ءحVىىى عاسىردا جانىبەك بەرداۋلەت ۇلى دەيتىن باتىر ءومىر سۇرگەن. شامامەن 1714 جىلدارى تۋىپ, 1792 جىلى دۇنيەدەن وتكەن. وسى كىسى ءوزىنىڭ ۇرپاق-جۇراعاتىنا قاراتىپ:
اۋماعىڭ, اۋىلىڭ, اسىڭ ادال بولسىن,
ادالدىڭ قايىرى بار, ارامنىڭ زايىرى بار,
ءىسىڭ ادال بولسا, تىلەگىڭ قابىل بولدى!
– دەپ وسيەت تاستاعان دەيدى.
باتىردىڭ وسيەتىن ورىنداۋ ءۇشىن كىندىگىنەن تاراعان اۋلەت «ادالدىق جورالعىسى» دەيتىن ءداستۇر بەلگىلەيدى. ونىڭ ءتارتىبى بىلاي: ءار جىلى مال تولدەپ, قوزى-لاق قارا قۇلاقتانعان, اعاشى ءبۇر جارىپ, ءشوپ شالعىنداپ, جەر جاسىلدانىپ, اق مولايىپ, مال سولدەنگەن ماۋسىم ايىندا باتىردىڭ بارلىق ءۇرىم-بۇتاقتارى جينالىپ جوعارىداعى ءداستۇردى اتقارادى.
اۋەلى اق داستارقان ۇستىندە جاس شىبىقتار اكەلىنەدى. الدىمەن اۋلەتتىڭ ۇلكەنى باس بولىپ, باتىردان قالعان مۇرا كەزدىكتى قولىنا الىپ, كوپشىلىكتىڭ الدىندا: «مەنىڭ – اسىم ادال, ءسوزىم – ادال, ءىسىم – ادال», دەپ قولىنداعى كەزدىكپەن جاس شىبىقتى كەسەدى ەكەن.
ەگەر دە بىرەۋگە وتىرىك ايتىپ الداعان نەمەسە وسەك تاراتقان, ۇرلىق جاساعاندارى بولسا, كوپتىڭ الدىندا تاۋبەگە كەلىپ, كۇناسىن مويىنداپ, كەشىرىم سۇرايدى ەكەن. مۇندايدا اۋلەتتىڭ ۇلكەندەرى شەشىم قابىلداپ, زياندالۋشى جاقتان كەشىرىم سۇراپ, ءتىپتى شىعىنى بولسا وتەتكىزگەن. ەگەر زيان كەلتىرۋشى تۋىستىڭ شىعىندى وتەيتىندەي دۇنيەسى بولماسا, اعايىندارى كومەكتەسكەن.
مۇنداي داستۇردەن كەيىن اۋلەتتىڭ ادامدارى جىل بويى ءوزىن, ءسوزىن, ءىسىن جاماندىقتان ساقتاپ, جىلىنا ءبىر كەلەتىن جورالعىعا ۇيالماي بارۋ ءۇشىن ادالدىق جولىنان تايماۋعا تىرىسىپ, ءومىر سۇرگەن.
بۇل ءداستۇر التاي-زايسان وڭىرىندە جاڭا نيزامعا (قازان توڭكەرىسى) دەيىن ساقتالىپ كەلگەن. قازىر جوق. وسىنداي ءبىر عانا ءداستۇر قانشاما جىل, قانشاما ادامدى جاماندىقتان ساقتاپ كەلدى. قايران قازاعىمنىڭ داستۇرلەرى-اي.
بەكەن قايرات ۇلى,
«ەگەمەن قازاقستان»
