– نە ىستەيمىز بۇل!.. كۇيەۋ بالام, بۇرىنعى-بۇرىنعى ما, بۇگىن ودان دا زورىن شىعارىپ, شەشەسى مەن كەلىنشەگىن – قۇداعيىم مەن قىزىم ەكەۋىن بىردەي ەڭىرەتىپ جاتىر دەيدى... ەرتەڭ مەرەكەلىك شىرشادا اقشاقار بولىپ كيىنىپ, تاقپاق ايتىپ, بي بيلەپ, ونەرىن كورسەتەتىن 1 سىنىپتاعى بۇلدىرشىندەرىنىڭ – مەكتەپتىڭ شىرشاسىنا قاتىسۋىنا تىيىم سالىپتى. مۇنىڭ الدىندا عانا تۋعان ءىنىسىنىڭ ۇيلەنۋ تويىنا كەلىنشەگىنە موينى قىمتالىپ, ۇزىن جەڭ, توبىعىن جاپقان كويلەك كيمەسە اپارمايتىنىن ايتىپ, شاشتارازعا بارعىزباي, قيعىلىق سالعان. ول جىگىت وسىعان دەيىن ءبىر تۇراقتى جۇمىسقا تۇمسىق تىعىپ كورمەگەن, ءىشىپ الىپ, توبەلەستەن كوز اشپايتىن, وسى كەلىنشەگىن دە ەكىقابات قىپ قويىپ, ول قىز وزىنە قول جۇمساۋعا بارا جازداپ, ءىس ناسىرعا شاباتىن بولعان سوڭ عانا ۇيلەنگەن جىگىت ەدى. «باسى قاتتى بولسا – اياعى ءتاتتى بولار» دەپ جۇباتىسقان اتا-انالاردىڭ باعىنا تاعى ەكى-ءۇش بالالى بولىپ, نەمەرە سۇيگىزگەن جاس وتاۋ يەسى كەيىنگى جىلدارى ىشكەنىن قويىپ, نامازعا جىعىلىپ, سول اۋىلدىڭ مەشىتىنە بارىپ, ۋاعىز تىڭداپ جۇرگەنىن ەستىگەندە, جاقىن-جۋىقتارى تۇرماق, سىرتتاعى بىزدەر دە قۋانعانبىز. بىراق, ونىڭ نامازxانعا اينالۋىنىڭ ەندى وسىنداي تۇيتكىلدەرى شىعا باستادى. ارتىق سويلەگەنىمىزدى ءبىر اللا كەشىرسىن, لايىم!
... ءۇش بالاسىنا قاراپ, ەمىزۋلى كىشكەنتايىمەن ۇيدە وتىرعان كەلىنشەگىنە دە, «بالاپان» تەلەارناسىنا تەلمىرەتىن سابيلەرىنە دە تەلەديدار تاماشالاۋعا ءۇزىلدى-كەسىلدى تىيىم سالدى. ءوزى جالعىزىلىكتى شەشەسىنىڭ قولىندا, قۋىقتاي باسپانادا وسى شيەتتەي بالا-شاعاسىمەن بىرگە تۇراتىن, جالعىز بالا. اناسىن «ىشىمدىك ىشەسىڭ» دەپ ۇيىنەن قۋىپ شىقتى. راس, «وزىنە دە وبال جوق», دەپ سىرتىنان كىنالاپ, ورتا جاسقا كەلىپ قالعان قۇداعيدى باسقالارىمىز اقتاي المادىق. قازىر ول ايەل وبلىس ورتالىعىنداعى ۇيلەردىڭ ءبىرىن جالعا الىپ, تۇرىپ جاتىر.
... «وسى مەكتەپ دەگەن, بالەنىڭ ءبارىن ۇيرەتەتىن! جاڭا جىل دەگەن ورىستاردىڭ مەيرامى! شىرشاعا جىبەرمەيمىن قىزىمدى!» دەپ بۇلقان-تالقان بولىپ, ۇيدەگى بالاپاندارىن ءۇرپيتىپ, كەزەكتى ءبىر سويقان جاساعان اكە مەكتەپ تابالدىرىعىن ەندى اتتاپ, وركەنيەتتى وقۋ مەن بىلىمگە ۇمتىلا تالپىنىپ, اپىل-تاپىل قادام باسقان بۇل قىزدى «مەكتەپتەن شىعارىپ الىپ, مەدرەسەگە بەرەم!» دەپ قىلقىنا جۇلقىنىپ وتىر دەيدى. كەرەعار پىكىرلى جاس اكەنى مۇعالىمدەرىنىڭ ۋاجىنە توقتاتا الماعان مەكتەپ تە «مەرەكەلىك باعدارلامامىزدا كورسەتەتىن كوپ ونەرى بار ەدى, «ەرتەڭگىلىكتىڭ» شىرقى بۇزىلاتىن بولدى!
... اكەسىن جايلاپ, كوندىرىپ كورىڭىزدەرشى!» دەپ سۇرانىپ, شاراسىزدىق تانىتىپتى... نە كەرەك, «قىرىق كىسى ءبىر جاق, قىڭىر كىسى ءبىر جاق». «وسىدان سول قىزدى ەندى مەرەكەلىك شىرشا تۇگىلى, مەكتەپكە ساباققا جىبەرسەڭ, كورەسىڭ! ءۇش بالا دا ساعان جوق! «تالاق» ەتەم سەنى! اجىراسام! كەت, قۇرى! ال بالالار – مەنىكى! ولسەم دە ساعان بەرمەيمىن!» دەپ بايبالام سالىپ, قوقان-لوققىمەن قورقىتقان ەر-ازاماتىنان قۇدايدىڭ قۇتتى كۇنى تاياق جەپ, جۇنجىگەن جاس كەلىنشەك الەم ەسىگىن قاعىپ كەلىپ كىرگەن جاڭا 2017 جىلعا وسىنداي نالامەن كىردى... ق ۇلىن-تايداي قۇلدىراڭداپ وينايتىن قۋىرشاقتاي دوستارىنان –قاتارىنان قالىپ, سورا-سورا بولىپ اققان كوز جاسىنان ايعىزدالعان ءجۇزىن جوندەپ ءالى جۋا الماي جۇرگەن ءبىرىنشى سىنىپتىق الگى بالاپان قىز اياز اتانىڭ دا ءتاتتى-ءپاتتىسى مەن سىيلىعىنان قۇر قالىپتى... سوندا بۇل ازامات كىمگە «قيىن» قىلدى؟!.
ءۇمىت بيتەنوۆا, اقىن, جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى
