10 ءساۋىر, 2012

ەر – تۋعان جەرىنە…

6 مين
وقۋ ءۇشىن

ەر – تۋعان جەرىنە…

سەيسەنبى, 10 ءساۋىر 2012 7:43

– دەيدى گەرمانيادان شىمكەنتكە ورالعان گەورگ

توقسانىنشى جىلداردىڭ ورتاسىندا ەكى-ءۇش ايداي باتىس بەرليندەگى قازاقستان كون­سۋل­دى­گىندە تۇرۋعا تۋرا كەلدى. تا­ڭەر­تەڭگىلىك كونسۋلدىك الدى قارا-قۇراعا تولىپ قالادى. گەر­مانياعا قونىس اۋدارعان كە­شەگى وتانداستارىمىز, ياعني, تاريحي وتانىنا قو­نىس اۋ­دار­عان نەمىس­تەر قازاقستانداعى تۋىس­قان­دا­رى­­نا قاتى­ناۋ ءۇشىن ۆيزا اشپاق نيەتپەن كەلەدى.

 

سەيسەنبى, 10 ءساۋىر 2012 7:43

– دەيدى گەرمانيادان شىمكەنتكە ورالعان گەورگ

توقسانىنشى جىلداردىڭ ورتاسىندا ەكى-ءۇش ايداي باتىس بەرليندەگى قازاقستان كون­سۋل­دى­گىندە تۇرۋعا تۋرا كەلدى. تا­ڭەر­تەڭگىلىك كونسۋلدىك الدى قارا-قۇراعا تولىپ قالادى. گەر­مانياعا قونىس اۋدارعان كە­شەگى وتانداستارىمىز, ياعني, تاريحي وتانىنا قو­نىس اۋ­دار­عان نەمىس­تەر قازاقستانداعى تۋىس­قان­دا­رى­­نا قاتى­ناۋ ءۇشىن ۆيزا اشپاق نيەتپەن كەلەدى.

قازاق جىگىتتەرىن دە كورىپ قالاسىڭ. كوزگە جىلى ۇشى­راي­دى. شايعا شاقى­را­سىڭ. كە­لىن­­شەگى نەمىس جۇراعاتىنان بولعان سوڭ, گەر­مانياعا كەلىپ قالعان. ول جىلدارى قازاق­ستاننىڭ جاع­دايى ءماز ەمەس ەدى. قايتسەك بالا-شاعا­مىز­دى مۇڭسىز وسىرە­مىز دەگەن تىلەۋ عوي. اۋىلدارىن, اعايىن-تۋىسقاندارىن ايت­قاندا كوزدەرى وتتاي جانادى. قازاقتىڭ بالاسى ءبىرىن ءبىرى جاتتاي كورەتىن گەرمانيادا ءجۇرىپ قۇسا بولار ەكەن. وزدەرى جاراتقان, كەكىلىن ءتۇيىپ بايگەگە قوسقان تۇلپارلارىن ساعىنادى ەكەن.

ءبارىن تاستاپ تارتىپ كەتۋگە بالا-شاعاسىن جانە قيمايدى. ءبىر كونستانتين ۆەبەر دەگەن نەمىس جىگىتىمەن ۇزاق اڭگىمە­لە­سىپ قالدىق. ءتۇبى قوستانايدان ەكەن. مۇنداعى ومىرىنە تۇك تە رازى ەمەس. قازاقستانداعى كۇن­دەرىن ساعى­نىپ ەسكە الادى. كاماز جۇرگىزگەن ەكەن. «جول ۇزاق. كەيدە اپتالاپ جۇرۋگە تۋرا كەلەدى.  سوندايدا وزەن جاعاسىندا وتىر­عان شوپاننىڭ ءۇيى كەز بولادى, – دەيدى ول. – ما­شيناڭدى ارىلداتىپ بارىپ ءۇيىنىڭ جانىنا توق­تايسىڭ. قاۋقىلداپ قارسى الادى.  قايدان كەلەسىڭ, قايدا باراسىڭ دەمەيدى, ۇيىنە شاقى­رادى. بىرگە بالىق اۋلايمىز. اراق-شارابىن قويادى. قوي سويادى. ەكى-ءۇش كۇن جىبەر­مەي­دى. قوش­تاساردا بالا-شاعاسىنا دە­يىن شىعىپ, قيماي قول بۇلعاپ قالادى.

ال بۇل گەرمانيا مۇلدە بولەك ەكەن. ەشكىمنىڭ سەنىمەن ءسوي­لە­سۋگە, شەر تارقاتۋعا ۋاقىتى عانا ەمەس, زاۋقى دا جوق. مۇنداعى نەمىستەر سىرتتان كەلگەن قانداس­تارىنا سەنىمسىزدىكپەن قاراي­تىنداي سەزىلەدى».

– دارحان كوڭىل قازاقتارىمدى سا­عىن­دىم, – دەپ ەدى سول جىگىت تاعى دا.  – بالا-شاعا سىيادى ەكەن, ال ءبىز باسى ار­تىق بولشەك سياق­تىمىز.

اناسى – نەمىس, اكەسى – ورىس, گەر­مانياعا ءبىر ەمەس, ەكى رەت بارىپ باسى سىيماي كەلگەن  گەورگ كيسەلەۆپەن اڭگى­مەلەسكەندە جوعا­رى­داعى جايتتەر ەسكە تۇسە بەردى. اتا-اناسى جاستاي اجىراسىپتى. گەورگ ءۇيدىڭ كەنجەسى. شىم­كەنت­تەگى زابادام ەلدى مەكەنىندەگى وزبەك-ورىس مەكتەبىندە وقىعان. اناسى اماليا گاۆريلوۆنا ديوەر “قازاقستانداعى كۇنىمىز  ەرتەڭ قالاي بولادى. بايىرعى جۇرت كوز­گە ءتۇرتىپ جۇرمەي مە”, دەگەن قاۋىپپەن گەرمانياعا كوشۋگە بەل بايلايدى. ەكى ۇلىن ۇگىتتەيدى.

– ول جاقتا ەڭ ءبىرىنشى ءتىلدى قان­شا­لىقتى ۇيرەنگەنىڭدى باقى­لاي­دى. تەست تاپسىرا الما­ساڭ, جۇمىس تابۋ قيىن,  – دەيدى گەورگ. – الەۋمەتتىك كومەك تولە­نە­دى. جالعىز ادامعا ەشتەڭە ەمەس, وت­با­سىڭا قيىن. جۇمىسىڭ جوق بولسا, قو­عام­داعى بەيشارا جانسىڭ. قۇقىق­تارىڭ شەكتەۋلى. سەن ءۇشىن ۇكىمەت بارىنە تولەۋ كەرەك. بۇل ازاماتتىق نامىسقا تيەدى. سون­دىق­تان دا گەرمانيادا تۇرا المادىم.

– ال شەشەي قايتتى؟

– انامىزدىڭ جاعدايى جامان ەمەس. زەي­نەتاقىسى بار. ونىڭ سىرتىندا كە­ڭەس ودا­عى­نىڭ رەپرەسسياسىنا ۇشى­را­عان نەمىس ازاماتى رەتىندە ارناۋلى ءجار­دەماقى الادى.

– اعاڭىزدىڭ وتباسىمەن بىرگە تۇرا ما؟

– جوق, جالعىز ءوزى. وعان جەكە پاتەر بەرىلگەن. شاعىن بولسا دا وزىنە جەتەدى.

– ونداعى جەرلەستەرىڭدى, گەرمانيادا تۇراتىن قازاقتاردى دا كورگەن بولارسىز؟

– قازاقتاردى كورىپ تۇردىم. ولار نەگىزىنەن تۇركيادان كوشىپ كەلگەندەر ەكەن. قازاقتىڭ سالت-داتۇرلەرىن ۇستاي­دى. ناۋرىز مە­رەكەسىن تويلاعاندا ارنايى بار­دىق. قازى دا جەدىك. كيىز ۇيلەر تىگىپتى.

– قازاقستانمەن بايلانىس قالاي ەكەن؟

– ءبىز تۋعان شتۋتگارد قالا­سىندا حي­ميالىق كاسىپورىندار كوپ. جەڭىل ونەركاسىپ تە جاقسى دامىعان. قازاق­ستان­نىڭ بىرنەشە قالاسىمەن ىسكەر­لىك بايلانىس ورناتقان. وڭتۇستىك قازاق­ستان وبلىسىنان دا دەلەگاتسيا كەلىپ تۇردى.

– شىمكەنتتىك جەرلەستەرىڭدى كور­گەن­دە ەلگە دەگەن ساعىنىش مازاڭىزدى قاشىرعان شىعار؟

– ول راس. ەلگە قايتسام دەگەن وي سول كەزدە سانامدا ۇيالاپ قالدى-اۋ دەي­مىن. گەرمانيادا قازاقستان جىلى ءوتتى. قۇر­مان­عازى اتىنداعى ۇلت اسپاپ­تار ور­كەسترى كەلدى. قازاق اندەرىن كىش­كەن­تاي كۇنىمىزدەن ەستىپ وسكەن­بىز. ەركىن­دىكتى اڭسادىم. گەرمانيانى جەرسىنە المادىم.

– قازىرگى جاعدايىڭىز قالاي؟ گەرمانيا ساعىندىرماي ما؟

– مەنىڭ جاسىم وتىز توعىزدا. قى­رىقتاعى ادامنىڭ ءومىردى قايتادان باستاۋى قيىن. ال مۇندا جاقسى جۇمى­سىم بار. ايەلىم, ۇلكەن ۇلىم جۇمىس جاسايدى.

– ەلگە ورالعاندا دوستارى­ڭىز قۋان­عان شىعار؟

– ارينە, مەنىڭ دوستارىم­نىڭ ءىشىن­دە قازاقتار كوپ. باقىتجان دەگەن دوسىم ءازىل­دەپ, قازاقتىڭ  “ەر تۋعان جەرى­نە, يت تويعان جەرىنە” دەگەن ماقا­لىن ايتتى. «سەن ەرسىڭ. وتا­نىڭا ورالعانىڭ قۇتتى بولسىن»,  دەدى. ءوزىم دە ءتۇسىندىم. ادامدا ەكى وتان بولمايدى ەكەن. مەنىڭ وتانىم – قازاق­ستان, قازاق ەلى. بۇل اقيقاتقا سىرتتا ءجۇر­گەندە كوزىم انىق جەتتى.

باقتيار تايجان.

شىمكەنت.

سوڭعى جاڭالىقتار