىنگەن بارلىق قۇبى­لىس­تىڭ كوركەمدىكتىڭ زاۋ باسىنا شىر­قاعانىن كورەمىز. مۇمكىن حح, ءححى عاسىر شيرەگىندەگى قازاق پوەزياسىنىڭ شىرقاۋى كورى­نەر... مۇمكىن بولاشاقتىق شەكسىز ۇش­قىن. 
قاز داۋىسىمەن قاتار ەستىلەتىن ولەڭنىڭ ەڭ نازىك سوڭعى ءۇنى قۇلاق­تا قالادى. شىرقاۋدان شىرقاۋعا ۇلاسقان, شەبەر شەگەندەلگەن. حح عاسىر تۇگەلدەي گيوم اپول­لي­نەرگە قارايتىن-دى. بۇكىل «يزم» مەن اعىمداردىڭ وتكەل اۋزىن­د­ا زار يلەپ ومىرگە كەلگەن سول اقىنعا فرانتسۋزداردىڭ رامىز­گەرلەرى تۇگەلدەي تىلەكشى ەدى. تىنىشتىقبەكتىڭ «اجال دالا­سىنداعى ءتىرى تاس», «سىلكىنىس», «توزاقتا» قاتارلى ولەڭدەرىنىڭ شەبىن فۋتۋريزمنەن ىزدەيمىز بە؟! 
سوندا بىزدە دە ەرەكشە سونى يدەيالار تولقىنىن كوتەرىسكەن اقىندار بولعانى ما؟! عاجايىپ!

تىنىشتىقبەكتىڭ ولەڭدەرى جاڭا عاسىردىڭ يدەوگراماتيكالىق ءۇن اۋانىنا وزگەشە ءبىر لەپ اكەلدى دەۋگە بولادى. ءار بۋىن وكىلدەرىنىڭ ءوز ەرەكشەلىكتەرى بولارى راس بولسا, ونىڭ اسا كۇردەلى ويلارى كە­لەسى بىرنەشە بۋىنعا سەرپىن بەرە الادى. وركەنيەتتىڭ وزگەشە داۋاسىن ولەڭىنىڭ ءونبويىنا اسا شەبەر­لىكپەن كەستەلەپ ەنگىزە ال­عان شەدەۆر تەك وزىنشە جىلقى عۇمىر كەشىپ كەلەدى. قوعامنىڭ اۋمالى-توكپەلى الاساپىرانىندا باعىتىنان جاڭىلماعان, نە ءتۇرلى ءزىل مەن قىزعانىشتاردىڭ توپەش­تەۋىنەن ءوتىپ كەلە جاتقان اقىن-قۇبىلىس.

«...تاعى دا مي ۇستىندە شال­قيدى كۇن-قورعاسىن, مەندەگى تىرلىك – وسى, تىلسىممەن كۇندە ارباسۋ...» اقىننىڭ كۇندەلىكتى پەيىش ارەكەتى مەن «تامۇقي» ويىنىڭ مايدانى وسىلاي جالعاسىپ جاتىر. اقىننىڭ كىشكەنتاي جۇرەگى, الىپ جانە سونداي داراقى الاعۇس يمپەريالدارمەن وسىلاي شايقاسادى. اتوم قاسىرەتى. «دەگەلەڭنىڭ كەتكەندە ميى اتىلىپ!...» باسقاعا شاراسىز اقىن ءسابي دالاسىنىڭ ەڭبەگىن جۇرەگىمەن قورعايدى. «...جۇرەگىم – جۇدىرىقتاي ءبىر قىزىل ءدان...» دەيدى. 

جەر دۇنيەنى قوپارىپ ارسىل­داسقان جانجالعا اقىن جۇرەگىمەن «وق» اتادى. ادامزاتتىڭ اجالمەن ارپالىسى, جالعان سەنىم, وتىرىك ۋاعىز, دۇمشەلىككە قاراستى جىرلارى ءوز الدىنا ءبىر زاۋزا! كيريشان چاندار دەگەن ۋردۋ جازۋشىسى ءبىر كەزدە «كالۋ بحانگي» اتتى قىس­قاراق اڭگىمەسىن جاريالاعاندا كۇللى ۋردۋلار مالاقايىن اسپانعا اتىپ «قىرىلىپ قالا جازداعان!؟». 

مۇندايدا تىنىشتىقبەكتىڭ «اڭقىل ەس – ءىى» (كەمەڭگەرلىك پەن كەششەلىك سىرى) ەسكە ورالادى. «...جاعا – جەڭىن وزىنشە جالاۋ كورگەن: تانىمىنىڭ ورنىنا تاناۋ كەرگەن» ءبىز ونى ءالى ۇعا قويماعاندايمىز!؟ سوندا وسى «اقىننىڭ ىڭكارىنىڭ وقىلۋى قالاي بولادى؟» دەگەن ويعا قالامىز. مەنىڭشە, ونى كادىمگى ساحنالاۋ كەرەك دەپ تۇيەم... 

«قازاق ادەبيەتىنىڭ قايتا ور­لەۋ كەزەڭى» دەگەن ءبىر تۇسىنىك قالىپ­تاسا الماي كەشەۋىلدەي بەرەتىنىنە تاڭمىن. تىنىشتىقبەك وسىناۋ بەي جاتتاندى ءارى كۇردەلى قيسىننىڭ بەلدى وكىلى, ناعىز كوشباسشىسى. ءبىر كەزدەرى يرلان­ديا­دا ءدال وسىنداي «جاڭا سەرگۋ كەزەڭى» باستالعاندا سۇلكىنى تۇسكەن ولمەلى قوعامنىڭ ءوڭ بەتىن تىرناپ اشۋعا اقىن-جازۋشىلارى عانا ۇزدىكسىز شۇبىرىپ جول كەشكەن. وكىلى الگى جەيمس جويستىڭ داۋىرىندە وربىگەن ارقيلى رۋحاني تەڭسەلىستەر ومىرگە ناعىز قايرالعان اقىن جويستى اكەلەدى. ءومىردى ارلەپ, ادەمىلەپ كورسەتەتىن بارلىق جانرعا قارسى كوزقاراس تانىتقان جويستىڭ كۇللى رۋحاني ءومىرى – تىنىشتىقبەكتىكىمەن وتە ۇقساس. كەلىسەسىز بە, جوق پا, شا­رۋام­ جوق! 

ءسوزدىڭ ىشكى ويىن قۇبىلتۋ, اق كوڭىل سەنگىش الەۋمەتتى ءتىپتى قاي­­مانالاندىرۋ بوز ءۇمىتى, ورىن­­دالۋى مۇمكىن ەمەس ەلەس بو­­شا­لاڭ قيالدارىن اششى ساركازم ارقىلى كەيىپتەۋ جاعىنان تى­نىشتىقبەكتىڭ قيمىلى –تاپ-تازا جاڭالىق. قوعامنىڭ پسيحولوگيالىق داعدارىسىن ولەڭ ارقىلى قوزعاۋ – شەبەرلىكتىڭ شىڭى, سەزىمتال سۋرەتكەرلىككە قاتى­سى بار ءىس. ۆ.ۆ.نابوكوۆتىڭ «تالانت» جيناعىنا ەنگەن كىجىن­گەن شىعارمالارى, ەشكىمگە ۇقسا­ماي­تىن مازاسىز پايىمى سەكىلدى بۇگىنگى قوعامنىڭ ساناسىن جىلدام وزگەرتىپ جىبەرەتىن جەلىسىمەن ۇندەس, ىمداس دەسەدە بولاتىنداي. 

ء«اي, اڭعالاي,
جۇلدىزدانعان شەكسىزدىكتەن
نەنى ۇقتىڭ؟
مەنىڭ جازۋ داپتەرىم مەن
سەندەگى اسەم كورىكتىڭ
توبەسىنەن كۇن شىعارىپ
قويعان ەكەن ءبىر مىقتىڭ!
كوبەلەكتىڭ ورنەكتەلگەن
قاناتىنداي تىرلىكتىڭ
كوكەيدەگى لىپىپ تۇرعان
كولەڭكەسىندەي بوپ جامالى,
وسى مىنا قىزىل كۇز بەن 
جاسىل كۇننىڭ وبالىن
حرۋستالداي قىرلاپ كورۋ-كوز
ارمانى پەندەنىڭ...»

تەگىندە وسى تاقىلەتتەس كوپ حاوستىڭ شەگىندە ادامزاتتىق جال­پى­ساقاۋلىق داعدارىسقا ء«تىل» بىتىر­گەندەي بولادى. «ترانس» اتتى ءبىر ولەڭىندە دە: 
«...ايتشى, كۇنىم 
 يتكە اينالۋ قيىن با؟
 يتارقانىڭ ەلەسى ءجۇر
ميىمدا... – دەپ توسىن وي تۇيەدى. ەگەر الەمدىك ادەبيەتتىڭ ءبىر پاراعىن دۇرىس جاعىنان اۋدا­رىستىرا الماعان كەيبىر جانعا ولەڭنىڭ ىشكى داۋىسى باسقاشا ەستىلىپ, بوگدەلىكتىڭ ءبىر ء«يىسى» سەزىلەرى دە مۇمكىن. وسىنداي تاقى­رىپتان مۇلدەمگە شوشىناتىن­دار دا تابىلۋى عاجاپ ەمەس. تىنىش­تىقبەكتىڭ «اقشام حاتتارىنان» كەيىنگى كوپ ولەڭى اۋەزدى, لەبىزدى, سازدى ەمەس دەسەك قالاي كورەسىز؟

اقىن بەتالدى سىرت ءپىشىن­ قۋا­لا­مايدى. سىنشىل رەا­ليزم­شىلدەر ونىڭ سۇرىقسىز بەينەسىنە قاراي باعا بەرىپ قالۋى مۇمكىن. بىراق ىقشامدىلىق تاراپىنا قاراي كەلەر بولساق, تىنىشتىقبەكتىڭ ولەڭدەرى سونداي جيناقى, كىدى. قازىرگە دەيىن سانانىڭ ورەسىزدىگىنە قاراي تارتقان اۋەلگى باستى سارىنى, ناقىشتى ىزدەرى – سونى. ساز تىلىندە ونى leitmotiv دەپ اتايدى. ال قاز «تىلىندە» – قاڭقىل! سارىنى ەرەكشە ەستىلەر جىردىڭ ىشكى قۋاتىنا قاراپ بولاشاقتا الدە ءبىر اقىندار وزگەشە بوي تۇزەپ كەلۋى زاڭدى قۇبىلىس. ولشەم مەن ءبىر ۇلگىگە باعىنبايتىن ءوز پايىمىنىڭ وزىندىك سۇلباسى قالىپتاسقان اقىندى ءالى دە كوپ جۇرەكسىنبەي تالداۋىمىز كەرەك سەكىلدى. ءبىر اقىنعا ازدىق ەت­پەي­تىن ۇشى-قيىرسىز كوڭىل كۇي كەڭىس­تىگىندە شەڭبەر سىزۋ وڭاي شارۋا ەمەس. رۋحاني جاۋاپكەرشىلىكتە ويسىراپ تۇرعان كەڭىستىكتىڭ ورنىن جاماۋدا ول شىن پەيىلىمەن جۇگىرەدى. «...سەنبەڭدەر, نە, سە­نىڭدەر, ايتقانىم جوق اسىلىق, سول كۇنى مەن ءتۇس كوردىم: ...ءولىپ قاپ­پىن اسىلىپ...» (سەبەپ).

جان, ءولىم, رۋح, قان سەكىلدى ءتۇرلى كۇڭگىرت ولەڭدەردى مىنا عالام­دا تىنىشتىقبەك قانا جا­زىپ ءجۇر دەسەك, ارتىق بولار. امە­­ري­كالىق ۋيليام كارلوس ۋيليامس: ­«...ءجۇزىپ وتكەن كەمەنىڭ تۇ­تى­­نىن­دەي ءيىرلىپ...» دەپ وتە قى­زىق جىرلار جازعان اقىن-دى. سونى­­سىمەن ەرەكشە باعالاندى دا. 
ال قازاق اقىنى تىنىشتىق­بەكتىڭ ناقتى باعاسىن ەشقاشان ەسىنەن جاڭىلماعان ۇلى حالقى بار, سولار بەرەر-ءدى. 

سۇراعان راحمەت ۇلى

سوڭعى جاڭالىقتار