تاياۋدا تۋعان ەلگە ءزاۋى ءبىر سەبەپپەن جول تۇسكەن. جاماعايىننىڭ جانازاسى ەدى. سەكسەننەن اسىپ بارىپ قايتپاس ساپارعا اتتانعان قاريانىڭ اقتىق ساپارىنا ەتجاقىن اعايىنى, تىلەكتەس, نيەتتەس جۇرت كوپ جينالدى. قاتارى سەلدىرەپ قالعان اقساقال, قاراساقالدىڭ ءوزى بەس-التى تاباق. العاشقىدا بايقاماپپىن ءبارى ءبىر وڭكەي كوكشەتاۋدىڭ بازارىندا ساتىلاتىن اق كيگىزدەن تىگىلگەن, جەلكە تۇسى جەلبىرەي ايىرىلعان قىرعىز قالپاق كيىپتى. قۇددى ءبىر ماناپتاردىڭ ورتاسىندا وتىرعان سياقتى بولادى ەكەنسىڭ. ەل تىنىسى جايلى وربىگەن جاياۋ اڭگىمە ورلەپ بارىپ باسقا شىققان. انىعىندا باسقا ەمەس, باستاعى قىرعىزدىڭ قالپاعىنا.
– وسى ءوزى ءتاپ-ءتاۋىر قالپاق ەكەن, – دەدى توردە وتىرعان ءبىر اقساقال. اسىرەسە جەلدى كۇنى جاقسى, قۇرقىلتايدىڭ ۇياسىنداي جىپ-جىلى. بالالار اكەلىپ بەرىپ ەدى. باسىمنان تاستاماي كيىپ ءجۇرمىن.
الگى اڭگىمەنى قوشتاعان ەكىنشى ءبىر اقساقال وسى تاراپتاعى اتالى ءسوزىن ايتقان.
– تۇلكى تىماق, قۇندىز بورىكتىڭ قاراسى وشكەن سوڭ قىرعىزدىڭ قالپاعىن كيمەگەندە, نەنى كيەرسىڭ؟ جالاڭباس قالا جازدادىق قوي.
نامىسسىزدىق دەمەي, قايتەرسىڭ ەندى؟!
بايقال ءبايادىل,
«ەگەمەن قازاقستان»