دۋلاتتىڭ قازاق ادەبيەتى مەن مادەنيەتىنە, قوعامدىق ومىرىنە سىڭىرگەن ەڭبەگى ولشەۋسىز. قۇداي بەرگەن تالانتىن, مادەنيەتىن, ءبىلىمىن – ءبارىن سارقىپ جۇمسادى. ادەبيەتتىڭ ىرگەسىن كەڭەيتتى. قازاق دراماتۋرگياسىن ۇلكەن بيىككە كوتەردى. الەمگە شىعاردى. درامالارى ەۋروپانىڭ ءبىراز ساحنالارىندا, انگليادا, كورەيادا, تاۋەلسىز مەملەكەتتەر وداقتاستىعىندا قويىلدى. دۋلاتقا دەيىن قازاق دراماتۋرگياسى ءبۇيتىپ الەمدى ارالاعان جوق. ءبىزدىڭ قازاق ونەرىندە دراماتۋرگيانىڭ نەگىزگى وزەگىن ۇستاپ قالعان وسى دۋلات بولدى.
ونىڭ ەڭ العاشقى پەسالارىنىڭ ءبىرى «اپكەنى» كورگەندە ءبىز سوعىستان كەيىنگى ۇلت ءومىرىن, ءوز ءومىرىمىزدى قايتا كورگەندەي بولدىق قوي. شىنايى شەبەر ەدى. «تىرشىلىك», «دەرمەنە», «سۇيەكشىلەرگە» قاراساڭ, تاقىرىبى وتانسۇيگىشتىككە شاقىرمايتىن شىعارما سياقتى. وقىپ كورسەڭ, قازاعىڭنىڭ عۇرپى, قازاعىڭنىڭ تىرشىلىگى, كەيىپكەرلەرى نە اتاعى جوق, نە بەدەلى جوق, نە ۇلكەن قىزمەتكەر ەمەس, جاي عانا ادامدار. بىراق قازاقتى ءوسىرىپ جاتقان اۋىلداعى سول ادامدار. سولاردى كورسەتە ءبىلدى. ريزا بولدىق.
دۋلاتپەن جارتى عاسىردان استام بىرگە جۇردىك. ءاي-ءشاي دەسكەنىمىز جوق. حالىق ۇلكەن جازۋشىسىنان, ۇلكەن ونەرپازىنان ايىرىلىپ جاتسا, تولەن, كادىربەك – ءبارىمىز ۇلكەن دوسىمىزدان ايىرىلدىق. جەر قوينىنا بەرەتىن كەزدە ەل « ۇلى جازۋشى ەدى, ۇلى شەبەر ەدى» دەدى. ەلگە ەشكىم ولاي ايت دەگەن جوق. حالىق كوكەيىندەگى ءسوزىن ايتتى.
قازاقتىڭ ۇلى جازۋشىسىنىڭ ەكىنشى ءومىرى باستالدى. ونىڭ حالىققا سىڭىرگەن ەڭبەگىن بالالارىمىز, نەمەرە-شوبەرەلەرىمىز, بولاشاق ۇرپاق وقۋ كەرەك. بۇگىنگى ۇرپاق كورىپ-بىلمەگەن سوعىستان كەيىنگى قازاق ءومىرىن قانىن تامىزىپ, اينىتپاي سۋرەتتەگەن دۋلات بولا-تۇعىن. ءبىزدىڭ زامانداستار اراسىنان ورالحان ەكەۋى ءبىرىنشى بولىپ اعالارىمىزدىڭ ءىلتيپاتىنا ءىلىندى. سولاردىڭ سەنىمىنە يە بولدى. سول سەنىمدى بۇلار ۇلكەن ابىرويمەن اقتادى.
تاۋەلسىزدىك العان جىلدارى تەڭسەلىپ قالدىق قوي. مەملەكەتىمىز دە جول تاپپاي, ءوزىمىز دە قينالدىق. سولاي داعدارعان كەزىمىزدە دۋلات ەلدى ماقالالارىمەن دەمەدى. ءجيى-ءجيى ماقالا جازدى. ءبىزدىڭ ءبارىمىز «قىزدارىمىز بەتىمەن كەتتى, سايىن كوشەسىنىڭ بويىندا تۇرىپ الدى» دەگەنىمىزدە, دۋلات «Egemen Qazaqstan» گازەتىنە ماقالا جاريالادى. «قىزداردى قورعايتىن ۇلدارىمىز قىزداردى وزدەرى قورلاپ جاتىر» دەدى. قىزداردى قورعاي الماعان, كەلىنشەكتەردى قورعاي الماعان ەركەكتەر ەدى عوي. ەلدى نامىسقا شاقىرعان ونداي جالاۋلى سوزدەرى دە ۇمىتىلمايدى.
دۋلات قاشان دا قيىنشىلىقتى ەل-جۇرتىمەن بىرگە كوردى, بىرگە كوتەرىستى. سونداعى بار ويى وسى ەلدى دۇرىس دارەجەگە جەتكىزۋ بولدى. جول كورسەتىپ, ءجون سىلتەي ءبىلدى. كەزىندە قانشاما ەل مەن جەردى ارالادىق. سونىڭ بارىندە حالىق دۋلاتتى تانيتىن, سوزىنە قۇلاق اساتىن. ويتكەنى ول كوپشىلىكتىڭ كوكەيىندەگى ءسوزدى ايتىپ, ءجون سىلتەيتىن.
تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ العاشقى جىلدارىندا قالامگەر ەكەندەرىن ۇمىتىپ كەتكەن جازۋشىلار بولدى. دۋلات ولاي ەتكەن جوق, بەس قارۋىن تاستامادى, جاسانىپ جاۋعا شاپتى. ءسوز-سەمسەرىمەن جىگەر بەردى. مۇنداي ۇلدى حالقى ۇمىتپايدى. ءبىز دە ۇمىتپايمىز. جاتقان جەرى جايلى بولسىن.
بەكسۇلتان نۇرجەكە,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى