جاڭاوزەننەن جەتكەن سۋىت حاباردى ەستىگەندە كوڭىلىمىزدى الاڭ كەرنەگەنىن جاسىرىپ قايتەيىك. ءومىر جولىن جاڭا باستاعان جاستاردىڭ الدەكىمنىڭ ارباۋىنا ءتۇسىپ, ازعىرعانىنا ەرىپ تاعدىرلارىن ويران ەتكەنى وكىنىشتى. ونداي ازعىرۋشىلاردىڭ, تىنىشتىعىمىزدىڭ شىنىسىن شىتىناتقان ب ۇلىكتى ۇيىمداستىرۋشىلاردىڭ بار ەكەندىگى دە تايعا تاڭبا باسقانداي ايقىن.
تاۋەلسىز كۇن كەشكەن 20 جىلدىڭ ىشىندە ەلىمىزدىڭ ۇلكەن جەتىستىكتەرگە جەتكەندىگى, ءوز تىزگىنىن قولىنا الىپ, دەربەس ساياسات ءجۇرگىزىپ وتىرعاندىعى بۇگىندە بارشاعا ايان اقيقات. مۇنداي جەتىستىكتەرگە جەتكەنىمىزگە سۇيىنەتىن دوستارىمىز دا جەتكىلىكتى, كورە الماي وتىرعان مىسىقتىلەۋلى قاستارىمىز دا جوق ەمەس. وندايلار ەگەمەن ەلىمىز ەشقاشان اياعىنان نىق تۇرا الماسا, تاۋەلدىلىكتەن ارىلماسا ەكەن دەگەن تىلەۋدە. جاڭاوزەندەگى جاستاردىڭ سوندايلاردىڭ وتىنا ماي قۇيىپ, قولجاۋلىعىنا اينالعانىنا جانىم كۇيەدى.
ارينە, بۇل جەردە ەڭبەك داۋى دا ورىن الدى. بىراق مۇنداي داۋدى شەشۋدىڭ دە زاڭدى جولدارى بار ەمەس پە؟ دۇكەندەر مەن بانكوماتتاردى توناپ, اۆتوكولىكتەر مەن مەرەكەگە تىگىلگەن كيىز ۇيلەردى ءورتەۋ, ءسويتىپ ازاماتتاردىڭ تىنىشتىعىنا قاتەر ءتوندىرۋ ەشقانداي قيسىنعا سىيمايدى. سونىڭ سالدارىنان بالا-شاعاسىن اسىراپ, بەيبىت تىرلىك كەشىپ وتىرعان قانشاما قاراپايىم ازاماتتار زارداپ شەكتى. مۇنىڭ اتى – قىلمىس. مەنىڭ ويىمشا, ەڭ الدىمەن سول قىلمىستى ۇيىمداستىرۋشىلار قاتاڭ جازالانۋى ءتيىس.
ءومىر ادامعا ءبىر-اق رەت بەرىلەدى. ويلانباي ىستەگەن ىسىڭنەن وپىق جەپ, تاعدىرىڭدى تالقان ەتۋىڭ دە وپ-وڭاي. سوندىقتان الدەكىمدەردىڭ سوزىنە ەرىپ, باسىڭدى قاۋىپ-قاتەرگە تىككەن ءجون ەمەس. تىعىرىقتان شىعۋدىڭ, تۇرمىستىق كىلتيپاندى شەشۋدىڭ دە زاڭ اياسىنداعى مىڭ سان جولى بار. مۇنى ءومىر جولىن جاڭا باستاعان جاستاردىڭ ەستە ۇستاعاندارى ابزال.
ەلىمىزدىڭ ەڭ باستى بايلىعى – تىنىشتىق ەكەندىگىن ەشۋاقىتتا ۇمىتپايىق. «تورتەۋ تۇگەل بولسا, توبەدەگى كەلەدى, التاۋ الا بولسا, اۋىزداعى كەتەدى» دەگەندە بابالارىمىز ىنتىماق كەرەكتىگىن ايتقان بولار دەپ ويلايمىن. ەندەشە, وسى ىنتىماعىمىزدان ايىرماسىن.
تۇرسىن ءابدۋالي, الماتى وبلىسىنىڭ قۇرمەتتى ازاماتى.