1997 جىلدىڭ قىسىندا استاناعا كەلىپ, بالامىزدىڭ ۇيىندە ەكى اپتا جاتقانىمىز بار. سونداعى جاعداي ەسىمنەن كەتپەيدى. سول جىلى قىس قاھارلى بولدى. ءۇي سۋىق, جىلۋ بەرۋ جۇيەسى قانجىلىم عانا. ەلەكتر جارىعى قايتا-قايتا ءوشىپ قالاتىن. ءتىپتى اجەسى ماكەڭ ەكەۋمىزدى توڭباسىن دەپ نەمەرەلەرىم اياعىمىزعا ءجۇن كورپە وراپ قويۋشى ەدى...
دەسە دە ول ۋاقىتشا قيىندىق ەدى. بالالارىما جىگەر بەرىپ, ء«الى-اق استانا قارىشتاپ داميدى. كوپ ادامنىڭ قولى جەتپەس كورىكتى شاھارعا اينالادى» دەيتىنمىن. شىنى سول. قازىر سونىڭ ءبارىن كەيبىرەۋ بىلگىسى دە, ەسكە العىسى دا كەلمەيتىندەي. بىراق ول بىزگە تاريحتان تاعىلىم, وتكەننەن ساباق الۋىمىز ءۇشىن كەرەك. باياعىدا اياز بي ەسكى كيىمدەرىن تورگە ءىلىپ قويىپ, كەۋدەسىن پەندەلىك پيعىل كەرنەگەن ساتتە سوعان قاراپ, وتكەنىن ەسكە ءتۇسىرىپ, تاۋبەسىنە كەلىپ وتىراتىن بولعان دەسەدى. «اياز, ءالىڭدى ءبىل, قۇمىرسقا, جولىڭدى ءبىل» دەگەن ءتامسىل سودان قالعان بولسا كەرەك.
ءار جىلى كەلگەن سايىن ەلوردادا ساۋلەتتى عيماراتتار, كورىكتى ۇيلەر سالىنىپ, حالىققا نەشە ءتۇرلى قىزمەت كورسەتەتىن ويىن-ساۋىق ورتالىقتارى بوي كوتەرگەنىنە كۋا بولاتىنبىز. ءبىر كەلگەنىمىزدە «بايتەرەك» مونۋمەنتى, كەلەسىدە «دۋمان» ويىن-ساۋىق ورتالىعى, تاعى بىردە حان شاتىر استانالىقتار مەن قوناقتاردىڭ كوزايىمىنا اينالعانىن كورىپ قۋاندىق.
ەلىمىز ءۇشىن بىلتىرعى جىل ەرەكشە جەمىستى جىل بولدى. استانادا ەكسپو حالىقارالىق مامانداندىرىلعان كورمەسى ۇلكەن تابىسپەن ءوتتى. كورمەنى تاماشالاعان حالىقتا ەسەپ جوق. اسىرەسە, بالالاردىڭ قۋانىشىن ايتساڭشى! وسىنىڭ ءبارى ەلباسىنىڭ ەرەن ەڭبەگى, يگى باستاماسى, سارابدال ساياساتى ەكەنى ءشۇباسىز. ءبىز اعا بۋىن ونى جاقسى تۇسىنەمىز, سوندىقتان جاستارعا ساباق بولسىن, ۇلگى بولسىن دەپ ايتامىز.
استانادا قازىر ميلليوننان استام حالىق تۇرادى. سولاردىڭ اراسىندا بالالارىمىز, نەمەرەلەرىمىز بارىن ءاردايىم ماقتان ەتەمىز. ەلوردادا نەمەرەلەرىم ەر جەتىپ, وقۋ وقىپ, ازامات بولدى. بالالارىمىز دوس ارتتىردى. ءبىز عانا ەمەس, قازاقستاننىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىنەن كەلگەن بەيتانىس جاندار كوپ ۋاقىت وتپەستەن ءبىر-بىرىمەن اعايىن-باۋىر, دوس-جاران, جەكجات بولىپ ارالاسىپ-قۇرالاسىپ كەتكەنىنە شۇكىرشىلىك دەيمىز.
بۇرىندارى قازاق جاقسى ەلمەن, تەكتى اۋلەتپەن قۇدا بولۋ ءۇشىن ارتىنىپ-تارتىنىپ, ايشىلىق الىس جەر جۇرەتىن بولعان عوي. اتالارىمىزدىڭ ونداعى ويى – «قان جاڭارسىن, ۇرپاق ارالاسسىن» دەگەن كورەگەندىك, تەكتىلىك قاسيەت. بۇل جاعىنان دا ۇتقانىمىز كوپ. ۇرپاقتارىمىز تەڭىن تاۋىپ, جاقسى ادامدارمەن قۇداندالى بولدىق.
بۇگىندە ەلوردا بارشا قازاقتىڭ باسىن قوسقان قۇتتى مەكەنگە اينالدى. استاناعا كەلگەن اعايىننىڭ اۋىزبىرلىگى ارتىپ, ىنتىماعى نىعايدى. ەل ىرگەسى بەكىپ, شاڭىراعىمىز كەڭىدى, ىرىسىمىز ارتتى. اينالاسى جيىرما جىلدا استانانىڭ باق-بەرەكە مەكەنى, بەيبىتشىلىك قالاسى بولعانى وسىدان بىلىنەدى دەپ ويلايمىن.
الداعى ۋاقىتتا دا باس قالانىڭ قارىشتاپ دامي بەرەتىنىنە سەنىمىم مول. جاقىندا جاڭا اۋدان اشىلعانىن ەستىپ جاتىرمىز. «بايقوڭىر» اۋدانىنىڭ ەلوردانىڭ ودان ءارى كوركەيۋىنە قوسار ۇلەسى زور بولسىن دەيمىن.
«كوپپەن كورگەن – ۇلى توي» دەپ حالقىمىز بەكەر ايتپاعان. استانانىڭ جيىرما جىلدىق مەرەيتويى قۇتتى بولىپ, ەلىمىز ءوسىپ-وركەندەي بەرسىن دەپ سەكسەننىڭ سەڭگىرىنە شىققان اقساقالدىق باتامدى بەرگىم كەلەدى.
سۇلەيمەن كوشكىنوۆ,
ەڭبەك ارداگەرى,
الماتى وبلىسىنىڭ قۇرمەتتى ازاماتى
الماتى وبلىسى,
جاركەنت قالاسى
