ەسىگى تارس جابىلعانداي ماڭگى قارا توزاقتىڭ,
اسپانىمدا اينالىپ تۇر, ايمالاپ تۇر عاجاپ كۇن.
بوستاندىقتىڭ ورنايتىنىن بودان بولىپ ءجۇرىپ-اق,
سەزگەن ەكەن ءشامشىسى مەن جۇمەكەنى قازاقتىڭ.
بۇل اۋەندى تەبىرەنىپ اۋەزوۆ تە تىڭداعان,
سۇيسىنگەنىن جاسىرماعان نۇرعيساداي نۇرلى ادام.
“مەنىڭ ەلىم, مەنىڭ ەلىم” دەپ نۇرسۇلتان پرەزيدەنت,
ءاربىر ءسوزىن جۇرەگىنىڭ ىرعاعىمەن شىڭداعان.
سوقىر تۇمان اشىلدى دا زامان قالاي وزگەردى,
شىندىق جەڭىپ, شىناشاقتاي ءشامشى باستى بەزبەندى.
قۇلقىندى ەمەس, ۇلتىن سۇيگەن اتا-بابا جولىمەن,
ۇراندى دا, قۇراندى دا تانيتۇعىن كەز كەلدى.
كوك بايراعىڭ جەلبىرەپ تۇر, شىرقا كوككە ەلۇران,
قانشا بوزداق قۇربان بولدى عادىلەتتىڭ جوعىنان.
سامال ەسكەن سارىارقادا سالتاناتتى استانا,
قۇداي دەگەن قازاقتىڭ دا تۇردى جەلى وڭىنان.
الميساقتان جاراتقاننىڭ نازارىنا ءىلىندىم,
ءال-فارابي ءتۇبىن قازىپ, شامىن جاقتى عىلىمنىڭ.
كۇنى ەرتەڭ-اق بۇكىل الەم تۇنىعىما تامسانىپ,
مايەگىنەن ءنار الادى مەنىڭ انا ءتىلىمنىڭ.
باتىر بابام جاۋ قايىرىپ, كوكپار شاپقان, قوي باققان,
ەگەسكەننىڭ كەۋدەسىنە كوك نايزاسىن بويلاتقان.
دۇنيەگە ءبىر-اق كەلەر الىپتىعىن دالەلدەپ,
قاجىمۇقان دا زامانىنىڭ بۇلشىق ەتىن ويناتقان.
ءبىر كەزدەرى كوتەرە الماي وزبىرلىقتىڭ جەبەسىن,
اۋىپ كەتكەن باۋىرلاردىڭ ەلگە بۇردىق كەمەسىن.
كوپ اداسىپ قۇتتىحانا مەشىتىنە ەنگەندەي,
تۇس-تۇستان كەپ, قاعىپ جاتىر ءور قازاقتىڭ شەگەسىن.
دىنسىزدىكتەن, مۇڭسىزدىقتان پلانەتا قاتەرلى,
جاندى ويلاماي, ءتاندى ويلاعان تىعىرىققا اكەلدى.
جاداۋ ساتتە جارقىرادى قازاقستان جۇلدىزى,
ەلۋ التى ەل توراعا ەتىپ, توبەسىنە كوتەردى.
اقىل, يمان, كەڭدىك, تەڭدىك ءبارى بىزدەن تابىلار,
قازاق دەسە باس يزەيدى حالىقارالىق قازىلار.
عالام جۇگىن كوتەرۋگە قازاقستان ۇمتىلدى,
ارقاسىنىڭ جاۋىرى ءالى… جازىلماسا جازىلار.
* * *
ءوزىمدى-ءوزىم قاعازعا جىعىپ ارەڭ,
سۇيەگىمنەن وتىرمىن سىعىپ ولەڭ.
ۇشپا جەلدەي ۇيىتقىپ وتە شىقتى,
اتتانداپ تۇر الپىسىڭ شىنىمەنەن.
قىزىل-جاسىل جاستىق شاق باياعى ەلەس,
بىزگە قۇشاق قايىرا جايار ەمەس.
توسەگىمدە ويلاندىم ۇيقىلى-وياۋ,
ەشتەڭەم دە ەرتەڭگە دايار ەمەس.
جاس كۇنگىدەي جۇرگەم جوق جۇلدە جارىپ,
ۇمىتقان جۇرت ۇمىتسىن مۇلدەم انىق.
اق شاشىمدى قاراعا بوياعانمەن,
شەر كوڭىلدى جىبىتەم كىمگە بارىپ.
قاي زاماننىڭ مۇڭلىعى-زارلىعى دا,
ەم تاپپاعان جازمىشتىڭ جارلىعىنا.
ناماز وقىپ العان سوڭ, تاۋبە قىلدىم,
ۇمىتپايتىن قۇدايدىڭ بارلىعىنا.
شىن تالانتتار وتەيدى ءومىر قۇنىن,
قايتالايدى عاسىرلار سونىڭ جىرىن.
اق شىڭداردىڭ باسىندا جۇرەتۇعىن
تازالىقتى, مارتتىكتى سۇيەتۇعىن.
قاسيەتتى اق بارىس مەنىڭ جىلىم!
جەلتوقساندا وت شاشقان دارا نامىس,
مىنا بىزدەن اينالىپ بارادى الىس.
بارىس جىلى بارىستاي ۇلدار تۋسىن
قازاعىما ماڭدايى كەرە قارىس.
* * *
مەيىرىنە قاراشى جەر-انانىڭ,
جورگەك قىلدى گۇلدەرگە ورامالىن.
جاڭا كۇننىڭ نۇرىنا جەرىك بولىپ,
قۇرساعىنان شىعاردى قالاعانىن.
قاسيەتىن ايتسايشى جەر-انانىڭ,
اۋزىنا الىپ اجەلەر جاساعاندى,
بەرەكەگە مولىقتى وشاق الدى.
كەل, اياۋلىم, قىس بويى كۇتتىم سەنى,
جىن-جىبىردان تازارتىپ بوساعامدى.
ون سەگىز مىڭ عالامعا قاقسا دابىل,
وتىرار مەن تۇركىستان استانا بۇل.
ون ساۋلىعى كەدەيدىڭ ەگىز تولدەپ,
ومىرتقاسى قاتايسىن جاس بالانىڭ.
كۇن شۋاعى ءجىپسىتىپ ارقامىزدى,
پاك سەزىمگە ۇيىتار ورتا ءبىزدى.
ۇشقان قۇستار جۇپتاسىپ وبەكتەيدى,
ىزگىلىككە شاقىرىپ بارشامىزدى.
ءدۇبىر- ءدۇبىر دۇنيە تاقتاسىندا,
قىبىر-قىبىر تىرشىلىك ناق قاسىمدا.
اق نوسەرگە اق كەپتەر جۋىنىپ اپ,
ۇيا سالا باستادى اق شاتىرعا.
* * *
كوكتەم كەلىپ قاققاندا كوكتى قاڭعىر,
تامىرىمەن وياندى تەكتى تاعدىر.
مامىر قىزدىڭ بوياۋى كوز تارتسىن دەپ,
ءساۋىر جىگىت سەلكىلدەپ توكتى جاڭبىر.
تابيعاتتىڭ تىربانىپ نۇرىنا الەم,
بۇلتتى باسىپ تۇرعانداي ءمىنىپ ارەڭ.
قىمىزعا توق قىزارعان قازاقتارداي,
قۇيىلىپ تۇر جۇرەكتەن تىلىمە ولەڭ.
جەلبىرەگەن جۋساننىڭ جۇپارى اڭقىپ,
كوك كامزولدىڭ جاعاسى قىزىل بارقىت.
لالا گۇلدەر تۇندە ۇيقتاپ قۇنداقتالىپ,
ساسكەدە ارەڭ تۇرادى نۇرعا بالقىپ.
قۋاناسىڭ كوكتەمنىڭ سالتىن كورىپ,
سىبىرلايدى سامال جەل شالقىپ, جەلىپ.
قوناق كۇتكەن كەلىندەي سىزىلادى,
كيىپ العان كەۋرەكتەر التىن بورىك.
قوڭدانىپتى قويناۋىن مارقايتىپ قىر,
قۇمنىڭ ءىشى بايلىعىن بايقالتىپ تۇر.
سەكسەۋىلدەر كەتەردەي سەرۋەندەپ ءبىر
مۇرىنقاراق ماۋجىراپ ماي تارتىپ تۇر.
اياق استى بىلقىعان اراسان كوك,
بەس شوقىنى قويعانداي جاڭا ساندەپ.
ولگەندەر دە شىعار-اۋ ارماندايتىن,
باس كوتەرىپ ءبىر ساتكە قاراسام دەپ.
قۇدىرەتتىڭ مۇنشاما تەگەۋرىنى-اي,
جارالىستىڭ قۇپيا تەرەڭدىگى-اي.
كەنجەتايىن كوكتەمنىڭ ۇكىلەپتى,
عيبرات ال دەگەندەي شەبەر قۇداي.
ءبىر كۇنى ايتىپ جىلارمىز قۋرايعا سىر,
ۋرالايدى بۇيىردەن ۋران عاسىر.
جۇرەگى جوق وبىرلار جۇتىپ قويعان,
جازمىشىمىز جوعالعان يماندا تۇر.
اسەلحان قالىبەكوۆا,
قازاقستاننىڭ حالىق اقىنى.