ۇلى جەڭىس كۇنى قارساڭىندا تۋعان اۋىلدىڭ ىستىق توپىراعىندا ەمىن-ەركىن اۋناپ-قۋناپ قايتۋدىڭ ءساتى تۇسكەن. قاراشا اۋىلدا بۇل كۇندە قالا جايلاعان ءبىزدىڭ اۋلەت ات باسىن تىرەيتىن جالعىز-اق شاڭىراق – ناعاشىمىزدىڭ ءۇيى. ەت جاقىن تۋىستان قول قۋسىرىپ قارسى الاتىن وتباسى وسى عانا.
كۇن شىلبىر بويى كوتەرىلمەي, اق قايىڭداردىڭ قويناۋىنداعى قاراشا اۋىلدىڭ قاراسىنى كورىنگەن. انشەيىندە بايىز تاۋىپ وتىرا المايتىن دالاقۇمار ناعاشىمىز ۇيىندە ەكەن. از-كەم اماندىق-ساۋلىق سۇراسقان سوڭ بەرەكەلى داستارقاندى قاۋمالاي قونعانبىز. شاي ۇستىندە دە ءسوز ساباقتالدى.
ناعاشىمنىڭ وزىنە اينىماي تارتقان اتقۇمار بالالارى كورشى اۋىلعا كەتىپتى. كورشى اۋىل دەگەندە, اۋىلدىڭ ءوزى ەمەس, جۇرتى عانا جاتىر. كىندىك قانى سول اۋىلدا تامعان ازاماتتار شارتاراپتان جينالىپ كەلىپ, ۇلى وتان سوعىسىنىڭ بوزداقتارىنا ارنالعان ەسكەرتكىشتى جوندەپ, ماڭايىن اباتتاندىرىپ, قۇران وقىتىپ, اس بەرىپ جاتىر ەكەن. اس بولعان سوڭ ارينە, ءارتۇرلى جارىستار, ات بايگەسى ۇيىمداستىرىلعان.
ناعاشىم شارۋاسى شاعىن بولعانىمەن, بەلدەۋىنەن جۇيرىك ات كەتپەگەن اتبەگى. كەشەگى كەڭەس زامانىندا دا تاقىمىنان جەلقۋىق جۇيرىك ۇزىلگەن ەمەس. سوڭعى جىلدارى وڭ جاق جامباسىندا بۇرشاق تاڭباسى بار جۇيرىك تورىنى جاراتىپ, ات تۇياعى جەتەتىن جەردەگى بايگەگە قوسىپ جۇرەتىن.
اۋىل-ەلدىڭ اماندىعىن ايتىپ بولا بەرگەندە ءبىر بوزبالا سۇيىنشىلەپ تابالدىرىقتان اتتادى. شايىن اۋزىنا الا بەرگەن, قالادان كەلگەن ءبىزدىڭ ىنىشەك سۇيىنشىلەگەن بوزبالادان كوزىن الار ەمەس.
– قالاعانىڭدى ال! – دەدى ناعاشىم ءسال كىدىرىپ قالعان بوزبالاعا جىميا ك ۇلىپ قاراپ.
– كەيىن تورى اتقا ءبىر تاقىمىمدى تيگىزسەم, سۇيىنشىگە بەرگەنىڭىز سول بولسىن, – دەدى بوزبالا.
جۇيرىكتىڭ جالىنان سيپاعىسى كەلەتىن اتقۇمارلىعى كورىنىپ تۇر. كەيىن ەتپىسىرىم ۋاقىتتان سوڭ كورشى اۋىلعا جۇيرىك جەتەلەپ كەتكەن ناعاشىمنىڭ بالالارى دا ورالدى. ولجالى كورىنەدى. ءبىرىنشى ورىنعا تىگىلگەن ق ۇلىندى بيەنى جەتەكتەپ قايتىپتى. شوقتىعى بيىك, ومىراۋلى مال ەكەن.
– جيەن, سەنىڭ ساپارىڭ جاقسى بولدى. اتام قازاق «قۇتتى قوناق كەلسە قوي ەگىز تابادى» دەگەن. الماي جۇرگەن بايگەمىز ەمەس قوي, مىناۋ ق ۇلىن ساعان تابارىك, – دەپ جومارتتىق تانىتتى ناعاشىم.
اس ءىشىپ بولعان سوڭ قالاعا بەت تۇزەدىك. الدەن ۋاقىتتا جولسەرىك بالا تابارىكتىڭ نە ەكەنىن سۇرادى.
– ەجەلگى ءداستۇر, – دەدىم مەن, – ەنشىسى بولىنبەگەن قازاقتىڭ ولجانى ءبولىسۋى. كوڭىلى كەڭ, پەيىلى جومارت اتا-بابامىز دۇنيەنىڭ بەت جۇزىنە قاراماي, قانجىعاسىنا بايلانار ولجادان دامەتكەن اعايىنعا سىباعاسىن بەرىپ وتىرعان. بۇل ەل ىشىندەگى بىرلىك پەن ىنتىماقتى, سىيلاستىق پەن ىزەتتى بەرىك ەتە تۇسەتىن اتا ءداستۇرى. سەنىڭ دە بىلە جۇرگەنىڭ ءجون.
جالعىز جولسەرىك بالانىڭ عانا ەمەس, بار قازاقتىڭ ەسىندە جۇرسە نەسى ايىپ؟!