مۇعالىم ەڭ ەرەسەگى ون جاسقا تولار-تولماس وقۋشىلارىنىڭ باستاۋىش سىنىپتى بىتىرەتىن سوڭعى ساباعىن وتكىزىپ جاتىپ, ت ۇلىمدى تۇلەكتەرىنىڭ ءبىلىم دەڭگەيىن, وي-ورەلەرىن بايقاماق بولىپ, سوڭعى سۇراعىن قويادى.
– ەلىمىز ىلگەرى وزىپ, بۇدان دا ءتاۋىر تۇرمىس ورناۋ ءۇشىن قانداي وزگەرىستەر قاجەت دەپ ويلايسىزدار؟ – دەپ ەدى, بۇتكىل بالا قول كوتەرىپ: «مەن ايتايىنشى» دەپ جارىسا شۋلاعاندا, مۇعالىم «قانداي عاجاپ!» دەپ مارتەبەسى ءوسىپ, مارقايىپ قالدى.
نە دەر ەكەن دەپ, سىنىپتاعى ۇلگەرىمى وتە ناشار وقۋشىسىنا العاش رەت مەيىرىم توگە ىلتيپاتپەن: «سەن ايتا عوي» دەپ ەدى, كىدىرمەي ايتا جونەلدى.
– ەكونوميكامىز تۇزەلدى. ەندىگى جەردە ساياسي رەفورما قاجەت. بيلىك حالىققا جاقىنداپ, كوپتىڭ مۇڭ-مۇقتاجىن تىڭداعانى ءجون. كوررۋپتسيانى اۋىزدىقتاپ, ءادىل دە تاۋەلسىز سوت ۇستەمدىك قۇرىپ, ناعىز دەموكراتيا جولىمەن نىق قادام باسۋىمىز قاجەت, – دەگەنىندە, مۇعالىم: «اينالدىم, ايتقانىڭ كەلسىن, قىسقا دا نۇسقا قانداي عاجاپ تۇجىرىم ايتىلدى», دەپ ونى ءارى قاراي ايتقىزباي وتىرعىزا سالدى.
– ال كەيىن وزدەرىڭ حالىققا قايتىپ قىزمەت ەتكەن ءجون دەپ سانايسىڭدار؟ – دەپ ەدى, ويپىر-اي, بار وقۋشىسى قول كوتەرە, كەيبىرى «مەن ايتايىنشى» دەپ ەنتەلەپ ورىندارىنان تۇرىپ كەتىپتى.
ارتقى جاقتا ىلعي دا جىم-جىرت وزىمەن ءوزى وتىراتىن ماۋباس وقۋشىسىنىڭ دا سەلقوس كوتەرىلگەن قولىن بايقاپ: «سەن ايتا عوي» دەپ جانىنا تاقاپ بارىپ تۇردى.
– دەپۋتات بولعان ءجون... ءبىز ەسەيگەنگە دەيىن دەپۋتاتتاردىڭ وكىلدىگى ارتىپ, ۇكىمەتتى تولىق ايتقانىنا كوندىرەتىنىنە سەنىمدىمىن. سوندا حالىقتىڭ جاعدايى جاقسارادى, ناعىز دەموكراتيالى ەل بولۋعا قادام جاسالادى, – دەگەنىندە مۇعالىم بۇل وقۋشىسىنىڭ باسىنان سيپاپ, ماڭدايىنان ءسۇيدى.
مۇعالىم ءبىر ءسات: «ويپىر-اي, سىنىپتاعى ماۋباستىڭ جاۋابى مىناۋ, ال قالعان قاعىلەز دە, قاعىپ الما جيىرما شاكىرتى بۇل سۇراقتىڭ مايىن تامىزىپ, ءتۇبىن تۇسىرەرى ءسوزسىز-اق!» دەگەن ويعا بەرىلىپ, ەر كەزەگى ۇشكە دەيىن – سىرت الەمنەن سىرعىپ, سىنىبىنا ەنىپ, «قالاي بولار ەكەن, نە دەر ەكەن...» دەپ جۇرەكسىنە بىلگىر سانالاتىن وقۋشىلارىنا:
– «كەل بالالار وقىلىق,
وقىعاندى كوڭىلگە –
ىقىلاسپەن توقىلىق!» – دەگەن ولەڭدى قاي اتالارىڭ ايتىپ ەدى؟ – دەپ ەدى, ويپىر-اي, ۇنسىزدىكتەن شىبىن ىزىڭى ەستىلگەندەي.
مۇعالىم مىنا ۇنسىزدىكتەن ىڭعايسىزدانىپ, ونىڭ ۇستىنە بۇگىنگى باستاۋىش سىنىپتى بىتىرەر سوڭعى ساعاتتارىندا تىعىرىققا تىرەمەي-اق قويايىن دەپ: «ولاي بولسا, باستاۋىشپەن قوشتاسار ساتتە, بىرىڭنەن سوڭ ءبىرىڭ تۇرىپ, ەكىلىكتەن تارتىپ, وندىقپەن اياقتالار «كوبەيتۋ كەستەسىن» ايتىپ جىبەرىڭدەر» دەپ ەدى, جىم-جىرت... شىبىننىڭ دا ىزىڭى ەستىلمەيدى...
مۇعالىم ءبىر ءسات ورناي قالعان ءولى تىنىشتىقتان ءوزى دە قوبالجىپ: «اتا زاڭعا قانداي وزگەرىستەر ەنگىزگەن ءجون؟» دەپ قالعانىن اڭعارماي دا قالدى. «مەن ايتايىنشى!» دەگەن ايقايدان سەلت ەتىپ, سول ءسات اينالايىن قوڭىراۋ سوعىلىپ, مۇعالىم بىلگىر شاكىرتتەرىنە ريزا كەيىپپەن: «الدىلارىڭنان جارىلقاسىن, وسىلارىڭنان تانباڭدار!» دەپ باتاسىن بەرىپ قالا بەردى.
بەرىك سادىر