• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
18 مامىر, 2010

عۇلاما عيبراتى

1083 رەت
كورسەتىلدى

ماناش قوزىباەۆتىڭ “تۇل­عالار تۇعىرى” اتتى كىتابىنىڭ ەرەكشەلىگى – بىرىنشىدەن, تاريح­شىنىڭ كوزىمەن قاراپ, زامان, ۋاقىت, كەزەڭ شىن­دىق­تارىن جەكە تۇلعالاردىڭ ءىس-ارەكەتتەرىن ناقتى دەرەكتەرگە سۇيە­نە وتىرىپ وي تول­عاۋ بولسا, ەكىنشى­­دەن, شىن پۋب­لي­تسيستكە ءتان ماشىق­پەن وقۋشى زەردەسىنە جەتكىزۋ ماقسات­تارىن كوز­دەيدى. ۇشىنشىدەن, تاريحشىنىڭ ورنەگى مەن ادەبيەت­شىنىڭ وي-قيالى ناقتى ماسەلەنى بايانداۋعا كەلگەندە ۇلكەن الەۋمەت­تىك ارناعا بۇرىلىپ, فيلوسوفيالىق ءتۇيىن جاسايتىنى ماناشتى عالىم رەتىندە ەرەكشە­لەندىرەتىن سيپاتقا يە بولادى ەكەن. اۋەلى جيناقتىڭ مەيلىنشە جۇيە­­لى جاسالعاندىعىن ايرىقشا اتاۋ قاجەت. ءتىپتى ءوزىڭ جازعانداردى وقۋشىعا تۇسىنىكتى دە ىڭعايلى دەڭ­گەيدە جەتكىزۋ ءۇشىن تالاي ويلانا­سىڭ عوي. ال “تۇلعالار تۇعىرىن” جۇيەلى دە ءماندى قۇراستىرعان ءىلياس قوزىباەۆ ءوزىنىڭ بالالىق پارىزىن عانا ورىنداپ قويماي, اكەسىمەن بىرگە مەكتەپ وقۋلىعىن جازىپ جۇرگەندە العان تاجىريبەسى بولسىن, ادەتتە تىرلىكتە كورگەنى بولسىن با­رىنشا ىقتياتتىق كورسەتىپ, جاق­سى ۇلگى-ونەگەنى بويىنا سىڭىرە ءبىل­گەن­دى­گ­ىن مىقتاپ تانىتىپتى. اكە­سىنىڭ مۇراسىن بىلگىرلىكپەن جەت­كىزۋگە كىم بولسا دا تالپىنادى عوي. سوندا دا ءىلياس شىن مانىندە اكە­سىنە جانى اشيتىندىعىن عانا ەمەس, مىقتى مامان, شىن تاريحشى ەكەندىگىن دالەلدەپتى. ونى كىتاپتى تالداۋ بارى­سىندا اڭعارىپ وتىرا­تىن­دارىڭىزعا كەپىلدىك بەرە الامىن. سونىمەن, “تۇلعالار تۇعىرى” نە, قانداي عيبراتى بار؟ جيناق ءۇل­كەن ءتورت بولىمنەن تۇرادى. ءاسى­رە­سە, “ارىستارى قازاقتىڭ” جانە “زاما­نا پەرزەنتتەرى” اتتى ەكىنشى جانە ءۇشىنشى تاراۋلارى تاريحي تۇرعىدان دا, ەستەتيكالىق تانىم ارناسىنان دا ءماندى دە ءساندى, الىمدى دا اجار­لى, تۇسىنىكتى دە تاعىلىمدى. “وي تولعاۋ” تاراۋىنا كىرىسەردە ما­ناش ء“ولىم ەكى ءتۇرلى. ءبىرى – تابي­عي ءولىم, ەكىنشىسى – رۋحا­ني ءولىم. ءبىزدىڭ ماق­­سا­تىمىز شىن ءمانىن­دەگى تاريحي تۇلعا­لاردى رۋحاني ولتىرمەۋ” دەگەن سۇبەلى وي­دان باس­تايدى دا, عۇلاما­لى­عىن تا­نى­تۋ ماقساتىمەن ەمەس, نەگىزگى اڭگى­مەلەر­گە اپارار ارنا­لاردى انىق­تاۋ ءۇشىن “عۇمىرناما جانرىن زەرت­تەۋ ماسەلەلەرىنە” ءارى تاريحشى, ءارى ادەبيەتشى رەتىندە نازار اۋدارادى. ماسكەۋدىڭ اتاقتى “تاماشا ادام­­داردىڭ ءومىرى” سەرياسىنان قازاق قايراتكەرلەرىنە, اتاپ ايت­قاندا, ساكەن, شوقان, قانىش جا­يىن­داعى عۇمىرنامالاردى اتاي وتى­رىپ, “بولاشاقتا مۇنداي كىتاپ­تار­دىڭ كوبەيگەنى جاقسى بولار ەدى” دەگەن يگى تىلەكتى ءىشى ەلجىرەي وتى­رىپ جازادى دا, قازاق تىلىندەگى گا­زەت-جۋر­نالداردا تۇركى تەكتەس قاي­راتكەر­لەرگە ارنالعان جاريالىم­داردى تۇگەلگە جاقىن شولىپ شىعادى. ماناش قوزىباەۆ وسى ەڭبەگىن­دە عۇمىرنامانىڭ تالاي شارت­تارىن جەكە-جەكە ماقالاعا, وي-تۇجى­­رىمعا اينالدىرىپ وتىرىپ­تى. عۇمىرنا­ماسى جازىلار كەزدە اۋەلى ازامات بولۋى شارت, ال ونىڭ كورىكتى, جار­قىرار قاسيەتىن اڭعار­تار, ەل تىلەگىن ورىندار, كىسىلىك كەل­­­بە­تىن كورسەتەر ساتتەرىن ءتاپتىش­تەپ باياندايدى دا ء“اربىر وتباسى, مەكتەپ, قوعام بالا­لار­دى ازامات ەتىپ تاربيەلەسە عانا ەلىمىزدىڭ بولا­شاعى جارىق. ءاربىر پەرزەنتى­مىز قۇلقىننىڭ ق ۇلى بول­ماي, وتان­نىڭ ۇلى بولسا قانداي با­قىت” دەگەن يگى تىلەكتى ايتۋدان جا­لىق­پايدى. بۇدان كەيىنگى “باتىر – ەل قورعانى”, قازاق زيالىلارى حاقىن­­داعى تولعاۋلار عۇمىرناماسى جازى­لار قايراتكەرلەردىڭ سيپاتىن ايقىندايتىن قاسيەتتەردى ەسكە ءتۇسى­رىپ, ءتۇسىندىرىپ, ۇعىندىرىپ وتىرادى. ال “بىزدە ۇلتتىق ەليتا بار” دەگەن تۇجىرىمىن قازاقتىڭ وتكەن-كەت­كەن, بۇگىنگى تاريحىمەن دالەل­دەۋ­گە ۇمتىلادى. ءارى-بەرىدەن سوڭ ەليتا قاتارىنا قوسىلۋ ءۇشىن نەن­دەي قايراتكەرلىك قاجەت ەكەندىگىن با­جاي­لاپ, تارامداتىپ ايتىپ تا بەرە­دى. ماسەلەن, “ۇلت ەليتاسى دەپ ۇل­تى­نا سەنەتىن, ونىڭ باسىنا ءتۇس­كەن قيىندىققا, ءوز مۇددەسىنە جە­تە­تىن, تىعىرىقتان جول تاۋىپ, الەم­دەگى 2000-نان استام ۇلت پەن ۇلىستاردىڭ ىشىنەن “قازاق” دەگەن ۇلتتىڭ وركەنيەتتىك ورنىن تاۋىپ قانا قويماي, ونى وركەنيەتتىك تالداۋ­دىڭ داڭعىل جولىنا سالىپ بەرۋگە ونەرىن, ءبىلىمىن, كۇش-قاي­راتىن, ار-نامىسىن جەگەتىن, كەرەك كەزدە ەڭ قىمباتتى – ءومىرىن بەرە­تىن ۇلت اسىلدارى” دەگەن ءتۇيىن­دەۋىندە ازا­ماتتىقتىڭ ەڭ بيىك ورە­سىن كورە­مىز. وسى تەوريالىق ويلار­دى ماناش “ارىستارى قازاقتىڭ” دەگەن ەكىنشى تاراۋدا ناقتى تۇلعا­لاردىڭ ءىس-ارە­كەت­­تەرىمەن دالەلدەۋ­گە كوشەدى. “مىرزا مۇحامەد حايدار دۋلاتي دالا ءور­كە­نيەتىنىڭ شە­جى­رە­سى” دەگەن ءبى­رىنشى ماقالا­سىنىڭ وزىندە تەوريا­لىق بايان­­داۋعا كوبى­رەك دەن قويا­دى. ەڭ الدى­مەن, الەم­­­­نىڭ بار جاق­سىلىعى ەۋرو­پادان تا­را­دى دە­گەن جال­عان ەۋرو­تسەنت­ريزم قاعي­دا­­لارى­نىڭ ارام­­زا سىرىن اشىپ, كەيىنگى كە­­مەل ويلارىنا جول اشىپ الىپ­تى. “شىن ءما­نىن­دە ورتالىق ازيا حا­لىق­­تارى وركەنيەتىنىڭ الەم­دىك وركە­نيەت­­تەگى مارتەبەلى ورنىن تۇڭ­عىش دالەل­دەگەن مىرزا مۇحا­مەد حايدار دۋلاتي” بولعان­دى­عىن, وسى كوز­قاراس­تان اينىماۋ قاجەت­تىگىن دالەلدەي كەلىپ, تاريح-ي-راشيدي وتكەنىمىزدى زەرتتەۋدىڭ مەتودولوگيا­لىق نەگىزىنە اينالىپ, دالا وركە­نيەتتەرىنە نەگىز بولعان تۇركى تەك­تەستەردىڭ بىرنەشە عاسىر­لىق تاري­­حىنا ءۇڭىلىپ, ازامات مادە­نيەتىنە قوسقان ۇلەستەرىن تارامداتا بايان­دايدى. جانە بۇل عىلىمي تولعاۋ­دىڭ ءبىر ەرەكشەلىگى, ماناش باسقا تاريح­شىلارداي دەرەكتەردى كوزگە كولبەڭ­دەتە بەرمەي-اق ماسە­لەنىڭ ىشكى سىر-قۇپياسىن اشۋعا كوپ كوڭىل ءبولىپتى. سونىڭ ارقا­سىندا ەل بيلەۋ­شىگە قاجەتتى ون شارتتى بايانداپ, ءار مۇ­سىلماننىڭ 17 كۇنا­دان ادا بولۋى­نا نازار اۋدارادى, ءار مەملە­كەتتىڭ ەتنو-تەر­ري­توريالىق بولمى­سىن, شارت­تارىن بىلگىرلىكپەن اڭگىمەلەيدى. مۇنان كەيىن تىكەلەي قازاق تاري­حىنا قاتىستى ويلارىن تارام­داتىپ, قازاقيانىڭ ءمان-جايىنا, جاڭا ۇلتتاردىڭ قالىپتاسىپ, مەملەكەت­تەرى شاڭىراق كوتەرگەنىن, 92 باۋلى قىپشاق بولمىسىنىڭ موڭعول تەكتى­لەردى جۇتا باستاعانىن, شىن­تۋاي­تىنا كەلگەندە, شوقان ايتقان­داي, التىن وردانىڭ نەگىزگى جەرى مەن ەلىن قازاقتىڭ اق وردا­سىنا اينال­دىرىپ جىبەرگەنىن مىق­تاپ ەسكە سالا­دى. ولاي بولسا, – دەيدى اۆتور – “قازاق حاندىعى – اتا تاري­حىمىز­دىڭ اسقار بەلەسى, زاڭدى جالعاسى. مىرزا مۇحامەد حايدار دۋلاتيدىڭ “تاريح-ي-ءراشيديىن” اتا-بابا تاري­حىنىڭ تولىققاندى شەجىرەسى” دەگەندى نىعارلاي جازادى دا, ءالى كۇنگە دەيىن ەۋروتسەنتريزم تۇسىنىگى­مەن كەلە جاتقان ارىپتەس­تەرىن, تا­ريح­­­شىلاردى, زيالىلاردى شىنا­يى عىلىم جولىنا تۇسۋگە شاقىرادى. وسى ويىن عانا ەمەس, بۇكىل قازاق تاريحىنىڭ دامۋ ەرەكشەلىك­تەرىن اڭعارتۋ ءۇشىن ۇلى تاريحشى قادىرعالي قوسىم ۇلىنىڭ ەرەن ەڭبەگىن ساناعا سىڭدىرە باياندايدى. “قادىرعاليدىڭ “شەجىرەلەر جىل­ناماسى” ءوزىنىڭ دەرەكتىلىك دالەل­دىگى مەن بايلىعى جونىنەن سول زامان­نىڭ بيىك تۋىندىسى. قازاق حالقى­نىڭ تاريحى تۋرالى ەڭ باي, ەڭ نە­گىزگى دەرەك كوزى” دەگەن ءتۇيىن دە ءبىر جولعا ازدىق جاساماي­دى. ءبىرى­مىزدى-ءبىرىمىز تىڭداپ, ايتىلعان وي­دى ءارى قاراي جالعاستى­رىپ اكەت­سەك, بۇرما­لانعان قازاق تاريحى تەز-اق جونگە تۇسەر ەدى. وكىنىشكە قاراي, ورىسشا وقىپ, ەۋروپاشا ويلاپ قال­عاندار ءالى دە كەس-كەستەپ الدى­مىزدان شىعا بەرەدى جانە بىلگىرسىپ سولاي عوي دەپ تۇسىندىرۋگە بەيىم تۇرادى. ءالى كۇنگە دەيىن انىقتالماي كەلە جاتقان قازاق ەتنونيمى جا­يىن­دا قادىرعالي ايتقاندى ما­ناش­تىڭ بۇگىنگى بىزدەرگە ءتۇسىن وزگەرتىپ بەرۋى دە قىزعىلىقتى عانا ەمەس, تەرەڭ ويلاناتىن ماسەلە. “قادىرعالي قا­زاق­ت­ى شەجىرەدە “الاش”, ال مەم­لە­كەتتىك وداعىن “الاش مىڭى” دەپ اتايدى” دەپ, ر.سىزدىقوۆا, م.قوي­گەلديەۆ جانە ءو.قوپاباەۆ ايتىپ جۇرگەن پىكىرلەرگە نازار اۋدارۋ قاجەت ەكەندىگىن ەسكەرتەدى. ماناشتىڭ تاعى دا ءبىر قۇنارلى ويىنا, ياعني “شەجىرەلەر جيناعى” قازاق ادەبيەتتانۋ عىلىمىنىڭ دا قاينار كوزى ىسپەتتى دەگەنى دە ەلەنۋ­گە ءتيىس. قادىرعالي جيناعىندا حالىق شىعارمالارىنان ۇزىندىلەرى بىرقى­دىرۋ بەرىلەدى. مىسالى, “توقتامىس حان تۋرالى داستاننان” ۇزىندىلەر بار. بۇل مىسالداردان ءبىز قازاق پوەزياسى جازباشا تۇردە ءحVى عا­سىر­دان بۇرىن حاتقا تۇسكەنىن باي­قايمىز” دەگەن ويىنا مەن ەرىك­سىز ءىش تارتامىن. سەبەبى, مۇحتار اۋەزوۆ 1923 جىلى “شولپان” جۋر­نالىندا “بۇل كۇنگە شەيىن قازاق­تىڭ جازبا ادەبيەتى جايىنان ءسوز جازۋ­­شى­لاردىڭ كوبى ءبىزدىڭ جازبا ادە­بيەتىمىزدىڭ باسى ابايدان باس­تالادى دەپ ەسەپ­تەيدى. بۇل پىكىر سۋ­رەتتى حۋدو­­جەس­تۆەننايا ليتە­راتۋرا رە­تىن­دە قارا­عاندا دۇ­رىس بولسا دا, ادە­بيەت تاريحى رەتى­نەن قارا­ساق, ۇلكەن اداس­­­­­قان­دىق” (م.اۋە­زوۆ. شى­­­­عار­­ما­لا­رى­نىڭ ەلۋ توم­دىق تولىق جي­نا­عى. “عى­لىم”. 1998.) دە­گە­نىن 1924 جى­لى ساكەن سەي­فۋل­لين “قازاق ارا­سى­نا جازبا ادە­بيەت تارات­قان ءتۇر­كى­ستان­نان شىق­­قان قوجالار. ول كەزدە قازاق ارا­سىنا كوپ تارا­عان قوجا احمەت ءياساۋيدىڭ كىتابى. ءبىزدىڭ قازاق اقىن­دارى سونى ەلىكتەپ كەت­كەن” (“ەڭ­بەكشى قازاق”, 19.02. 1924) دە­گەن ويعا قارسى “اق جول” گازەتى داۋ-داماي ايتقان بولاتىن. كوممۋ­نيس­تىك يدەولوگيا­نىڭ كۇشە­يۋىنە جانە شوۆينيستىك كوزقاراستىڭ ءورىس الۋى­نا بايلانىستى “قازاقتا مادە­نيەت تۇگىل تاريحى جوق نادان حالىق” دەگەن جالعاندىققا قارسى ءونىمدى ويدى ءارى قاراي وربىتپەي, ءالى كۇنگە دەيىن دا­لاق­تاۋمەن كەلەمىز. ما­ناشتىڭ وسى كىتابىن وقىپ وتىر­عاندا تالاي سۇبەلى ويلارعا باستاي­تىن پىكىرلەر كەزدەسىپ جاتاتىنى وسىنىڭ وزىنە دالەل بولسا كەرەك. جيناقتى قۇراستىرۋشى ءىلياس ماناش ۇلى اكەسىنىڭ تاريحشىل­دىعى مەن سوزگە شەبەرلىگىن قاتار­داعى وقۋشى بولسىن, زەرتتەۋشى بولسىن, اتاعى مول اكادەميك بول­سىن, بارىنە بىردەي ۇسىنار ويلار­دى ساتىلاپ جەت­كىزگەنى, وقۋشى تانىمىن مو­لايت­قانى وتە ورىندى بولعان. ماسەلەن, ابىلاي حانمەن قازاق تاريحىندا بولعان باسقا تۇل­عالاردى تۇيىقتاپ تاستاسا, كەيىنگى تاريحي شىندىقتارعا زيانى تيەر ەدى. ابى­لاي حاندى ايت­قاننان كە­يىن ونى وڭ جولعا سالىپ, اقىلىن اي­تىپ وتىر­عان “دالا دانا­سى – بۇقار جىراۋ­دى” ايتپاي, جاز­باي كەتسە, كوپ مالىمەت پەن شىن­دىق كور­­­پە ىشىندە قالىپ قويار ەدى. ءمى­نە, وسى تۇستا ماناشتىڭ تاريح­­شىلىعى عانا ەمەس, ادەبيەت­شىلدىگى, كوركەم ءسوزدىڭ قادىرىن تۇسىنە بىلە­تىندىگى بىردەن كورىنىپ, بۇقار جىراۋ­دىڭ كومەكەي اۋليە ەكەندىگى, كەيىنگى­لەرگە قالدىر­عان تاعىلىمى وزىنەن ءوزى اندىزداپ وقۋشى ساناسىنا جەتەدى. ماناشتىڭ بۇقار جىراۋعا باي­لا­نىستىرا قازاق ەلىنىڭ حالىقتىق گيمنىن (ەلىم-اي) جاساعان قوجا­بەر­گەن سىندى داۋىلپاز دارىنعا اي­رىقشا توقتاعانى ءجون بولعان. اكادە­ميانىڭ, قازاقتىڭ تالاي عالىمدارى باس بولىپ عىلىمي كون­فەرەنتسيا وتكىزگەننەن كەيىن دە فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كاندي­داتى سەرىكباي قوسانوۆ سىندى زەرتتەۋشىلەر قوجابەرگەندى “اڭىز­دىق تۇلعا”, ياعني قولدان جاسالعان ءمۇسىن دەگەندەي قىساس پىكىر تارا­تىپ ءجۇر. وسى تۇرعىدا عۇلامانىڭ سەزىمى حابار بەردى مە ەكەن, ماناش قوزى­باەۆ “ەلىم-اي” ادەبي تۇرعى­دان العاندا تەڭدەسى جوق تۋىندى. وندا تەك حالىق مۇڭى عانا ەمەس, ونىڭ سىرى, رۋحى بار. اۆتور ەگىلىپ تە, توگىلىپ تە جىرلايدى. بىردە تاريحي تەرەڭدىكپەن بويلاسا, بىردە بۇگىنگە قايعىرىپ, بولاشاقتى ويلايدى, فيلوسوفيالىق پايىمدار­مەن ورا­عى­تا تولعايدى. ەندەشە, قوجابەر­گەن بابامىزدى قول باستاعان باتىر­دان ءوتىپ, عاسىرلار قويناۋىنا مۇرا ەتىپ كەلە جاتقان اسىلىمىزدىڭ اۆتورى – داۋىلپاز جىراۋ دەپ اتاۋ ورىن­دى” دەگەن ويىن اسىرەسە ادە­بيەت تاريحىن زەرتتەۋشىلەر قات­تى ەسكەرۋ­گە ءتيىس. تۇسىنە الماعا­ندار كەزدەسسە, ما­ناش­تىڭ “داۋىل­پاز بابا – قوجا­بەر­گەن” دەگەن تا­ريحي-ادەبي ەسسەسىنەن وقىپ السىن. ءويت­كەنى, “قوجا­بەرگەن ەسىمى ءاز-تاۋكە حان, ابىلاي حان, ابىلقايىر حان, بۇقار جىراۋ, تولە بي, قازى­بەك بي, ايتەكە بي سياقتى ۇل­تى­مىزدىڭ ۇلى­لارىنىڭ قاتارىندا وتان تاري­حىن­دا حاتتالادى” دەگەن شەشىمدى ويى تاريحي شىن­دىقپەن دالەل­دەنگەن تۇ­جىرىم. رۋحاني كۇشتىڭ مىقتىلىعىن, اي­رىقشا ءپار­مەن­دىلىگىن ما­ناش ەندى ەل تىرەگى قاراكەرەي قابان­باي, قانجىعالى بوگەنباي, شاپى­راش­تى ناۋرىزباي, شاقشاق جانىبەك, كەرەي ەر جانىبەك, جاۋكە, يساتاي-ما­ح­ام­بەت, سىرىم, قا­را­ساي, كەنەسارى-ناۋ­رىزباي باتىر­لار­دىڭ ەل ءۇشىن, حا­لىق قامى ءۇشىن باس­تارىن وققا تىك­كەن­دەرىن ناقتى مۇ­را­عات دەرەك­تەرىمەن وقۋ­شى­عا جەتكىزىپ, تاري­حي تانىم-بىلىك­تەرىن مولايتىپ تاستايدى. قازاق تاريحى­نىڭ ارعى بەلەس­تەرىن قاسيەتتى تۇلعالارمەن كورسەتە كەلىپ, ەندى قازاق مادەنيەتى باتىس, ورىس مادەنيەتتەرىنىڭ يگى نيەتپەن نە زورلىق جۇيەسىمەن توعىسقانىن كورسەتۋ ءۇشىن اڭگىمەنى “شوقان شوقىلارىنان” باستايدى. وتارشىلاردىڭ نەگىزگى ماقساتى جاۋلاعان بودان ەلدەردىڭ مىسىن باسىپ, قاناۋ-توناۋ ارەكەتى بولسا دا, وبەكتيۆتى تۇردە باسقا دا ىقپا­لى تيەتىنىن جوققا شىعارماۋ كەرەك. وسىنى ءبىز رەسەي يمپەريا­سىنىڭ ۇزىن قولى قازاق دالاسىنا جەتكەن كەز­دەن انىق اڭعارامىز. قازاق باي­لارى مەن تورەلەرى بالا­لارىن ورىسشا وقىتۋعا قۇمارلانۋىنىڭ ءوزى ناپاقادان قۇر قالىپ قويماۋ­دىڭ امالى ەدى. ال وقۋ-بىلىمگە ارا­لاسۋ, ءسوز جوق, ءوزىنىڭ يگى ىقپا­لىن جاساماي قويمايدى. ولاردىڭ ىشىنەن شوقان, ىبىراي, اباي سىندى اعارتۋشى-دەموكراتتارمەن قاتار كەشەگى الاش قوزعالىسىن باس­تاعان اتا-اعالارى­مىز­دىڭ شىق­قا­نىن ايتۋىمىز پارىز. يگى مادەنيەت ارالاسقان تۇستا يگىلىكتى ىستەر بولماي قويمايدى. ءمى­نە, وسىنى ەسكەرگەن ماناش قوزى­باەۆ “شوقان شوقى­لارىن” دارالاي اڭگىمەلەۋى ابدەن زاڭدى. ال وسى ويلارعا قوسىلا وتىرىپ شوقان كوزقاراسىن بايانداۋدا ەسكەرىلمەي جۇرگەن ۇلكەن ءبىر ماسە­لەگە نازار اۋدارىپتى. “شوقان­نىڭ كوزقاراسىنا اسەر ەتكەن فاكتور­لاردىڭ تاعى ءبىر سالاسى ماركسيزم يدەيالارىمەن تانىستىعى دەپ ويلاي­مىن. شوقان چەرنىشەۆ­سكي­دىڭ “سوۆ­رەمەننيگىن”, ا.گەرتسەننىڭ “كولوكولىن” وقىعانىن زامانداس­تارى سول كەزدە-اق ايتىپ كەتكەن ەدى. ال شوقان ماركستىك ادەبيەتتى وقىدى, ونىمەن تانىس ەدى دەگەن دەرەك جوق” دەي تۇرا, ونىڭ ادەبي مۇراسىنا كوز قىرىن سالۋ كەرەك دەپ بىردەن-ءبىر دۇرىس جولدى كورسەتىپتى. جانە ادامدى سەندىرەرلىكتەي دەرەك­تەردى كەلتىرىپتى. “شوقاننىڭ كوز­قارا­سى اعارتۋشىلىقتان اسىپ, رە­ۆوليۋ­تسيو­نەر-دەموكرات اياسىنا بە­يىم­دەلۋمەن تانىلادى” دە­گەن قو­رىت­ىندى جا­­ساپ­تى. تاپ وسىن­داي وي­دىڭ شەتى “اباي ءجا­نە ونىڭ زاما­نى” دەگەن تول­عاۋىندا دا بار. تەگىندە تاريح­شىنىڭ كوز­قا­راسى ادە­بيەت­­شىلدىگى ءجار­دەمگە كەلەر ءساتى وسىدان-اق بايقالسا كەرەك. اعارتۋشى-دەموكراتتاردان كەيىن ءاليحان بوكەيحانوۆقا ارناپ “تاع­دىر: تۇنەك پەن شىراق” دەگەن ماقا­لا­سى 1995 جىلى “اقي­­قات” جۋر­نا­لى­نا با­سىل­عان نۇس­قاسى­مەن بەرى­لىپتى. وندا ء“اليحان ءبو­كەيحان ەسىمى الاش, قازاق ۇلى, قازاق ءما­دە­­نيەتى, ونىڭ تاريحى, قازاق مادە­نيەتى, شىعىس مادەنيەتى ءتۇبىرلى دە ءدۇبىرلى پروبلەمالارمەن بايلانىس­تى. كەشەگى كازارمالىق سوتسياليزم زامانىندا ءبىز ونىڭ ەسى­مىن, تەك قانا “بۋرجۋا­زيالىق ۇلت­شىل”, “الاش­ور­داشىل”, “ح­الىق جاۋى” دە­گەن سياقتى قۇبى­جىق ۇعىم­­­دارمەن بايلا­نىس­تى­رىپ, قا­لىڭ ەلدى, ونىڭ ىشىندە زيالىلار قاۋىمىن ۇركىتىپ كەلدىك. نە جاسى­را­تىنى بار, ۇركىپ قانا قوي­ماي, ءۇرىپ كەلگەن­دەردىڭ قا­لىڭ ىشىندە ءبىزدىڭ ۇرپاق تا بار” دەگەنى ماناش­تىڭ پارا­سات­تىلىعىن ايقىن تانىتادى. “احمەت بايتۇرسىنوۆ – حح عاسىردىڭ ۇلى رەفور­ماتورى”, “ۇلت پەر­زەنتى سما­عۇل سادۋاقاسوۆ حا­قىندا”, “...ءامىر ابدىعاپار”, “تاع­دىر تالكەگى (امانكەلدى باتىر تۋرالى ىزدەنىس)”, “عاسىر تاۋقىمە­تىن ارقالاعان ارىس­تار” اتتى تولعاۋلار مەن ماقا­لالار نەگىزىنەن الاش­تىڭ ارداقتىلارىنىڭ تول­قىلمالى تاعدىرلارىنا ار­نا­لىپ, تالاي سونى پىكىر­لەردى ايتقان. وسى جونىندە تاريحشىنىڭ كوزىمەن كور­گەندەردى, تۇيىندەلگەن ويلار­دى ءبىزدىڭ ادەبيەت زەرتتەۋشى عالىمدار ويلانا وقىپ, تولعانا تۇجىرىم جاساسا قازاق عالىمىنا ەداۋىر ولجا بولار ەدى. ساكەنگە ارنالعان “حا­لىق­تىڭ ەركەسى, كوش باستار سەركەسى” ەسسەسى, جۇسىپبەك اي­ماۋىتوۆتىڭ “قابىر­عالى قالامگەر”, ىبىراي التىن­ساريننىڭ ءداستۇرىن جالعاس­تىر­عان “سپانديار كوبەەۆ تاعىلى­مى” ۇلاسىپ, قانىش ساتباەۆتىڭ قازاق تاريحىندا الاتىن ورنى مەن داڭقىنا سۇبەلى سوزدەر ارناپتى. “تۇلعالار تۇعىرى” جيناعىنىڭ ءۇشىنشى تاراۋى “زامانا پەرزەنت­تەرى” دەپ اتالادى دا, قازاق تا­ري­حى­نىڭ ءپىرادارى الكەي مار­عۇ­لانعا ارنالادى. بۇدان كەيىن عا­بەڭ­نىڭ – عابيت مۇسىرەپوۆتىڭ ادام­گەرشىلىگىن, پەندەشىلىگىن, ماي­تال­مان جازۋشى­لى­عىن ءسوز ەتىپ, حالقىمىزدىڭ اياۋلى ۇلى ءىلياس وماروۆتىڭ ءومىر تىنىسىنا ۇڭىلەدى. بۇل ءۇشىنشى تاراۋدىڭ ەكىنشى بولىگى ەستەلىك ىسپەتتەس وي-تۇجى­رىمدارىن جەتكىزگەن ەكەن. وعان ءوزى ارالاس-قۇرالاس بولعان قازاقتىڭ ىرىلەرى مەن جايساڭدارى توپتاسىپ, قازاقتىڭ عىلىمي-ادەبي ەليتاسى كەسكىن-كەلبەتىن, ادەت-عۇرپىن, ءىس-ارەكەتىن اڭعارارلىقتاي دەڭگەيدە باياندايدى. ونىڭ ارقايسىسىنا مىنەز­دەمە بەرىپ سيپاتتاساق, رەتسەن­زيامىز شۇباتىلىپ كەتەرى ءسوزسىز. “حالقى­نىڭ مالىگى” دەپ قازاقتان شىققان كەڭەس وداعىنىڭ باتىرى م.عاب­دۋل­لين جونىندە ۇزاق تول­عانسا, “ون ەكى مىڭعا جۋىق كە­ڭەس وداعىنىڭ باتىرلارى قاتارى­نان باۋىرجان مومىش ۇلى ورىن الۋعا ءتيىس” دەپ شامىرقانعانى 1990 جىلى شامىر­قانعانى پەرىشتەنىڭ قۇلاعىنا شالىندى عوي. “ديمەكەڭ تۋرالى ەستەلىك جازا­مىن دەپ كىم ويلاپتى” دەگەن­نەن باستالاتىن ء“وتتى, كەتتى سول زامان” تولعاۋى 70-80 جىلدارداعى جاعداي­دى كوزگە ەلەستەتەدى. “كەڭەس رەجيمى­­نىڭ داۋىرلەگەن توبى. ءبارىن ءوزى شە­شىپ, ءوزى بيلىك ايتاتىن پارتيانىڭ زامانى. ادام ءومىرى, ەڭبەگى ويىن­شىققا اينالعان كەز” دەپ ءوز باسى­نان وتكەن وقيعاسىن بىلاي جالعاس­تىرادى. “بەلگىلى انتروپولوگ و.سما­­عۇلوۆتىڭ كىتابى ورتەندى. سودان كەيىن كەزەك م.قوزىباەۆ, ز.گوليكوۆا بىرىگىپ جازعان “زولوتوي فوند پار­تي. يز يستوري كادروۆوي پوليتيكي كپسس” دەگەن كىتاپقا جەتتى. ءبىر ساعا­تتا بىرنەشە جىلعى ەڭبەك كۇلگە اينالدى. بەس جىل “جەر اۋىپ”, ال­ماتى مال دارىگەرلىك ينس­تيتۋتىندا وكسىك ءومىر ءوتىپ جاتقاندا” قۇداي بەرىپ, د.قوناەۆ شاقىرىپ, “قازاق ەنتسيكلوپەديا­سى­نىڭ” باس رەداك­تورى ەتىپ تاعايىن­داعانى وربىتەر ويعا تيەك بولىپتى. سول سياقتى “ورگە باستا ەلىڭدى” دەگەن تىلەكتى ن.نازار­باەۆقا دوستىق نيەت­پەن ايتىپتى. سونداي-اق, شاح­مار­دان ەسەنوۆ, ومىربەك جولداس­­بەكوۆ, ومىرزاق سۇلتانعازين, ساقتا­عان بايىشەۆ, قايرات مۇحامەد­جانوۆ, ءوز­بەكالى جانىبەكوۆ, سالىق زا­مانوۆ, ەۆنەي بوكەتوۆ, باتىربەك ءبىرىمجانوۆ تاعى باسقا قايراتكەر­لەر جونىندەگى ەستەلىكتەر مەن كور­گەندەرى وقۋشىعا وي سالاتىن عيبراتتى دۇنيەلەر. كوزى كورىپ, ارالاس-قۇرالاس بول­عان قايراتكەرلەردىڭ ىشىنەن ەكى پەندەگە, اتاپ ايتقاندا, ءىلياس ەسەن­بەرلين مەن ەرمۇقان بەك­ماحانوۆ جايلى تولعامدارىنا توقتاۋ قاجەت. ويتكەنى, ولار ءبىر-بىرىمەن بايلا­نىسىپ جاتۋىمەن, تاعدىر تالقىسى­مەن باۋىرلاس بولۋىمەن عانا ەمەس, قازاق ەلىنە ءسىڭىرىپ كەتكەن ەڭبەك­تەرىمەن قادىرلى ەكەنى ەسكە الىنعان. ء“ىلياس ەسەنبەرلين ەسىمىن اتاعاندا قازاق ادەبيەتىنىڭ, قازاق مادەنيەتىنىڭ الىپ تۇلعالارىنىڭ ءبىرى كوز الدىما كەلەدى. ۇلى جازۋ­شىنىڭ مەن ءوز باسىم ەرلىگىنە ءتان­تى­­مىن. كەشەگى اتاقتى عالىم ە.بەك­مۇحانوۆتىڭ يتجەككەنگە ايدالۋى­نىڭ باستى سەبەبى, ۇلت-ازاتتىق قوز­عالىسىنىڭ ەڭ ءبىر جابىق تاقىرى­بى حان كەنە باستاعان قاھارمان حالقى­مىزدىڭ بوستاندىق كۇرەس تاريحىن زەرتتەۋى ەمەس پە ەدى؟! مىنە, وسى ءبىر “جابىق”, باسقاشا ايتقاندا, “اباق­­تى”, “يتجەككەنگە” ايداۋى مۇمكىن تاقىرىپقا ورالۋ ءۇشىن قانداي جۇرەك كەرەك دەسەڭىز­شى! ىلەكەڭ يم­پەريالىق قاھاردان قورىق­پادى, زيا­لى قاۋىم ىشىندە حان كەنەدەي باتىرلىعىن تانىت­تى, زاماننان شيرەك عاسىر وزىپ, ارتتاعى ۇرپاققا ولمەس مۇرا, ءا.كە­كىل­باەۆ, م.ما­عاۋين, س.سماتاەۆ سياقتى تالانتتى تاريحي رومانيس­تەر مەكتەبىن قال­دىردى” دەگەن كەسەك وي ادىلدىگىمەن قۇندى. ال ءوزىنىڭ ۇستازى, ۇلگى العان عۇلاما اعاسى ەرمۇقان بەكمۇحانوۆ جا­يىن­داعى “تاعدىرى كۇردەلى قايسار تالانت”, “ۇستازىم تۋرالى ءبىر-ەكى ءسوز” تولعاۋلارى شى­نا­يى سە­زىم­مەن, عيبراتتى وي­لارىمەن قۇن­دى. ۇلى تاريحشى مەن جازۋشى­نىڭ ارتىندا قالعان وراسان زور مۇرا­لارىن بىلۋگە, وقۋعا ەرىكسىز جەتەلەي­دى. بۇدان كەيىن اڭگىمەلەنە­تىن كوپ ەسىمدەردىڭ اتىن ءبىلىپ, بۇل جالعان­دا قالعان ىزدەرىن, ونەگەلەرىن اڭعارىپ, عيبرات الامىز. ال تاۋەلسىزدىك كەلگەننەن كەيىن جازعان “ستالين جانە قازاقستان” نەمەسە گولوششەكين, حرۋششەۆ, برەج­نەۆ تۇسىنداعى قازاقستاننىڭ شىندىقتارى بارىنشا دالەلدى دە, اشىق باياندالعان ۋاقىتتا پەندەلىك پيعىلىمەن قاتار قازاق حالقىنىڭ رۋحىن سىندىرۋ, باسىپ-توستەۋ ءۇشىن ويىنا كەلگەندەرىن ىستەگەن­دەرىن ىشكى دۇنيەسى قان جىلاي وتى­رىپ بايان­داۋى دا, بار ويىن ەمەۋرىنمەن ءبىلدىرۋى دە, ابدەن قىساستىق جەڭگەن ساتتە اشىنا دا اششى ايتاتىندارى دا وسى كىتاپتىڭ ءون بويىنان انىق اڭعارىلادى. وتپەلى وسى ءداۋىردى باسىنان كەشىرگەن شىن مانىندەگى تاريحشى قاي كەزەڭدە ماقالا جازبا­سىن, جان-سىرىن تولعانىسىن, ءوزى­نىڭ ادامي پوزيتسياسىن اڭعارتىپ كەلگەنى ءۇشىن قادىرلەۋگە ءتيىستىمىز. وندايدى ىستەمەي, كىمنىڭ تارىسى ءپىس­سە, سونىڭ تاۋىعى بولىپ شىعا­تىن­داردىڭ, اسىرەسە, قازاق زيالى­لارى­نىڭ پسيحو­لوگياسىنان ءجيى كەز­دەسەتىن ايارلىق­تى ماناشتا از ەكە­­نىن اڭعارىپ, شىن مانىندە عۇلاما تاريحشى ەكەندىگىنە دەن قويامىز. تۇرسىنبەك كاكىشەۆ, پروفەسسور.
سوڭعى جاڭالىقتار