قازاعىم, قۋانامىن مەن ەل ءۇشىن!
الەمنىڭ ماڭدايالدى بەدەلىسىڭ.
اققۋ – كۇي, الاتاۋ – ءان, داريا-جىر,
كەلىستى كەڭ پىشىلگەن كەمەل ءىسىڭ.
كوز اشتى گۇل-جازيرا باق كوڭىلدە,
كەڭ دالام باق جۇلدىزىن تاقتى وڭىرگە.
قازاعىم, قۋانامىن مەن ەل ءۇشىن!
الەمنىڭ ماڭدايالدى بەدەلىسىڭ.
اققۋ – كۇي, الاتاۋ – ءان, داريا-جىر,
كەلىستى كەڭ پىشىلگەن كەمەل ءىسىڭ.
كوز اشتى گۇل-جازيرا باق كوڭىلدە,
كەڭ دالام باق جۇلدىزىن تاقتى وڭىرگە.
ارمانى اتا-بابا ورىندالىپ,
شالقىپ تۇر استانانىڭ قاق تورىندە.
تالايدان كەلگەن ەدى جان القىمدا,
جۇردىك ءبىز ماسكەۋ-ءبيدىڭ ءدال ارتىندا.
ەلىمىز ەڭسە تىكتەپ, بولدى بۇگىن
قايمىقپاي كەلەشەككە قارار تۇلعا!
اقبۇلاق جارىپ شىقتى اق تاقىردان,
حالىقپىز جىلى بيىك تاقتا تۇرعان.
تارىلىپ كرەملدىڭ تاس قۇشاعى,
«قۇداي..!» دەپ قۇتىلدىق-اۋ قاقپاقىلدان.
وتكەن كۇن وكىنىشى ول باتپانداي,
تىنبادىق ەل نامىسىن قورعاپ قالماي.
تۋدى عوي تاۋەلسىزدىك تار قۇرساقتان,
تولىقسىپ توقسان ايەل تولعاتقانداي.
يە بوپ جاسامپازدىق جاراسىمعا,
اينالدى ەلباسىمىز دارا شىڭعا.
قالىقتاپ ۇيا سالدى بەيبىت قۇسى,
استانا اق وردالى قالاسىندا.
سارىلىپ كۇتكەنىمىز اق تاڭ ەكەن,
تاۋەلسىز قازاعىمدى ماقتان ەتەم.
ەلتاڭبا, كوك تۋىمدى بيىك ۇستاپ,
ءانۇراندى باس ءيىپ جاتتاپ وتەم.
سۇيەمىن اسپانىن دا, كۇنىن دە مەن,
شاتتىعى بال جۇزىنەن تۇرىلمەگەن.
قازاقپىز – تاۋەلسىزدىك تاڭى اتقان.
جاستارىمىز كوڭىلدى ك ۇلىمدەگەن.
بولعان عوي قازاققا وسى دالام ءناسىپ,
ەلىمە ەمىرەنە بولام عاشىق.
تاۋەلسىز, تاعىلىمدى ۇلى وتانىم
بارادى كەلەشەككە قادام باسىپ…
اللابەرگەن قونارباەۆ,
«جاس وتان» جاستار قاناتىنىڭ اتقارۋشى حاتشىسى.
ماڭعىستاۋ وبلىسى,
ماڭعىستاۋ اۋدانى.