اينالايىن الاشىڭىزدا: «التىن الما, العىس ال», دەگەن ءسوز بار. «جاۋىنمەن جەر كوگەرەر, العىسپەن ەر كوگەرەر», دەگەندى قاعيدالاعان دا قازاعىڭىز. بۇل ونەگەلەر, بۇل ولشەمدەر بۇگىنىڭىزگە جۇرە مە, جۇرمەي مە, ۇلاعات بوپ ۇعىنىلا ما, ۇعىنىلماي ما, ول — باسقا گاپ. ءبىزدىڭ ءبىر اۋىز ءسوزىمىز «العىس حات» دەيتۇعىن دۇنيە حاقىندا عانا.
جاقىندا ءبىر وزات وقۋ ورنىنىڭ مەرەيتويىندا بولدىق. ءبارى جاقسى, ءبارى كەرەمەت. وكىنىشكە قاراي, وتە-موتە ەرسى كورىنگەن ءبىر ماسەلەگە نازار جىقپاسقا لاجىمىز جوق. ءبىر كەزەڭدەردە جەكە ادامدار بولسىن, ۇجىم-ۇيىمدار بولسىن, ولاردىڭ مەرەيتويلارى مەن مۇشەلتويلارىندا «قۇتتىقتاۋ ادرەستەرى» كوپىرتە قۇراستىرىلىپ, كوپتەپ تاپسىرىلىپ, مەزى ەتۋشى ەدى. ولاردا نە جازىلاتىنى, قالاي قيىستىرىلاتىنى, قايدان كوشىرىلەتىنى بارشاعا ايان-ءدۇر. ەندى ونداي ادرەستەر ايدالادا قالىپ, «العىس حاتتار» ءنوپىرى كوپىر بۇزا تاسقىنداپ, ىستىق ىقىلاس تۋدىرۋدىڭ ورنىنا ىعىر شىعارىپ بارادى. الگى وزىق وقۋ ورنىنا «العىس حاتتاردىڭ» شەكتەن تىس كوپ تاپسىرىلعانى سونشالىق, ولاردى قايدا قويار ەكەن دەگەن ۋايىم تۋدى. ۇستازدار مەن شاكىرتتەر الگى «العىس حاتتاردى» قابىلداپ, اينەكتەرىن سىندىرماي, جيەكتەمەلەرىن بۇلدىرمەي تاسۋدان تيتىقتادى-اۋ. الۋان ءتۇرلى مەكەمەلەردىڭ, كاسىپورىنداردىڭ, اشىق جانە جابىق اق پەن جشس, وبلىستىق, قالالىق, اۋداندىق اكىمدىكتەردىڭ, باسقارمالار مەن ءبولىمدەردىڭ, تاعىسىن-تاعىلاردىڭ باستىقتارى, توراعالارى, پرەزيدەنتتەرى, ءتورايىمدارى, ۇلكەندى-كىشىلى دەپۋتاتتارىڭىز, پارتيالار مەن وزگە دە قوعامدىق ۇيىمداردىڭ جەتەكشىلەرى شيىرىپ قولدارىن قويعان, جيەكتەمەلەر مەن اينەكتەرگە سالىنعان «العىس حاتتار» اعىنى قىرعىن-اق. قازىر, باسقا جاقتى قايدام, ءبىزدىڭ وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسىندا وسىنداي اعىم اسقىنىپ تۇر.
ءبىر قىزىعى, بايقاپ قاراساڭىز شە, جاڭاعى «العىس حاتتاردى» تاپسىرۋشى ءتۇرلى-ءتۇرلى باستىقتارىڭىز مەرەيتوي يەلەرىنە ەمەس, وزدەرىنىڭ شيىرىپ قويعان قولدارى مەن اتى-جوندەرىنە ءھام ءمورلەرىنە مەرەيلەنە قاراپ, ءلاززاتتاناتىن سەكىلدى سەزىلەدى. تالاي-تالاي تۇلعالاردىڭ: «وسى «العىس حاتتار» ءبىر بولمەمىزگە تولدى, نە ىستەرىمىزدى بىلمەيمىز», دەگەندەرىن دە ەستيتىنگە اينالدىق.
ويلانايىقشى, اعايىن. البەتتە, ەلباسىمىزدىڭ «العىس حاتتارى» ايرىقشا. ءجونى بولەك, جوسىعى ەرەك. جارايدى, وبلىستاردىڭ, قالالار مەن اۋدانداردىڭ اكىمدەرى دە ءبىرشاما بايقاپ, بايىپتاپ, «العىس حاتتار» تاپسىرسىن. ال باسقارمالار مەن بولىمدەردەن تومەن قاراي, باسقا دا مەكەمەلەر, ۇيىمدار, دەپۋتاتتار, قوعامدار, ابايلاسا قايتەدى؟!
العىس ازايماعاي, اعايىن! الايدا, «العىس حاتتاردىڭ» ابىرويىن ايرانداي توگە بەرمەيىك. دانا اباي ايتقانداي-اق, ءار نارسەنىڭ ولشەمى مەن مولشەرى بولادى. ودان اسسا, «بىردەڭەسى» شىعادى.
مارحابات بايعۇت.
شىمكەنت.