ءبىر زاماندارى كاسىپوداق قوعامدىق ۇيىمداردىڭ ىشىندەگى قادىرى بار بۇقاراشىل ۇيىم ەدى. شامالارى جەتكەنشە ادىلەتسىزدىككە ارا تۇسەتىن. ارقا سۇيەيتىن جوعارى, تومەن ازۋى التى قارىس مىقتى باسشىلارى دا بولاتىن. قارا كۇيەنى جاعىپ, قانشا جەردەن بۇرقىلداتىپ كۇل شاشپاق تا بولعان قاراۋ باسشىلاردىڭ ءوزى ىعاتىن. قارسى كەلگەن جازىقسىزدىڭ سازايىن بەرىپ, قۇردىمعا قۇلاۋ ءۇشىن, قىڭىر جەتەكشىلەر, ول ۇيىمنىڭ كەلىسىمىن الماي بۇيرىق شىعارا المايتىن. كەلىسىمىن الا الماسا, بارماق تىستەپ قالاتىن.
بۇل كەڭەستىك قانا ەمەس, الەمدە بار ۇيىم ەدى. تالايدىڭ تىرسەگىن دىرىلدەتەتىنىن كورىپ تە, ءبىلىپ تە ءجۇرمىز. توقسانىنشى جىلدارداعى الاساپىراندا بۇگىن بولماسا ەرتەڭ اياققا ورالىپ جۇرە مە دەگەن كۇدىك كەۋلەدى مە, الدە جەكەشەلەندىرۋدىڭ جەلىگىمەن دۇنيەسىن قارپىپ قالۋ كەرەك بولدى ما, ىرگەسىن شايقادى. جۇرتتىڭ جارناسىنا جينالعان شيپاجايلار, نەبىر عيماراتتار قولى جەتكەننىڭ, سول تۇستا تۇتقاسىن ۇستاعانداردىڭ قانجىعاسىندا كەتتى. جۇرتقا جۇقانا دا تيمەدى. ول كەزدەگى ونداي قاراۋلىق حالىقتى ەستەن تاندىردى. ادال ەڭبەك ايدالاعا كەتتى دە, تۋ-تالاقاي بولدى.
بۇگىندە ەسەبىن تاۋىپ قاعىپ تۇسكەندەر, كوك تيىن تولەگەنى بار, باسقاسى بار كوپ م ۇلىككە يەلىك ەتىپ وتىر. وزىمدىكى دەيدى. يمەنبەيدى, كەۋدەلەيدى. تىڭنان ىستەسە, نە داۋ بار. قازىر شەتتەگى قارجىنى ەلگە اكەلۋ جۇردەك ءجۇرىپ جاتىر. حالىقتىڭ ءومىر بويعى ماڭداي تەرىنە كەلگەن بايلىقتى كولەڭكەمەن بوكتەرىپ كەتكەندەردى دە تارازىلاۋ كەرەك شىعار. سوندا ادال تىرلىكپەن كەلگەن دۇنيە مەن كولدەنەڭدەپ يەلىك ەتۋدىڭ ارا-جىگى ايقىندالار ەدى.
جالپى, كاسىپوداق بۇقاراشىل ۇيىم ەدى عوي. سول بۇقارانىڭ تولەمىمەن تورگە شىعاتىن. باسشىلارى كوزدەرىن جۇما بەرمەي, قارايلاساتىن. كوبىندە ادىلدىككە جۇگىنەتىن. ەندى ول جوققا ءتان. باقىرايتىپ قويىپ بارىمتالاپ الدى. كوپتەگەن مەكەمەدە جويىلدى, جويدى. قۇلاققا تىنىشتىق كەرەك.
باياعى كونبىس, ايلىق الاتىن مەكتەپ مۇعالىمدەرى, دارىگەرلەر, وزگە دە ازدى-كوپتى مەكەمەدە ۇيىم بار. باس باسىنا بيلىك قۇرادى, تۇسكەن قارجىنى تيەسىلىلەر پايىزبەن بولىسەدى. جارنا تولەۋشىلەرگە ۇشقىنداتىپ بەرگەن, شيپاجايعا جىبەرگەن بولادى. ولار شاراپاتتى مەملەكەت باسشىسىنان كورىپ وتىرمىز دەيدى. كوبەيگەن ايلىقتان جارنا تولەپ جاتقاندارىن العا تارتىپ, كاسىپوداق بىرەۋلەردىڭ ءناسىپ وداعى بولىپ بارا جاتقان جوق پا دەگەن كۇدىك ويدى دا ايتىپ قالادى. مۇددەمىزدى تايتالاسىپ ءجۇرىپ قورعاسا, قادىرى ارتار ەدى, بەدەلى كوتەرىلەر ەدى دەيدى.
شىنىندا, كەيىنگى جىلدارى بۇقاراشىل ۇيىمنىڭ ءۇنى ەستىلە قويمايدى. سايلاۋلار ءوتىپ جاتىر. جۇزدەگەن مىڭ مۇشەسى بار ۇيىم قالقادا قالىپ قويا بەرەتىنى نەسى دەگەن سۇراق ەستىلەدى. ءوزىن ءوزى ۇسىنعانداردىڭ قاتارىنان دا كوزگە شالىنبادى. اكىمدەر سايلاۋى وتە باستادى. قولداي جونەلەتىن جارنا تولەۋشىلەر بار. بىراق سەرپىلىس بىلىنبەيدى.
ءيا, بۇقاراشىل ۇيىم باسشىلارى «قولداعىڭدى قورعاپ باق», دەپ اباي دانا ايتپاقشى, سەن تيمەسەڭ, مەن دە تيمەيىن دەپ قالتارىستى كۇيتتەمەي, تاسپا تىلگەندەي ەتىپ ەرتەڭگى باعىت-باعدارىن, جۇرت ءسوزىن ادىلدىك جولىمەن جەتكىزىپ, حالىقتىڭ تىلەك-تالابىن يمەنبەي العا تارتىپ, ابىرويىن اسىرسا, قادىرى ارتارى انىق.
سۇلەيمەن مامەت