“تولقىنعا كەيدە تۇنشىقتىم مەن دە”

جاراتقاننىڭ جارىق دۇنيەنى پەندەسىنە مولشەرلەپ قياتىنىن اقىن جۇرەگى كۇنى بۇرىن سەزىنىپ, تىلسىمنان سىر ساباقتارىن بەيبىتتىڭ جىرلارىن وقىپ وتىرعاندا تۇيسىنە تۇسەر ەدىڭىز. جانى جىر بۇلاعىنداي سىڭعىرلاعان سول ازامات قازىر ارامىزدا جوق... كەي ادامداردىڭ ەسىمدەرى ومىردەن وزعاننان كەيىن ەل ەسىندە كوپ ساقتال­ماي­دى. سوڭىنداعى ەڭبەك­تەرىن تۇگەندەپ, شى­عار­­ما­لارىنا جاناشىر ادام تابىلماعان­دىقتان ىزگى ءىزدى بىرتىندەپ ۋاقىت جەلى سىپىرىپ, اتى اتالماق تۇگىلى ءتىپتى سوڭىنداعى ۇرپاعىنىڭ قاي­دا جۇرگەنى بەلگىسىز جاعدايلار كەز­دەسىپ قالاتى­نى راس. ال بىراق وسىعان كەرەعار جايتتەر دە ۇشىراسادى. ەڭبەكتەرى قايتىس بولعان­نان كەيىن ەل-جۇرتقا بۇرىنعىسىنان دا كوبى­رەك ناسيحات­تالا بەرە­تىن جانداردىڭ بەينەسى مۇن­دايدا كەيىنگى ۇرپاعىنىڭ ىلتيپاتىمەن ىلگەرىلەي تۇسەر ەدى. سول سەكىلدى, بەيبىتتىڭ جارقىن بەينەسىن جالىقپاي جاڭعىرتىپ جۇرگەن ءبىر ابزال جان بار. ول – اياۋلى جارى عازيزا يساحوۆا. بەيبىت قايتىس بولعاننان كەيىن كىتاپتارى بىرىنەن سوڭ ءبىرى جارىق كوردى. 2007 جىلى “قاينار” باسپاسى­نان “ولەڭ – ءوزىم” ولەڭدەر جيناعى, 2008 جىلى “ولكە” باسپاسىنان “عۇمىر-داريا” كىتابى, سونداي-اق بىلتىر “وتىرار كىتاپحاناسى” سەرياسىمەن “ەل اعا­لارى” دەپ اتالاتىن تىڭ تۋىندىسى قولىمىزعا ءتيىپ, كوزى ءتىرى كەزىندە حالىققا جەتپەي قالعان تاعى ءبىراز ادامي قىرلارىنا قانىعا تۇسكەنبىز. “اقىننىڭ ىلعي توريدى جولىن تاسادان كۇتىپ اجال. پەرىشتە بولىپ قاعادى قولىن, عازيزا–عازا–عازال” دەگەن شۋماقتان كەيىن: “اعادى كۇندەر, اعادى كۇندەر, مەن دە بىرگە اعامىن. ءدام-تۇزى ءبىتىپ, قالدى ەكەن كىمدەر باسىندا سوناۋ جاعانىڭ؟.. ...تولقىنعا كەيدە تۇنشىقتىم مەن دە, كوز جازىپ قالدىم دوستاردان. قاسىما كەلىپ قالتىلداپ تۇرعان, قايىقتى كوردىم بوس قالعان” دەپ مۇزداي مۇڭعا ورانىپ, سابىمىزدان جىلعاداي جىلىستاپ بارا جاتقان ول ء“بىر كۇندەرى, راس, ماڭگىگە جوعالام” دەپ ءولىم جايىندا نەگە ەرتەرەك وي­لان­دى دەسەك, بەيبىت ءبىر ادامنىڭ ءومىر بويى اتقاراتىن جۇمىسىن ءوزىنىڭ قىپ-قىسقا مەزەتىن­دە ءبىتىرىپ, جۇلدىزداي جارق ەتىپ اعاتىنىن كۇنى بۇرىن سەزىنگەن ەكەن-اۋ. ەل اعا­لارىنىڭ, تۇلعا­لار­دىڭ شىنايى پورترەتىن كەستەلەپ, اسقاق مۇراتتارىن تەلەارنا ارقىلى حالىق­قا جەتكىزۋ ءبىر باسقا دا, ال ەندى ونى جەكە كىتاپ ەتىپ وقىر­مانعا ۇسىنۋ ءوز الدىنا بولەك شارۋا. تاسپاداعى اسىل ويلاردى قاعازعا قايتا كوشىرىپ شىعۋ دەگەنىڭىز تىنىمسىز ەڭبەكپەن بىتەتىن ءىس. بۇل رەتتە ءارىپ­تەسى­مىزدىڭ جارى عازيزاعا راحمەت. بەيبىتتىڭ كەزىندە قانداي تۇلعالارمەن قاناتتاسا وي پىراعىن سامعات­قانىن كىتاپقا قاز-قاتار ءتىزىپ, وتە تارتىمدى ۇلگىدە ۇسىنىپتى. حالقى­مىز­دىڭ قادىر تۇتقان قانشاما ارداقتى ازامات­تارى بار مۇندا. باس-اياعى وتىز ءبىر كەيىپكەردىڭ جان دۇنيەسىنەن كەرەمەت ورنەك تۇيگەن ارىپتەسى­مىز­دىڭ بۇل كىتابىن قولىنا العان وقىرمان قاشان اياعىنا دەيىن وقىپ بىتىرگەنشە اسىعاتى­نى كۇمان تۋعىزبايدى. تۇرسىنبەك كاكىشەۆ, ءابدۋالي قاي­دار, كامال ورمانتاەۆ, مۇرات جۇرىنوۆ, مىرزاتاي جولداسبەكوۆ, سەرىك قيرا­­باەۆ, سۇلتان سارتاەۆ سىندى بەلگىلى تۇلعالاردىڭ ءومىرى مەن ونەگەسى تۋرالى جان-جاق­تى ماعلۇمات العىسى كەلگەن ادام مىنا ەڭبەك­تەن كوپ نارسە تاباتىنى ءسوزسىز. حاكىمجان ناۋرىز­باەۆ, شەرحان مۇرتازا, ءابىش كەكىل­باي­ ۇلى, شوتا ءۋالي­حانوۆ, تۇمانباي مول­دا­عا­ليەۆ, ءاسانالى ءاشىموۆ, اشىربەك سى­عاي, قار­شىعا احمە­دياروۆ سياقتى ادە­بيەت پەن مادەنيەتتىڭ تار­لان­دارى شەرتكەن سىر دا ەرەكشە قىر­لارىمەن دارا كورىنەر ەدى. ول كىمنىڭ جۇرەگى­نەن سىر سۋىرتپاقتاسا دا ونى­مەن تەرەزەسى تەڭ وتى­رىپ اعىنان جارىلا اڭگىمەلەسەتىن. ءار حا­بار­عا جان-جاقتى دا­يىن­دالىپ كىرىسەتىنى ورامدى وي ساپ­تاۋى­نان, سۇراقتاردى سۇ­رىپ­تاپ توساتىن شە­بەر­لىگىنەن ۇدايى بايقالىپ تۇراتىن. سول ەڭبەكتەرىن قايتا ءتىرىلتىپ جاتقان مىنا كىتاپ تا وزىندىك كوركەم­دىگىمەن كوڭىل اۋدارتادى. كەيىپ­كەر­دىڭ سۋرەتى, اتى-ءجونى, ودان كەيىن ءار تاقى­رىپقا لايىقتى قاناتتى قاعيدا­لاردى تاڭداپ بەرۋ ارقىلى بۇگىنگى وقىرماننىڭ تال­عام-تارازىسىنا ساي ءبۇتىن دۇنيەنىڭ باسى قۇرا­لىپتى. تارالىمى – ەكى مىڭ دانا. سونشالىق كوپ تە ەمەس. بىراق ارىپتەستىڭ قايتا جاڭعىرعان ەڭبەگى قولىمىزعا تيگەندە, ء“ولدى دەۋگە بولا ما ايتىڭدارشى, ولمەي­تۇعىن ارتىنا ءسوز قال­دىرعان” دەگەن جولدار تۋرا وسى بەيبىت قۇسان­بەككە ارناپ ايتىلعانداي بولىپ كورىنەدى. قاراشاش توقسانباي.